Ασφυκτικές πιέσεις από ΕΕ και ΝΑΤΟ προς την Αθήνα για αποστολή Patriot στην Ουκρανία λες και η χώρα μας δεν απειλείται καθημερινά από την Τουρκία – Τι θα κάνει η Ελληνική Κυβέρνηση; Θα υποκύψει για μια ακόμη φορά στις τρελές απαιτήσεις των… “φίλων” και… “συμμάχων” μας οι οποίοι κλείνουν τα μάτια στους τσαμπουκάδες του Ερντογάν την ώρα που ο Πρόεδρος της Τουρκίας διεκδικεί ανοιχτά και με απύθμενο θράσος Ευρωπαϊκά εδάφη σε Αιγαίο Πέλαγος και Θράκη;

Ασφυκτικές πιέσεις προς την Αθήνα καταγράφονται στο ζήτημα της αποστολής αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot στην Ουκρανία, την ώρα που τα διαθέσιμα αποθέματα στην Ευρώπη βρίσκονται υπό αυξημένη πίεση.

Σύμφωνα με το Bloomberg, Ελλάδα και Ισπανία έχουν δεχθεί αιτήματα από ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση να παραχωρήσουν πυραύλους αναχαίτισης Patriot στο Κίεβο, καθώς η Ουκρανία αντιμετωπίζει εντεινόμενες ρωσικές επιθέσεις λες και η χώρα μας δεν απειλείται καθημερινά από την Τουρκία.

Και εδώ αρχίζει το μεγάλο ελληνικό ερώτημα: μέχρι πού μπορεί να φτάσει η αλληλεγγύη προς την Ουκρανία όταν στο τραπέζι μπαίνει ένα από τα πιο κρίσιμα συστήματα της Ελληνικής αντιαεροπορικής άμυνας;

ΟΙ PatriotΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

Η ζήτηση για πυραύλους Patriot έχει εκτοξευθεί, ενώ η παραγωγή νέων αναχαιτιστικών απαιτεί σημαντικό χρόνο. Το ίδιο δημοσίευμα επισημαίνει ότι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες ανησυχούν πως η περαιτέρω αποστολή Patriot στην Ουκρανία μπορεί να επηρεάσει τη δική τους αμυντική επάρκεια.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη καθώς οι ΗΠΑ έχουν επίσης περιορισμένα διαθέσιμα αποθέματα, ενώ οι ανάγκες έχουν αυξηθεί εξαιτίας των παράλληλων πολεμικών επιχειρήσεων.

Άρα, η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια σκληρή εξίσωση: να ενισχύσει την Ουκρανία θυσιάζοντας την Ελλάδα και χωρίς να αποδυναμώσει τη δική της αντιαεροπορική ομπρέλα.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ

Η Αθήνα διαθέτει σημαντικό αριθμό πυραύλων Patriot PAC-2 και, σύμφωνα με το Bloomberg, συγκαταλέγεται στις χώρες με σχετικά μεγάλα αποθέματα μεταξύ των συμμάχων της Ουκρανίας.

Αυτό ακριβώς φαίνεται να αποτελεί και τον λόγο για τον οποίο η Ελλάδα βρίσκεται στο στόχαστρο των πιέσεων.

Η Αθήνα, ωστόσο, έχει μέχρι σήμερα αρνηθεί να παραχωρήσει Patriot, υποστηρίζοντας ότι τα συγκεκριμένα όπλα είναι απαραίτητα για την εθνική άμυνα, ιδιαίτερα λόγω της διαρκούς αντιπαράθεσης με την Τουρκία.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΞΙΣΩΣΗ

Η κυβέρνηση καλείται πλέον να απαντήσει σε ένα ζήτημα που δεν είναι μόνο διπλωματικό αλλά αφορά άμεσα την εθνική ασφάλεια.

Γιατί μπορεί η Αθήνα να επιθυμεί να παραμείνει ένας αξιόπιστος σύμμαχος στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, όμως η ελληνική άμυνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ανεξάντλητη δεξαμενή στρατιωτικού υλικού.

Η κριτική προς την κυβέρνηση γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις καλούνται ταυτόχρονα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Αιγαίου, της Ανατολικής Μεσογείου και των νέων γεωπολιτικών κρίσεων.

Εάν φύγουν κρίσιμα αποθέματα Patriot από την Ελλάδα, ποιο είναι το σχέδιο αντικατάστασής τους;

Αυτό είναι το ερώτημα που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΠΥΡΑΥΛΟΙ – ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΤΡΟΠΗ

Ένα σύστημα Patriot δεν αποτελεί απλώς έναν αριθμό πυραύλων σε μια αποθήκη.

Αποτελεί μέρος της συνολικής ελληνικής αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής άμυνας και, κατ’ επέκταση, της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας.

Η αποστολή αναχαιτιστικών στο εξωτερικό, επομένως, δεν μπορεί να κρίνεται μόνο με βάση τις ανάγκες της στιγμής. Χρειάζεται να συνυπολογίζονται τα διαθέσιμα αποθέματα, ο χρόνος αναπλήρωσης, οι επιχειρησιακές ανάγκες και οι πραγματικές απειλές που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Η ΠΙΕΣΗ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ

Το θέμα αναμένεται να συζητηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με το ζήτημα των Patriot να βρίσκεται στην ατζέντα των συναντήσεων υπουργών Άμυνας και Εξωτερικών της ΕΕ στο Δουβλίνο. Εξετάζεται ακόμη και η λύση αγοράς πυραύλων από τη Νορβηγία και στη συνέχεια μεταφοράς τους στην Ουκρανία.

Παράλληλα, εξετάζεται η αξιοποίηση ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την αγορά περισσότερων πυραύλων, ενώ η παραγωγή νέων συστημάτων δεν μπορεί να καλύψει άμεσα τις ανάγκες.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Μέχρι σήμερα, η Ελλάδα έχει κρατήσει διαφορετική στάση από την πίεση που ασκείται.

Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο πολιτικό στοίχημα για την κυβέρνηση: να αποδείξει ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στις συμμαχικές προσπάθειες δεν γίνεται εις βάρος της εθνικής άμυνας.

Οι σύμμαχοι ζητούν περισσότερα.

Η Ουκρανία χρειάζεται περισσότερα.

Η Ευρώπη ανησυχεί για τις δικές της ελλείψεις.

Όμως η Ελλάδα έχει απέναντί της τη δική της γεωπολιτική πραγματικότητα.

Η Αθήνα δεν μπορεί να δίνει απαντήσεις μόνο στις Βρυξέλλες και στην Ουάσινγκτον. Πρέπει πρώτα να δίνει απαντήσεις στους Έλληνες πολίτες: πόσα Patriot διαθέτει η χώρα, πόσα χρειάζεται πραγματικά για την ασφάλειά της και τι θα συμβεί εάν ένα μέρος τους φύγει για το ουκρανικό μέτωπο;

Γιατί η αλληλεγγύη στους συμμάχους είναι σημαντική. Η εθνική άμυνα, όμως, δεν μπορεί να γίνει το «κόστος» της συμμαχικής αξιοπιστίας.