Νέα ‘βόμβα’ για το «Επιτελικό Κράτος» του Κυριάκου Μητσοτάκη: Τα κρυφά ‘παζάρια’ του Πρωθυπουργού με τη Σαουδική Αραβία, για το Μουντιάλ 2030, με ‘άρωμα’ «Qatargate» και ο ρόλος του Αυγενάκη

Η υπόθεση της ελληνικής συμμετοχής στη συνδιοργάνωση του Μουντιάλ του 2030 αποτυπώνει την αντίληψη που έχει το επιτελικό κράτος για τα μεγάλα project.

Αντί το «παιχνίδι» να γίνεται με τους αρμόδιους φορείς, την ΕΠΟ στην προκειμένη περίπτωση, γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες των πολιτικών ηγετών. Με κάποιους μάλιστα από αυτούς να μην έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία.

Η Σαουδική Αραβία… ζήλεψε τη δόξα του Κατάρ στο τελευταίο Μουντιάλ και το σημαντικότερο είναι ότι κατάλαβε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη μιας διοργάνωσης που αποφέρει μερικά δις στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΦΙΦΑ).

Θέλει να διοργανώσει το Μουντιάλ του 2030, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Σύμφωνα με τους κανονισμούς η Ασία δεν μπορεί να φιλοξενήσει και πάλι Μουντιάλ οκτώ χρόνια μετά το Κατάρ που ανήκει στην ίδια ήπειρο.

Βρήκαν τη λύση της συνδιοργάνωσης, όχι με κάποια γειτονική χώρα, αλλά με άλλες, δύο μάλιστα ηπείρων: Την Ελλάδα και την Αίγυπτο, για να ξεπεράσουν την απαγόρευση, αφού η μια ανήκει στην Ευρώπη και άλλη στην Αφρική.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχτηκε να συζητήσει το ενδεχόμενο η Ελλάδα να μπει στο… παιχνίδι αφού οι Σαουδάραβες αναλάμβαναν μεγάλο μέρος του κόστους της διοργάνωσης. Δεν υπολόγισε, όμως, όπως συνήθως συμβαίνει, την έξωθεν καλή μαρτυρία. Τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα αυτή είναι γράμμα κενό. Οι καταγγελίες πολλές και μια υποψηφιότητα (ακόμα δεν έχει κατατεθεί επίσημα) θα είχε επιπτώσεις και στην εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό.

Άλλωστε, εάν πιστέψουμε τις πληροφορίες που υπάρχουν, πριν την Ελλάδα υπήρξαν άλλες χώρες της Ευρώπης που απέφυγαν την εμπλοκή στην ιστορία αυτή.

Ίσως, είναι η μόνη φορά, που το υφυπουργείο Αθλητισμού λέει αλήθεια, όταν μέσω διαρροών αναφέρει ότι δεν έχει κατατεθεί επίσημα πρόταση. Μόνο που ακόμα και ο αρμόδιος υπουργός Λευτέρης Αυγενάκης βρίσκεται στο… σκοτάδι για τους χειρισμούς του πρωθυπουργού της «κλειστής ομάδας» που ασχολείται με το θέμα.

Θυμίζουμε ότι αυτή τη στιγμή στην ΦΙΦΑ έχουν κατατεθεί δύο επίσημες προτάσεις:

*Η μία από τις χώρες της Νόιτιας Αμερικής (Αργεντινή, Ουρουγουάη, Χιλή, Παραγουάη) που θέλουν να συνδυάσουν τη διοργάνωση με τα 100 χρόνια από την πρώτη διοργάνωση που έγινε το 1930 στην Ουρουγουάη, και

*Η υποψηφιότητα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας που σήμερα με την προσχώρηση του Μαρόκου άλλαξε τα δεδομένα. Οι Ίβηρες είχαν θέσει υποψηφιότητα, στην πορεία συμπεριέλαβαν την Ουκρανία την οποία απέσυραν για χάρη του Μαρόκου.

Η συμμετοχή της βορειοαφρικανικής χώρας που κι αυτή έχει προβλήματα με τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά βαρύνεται και με κατηγορίες δωροδοκίας Ευρωπαίων πολιτικών, αναμένεται να αδυνατίσει την υποψηφιότητα της Σαουδικής Αραβίας που πόνταρε λόγω Αιγύπτου στις ψήφους των Αφρικανικών χωρών.

Για να επιστρέψουμε στην Ελλάδα είναι αδιανότητο μια τόσο μεγάλη διοργάνωση, όπως το Μουντιάλ, να συζητείται πίσω από κλειστές πόρτες, με άγνωστα ανταλλάγματα και ακόμη πιο άγνωστες διευκολύνσεις με τις αρμόδιες αρχές να μαθαίνουν εκ των υστέρων μέρος της αλήθειας. Η λογική σειρά που ακολουιθείται στις σοβαρές τουλάχιστον χώρες είναι: ποδοσφαιρική ομοσπονδία, υπουργείο Αθλητισμού και, στο τέλος, πολιτική ηγεσία.

H ΦΙΦΑ θα επιλέξει τη χώρα ή τις χώρες που θα πάρουν την εντολή για τη διοργάνωση το τρίτο τρίμηνο του 2024.