Νέες προκλήσεις από την Άγκυρα: Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επανέρχεται στη συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ανοίγει εκ νέου ζήτημα “τουρκικής” μειονότητας στη Θράκη, εν μέσω εύθραυστης ισορροπίας και ραγδαίων εξελίξεων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο

Σε υψηλούς τόνους και με αναφορές που προκάλεσαν αντιδράσεις στην Αθήνα, ο πρόεδρος της Τουρκία, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τοποθετήθηκε δημόσια για την πρόσφατη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Κυριάκος Μητσοτάκης στην Άγκυρα, επαναφέροντας παράλληλα ζήτημα που αφορά τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.

Μετά τη συνεδρίαση του τουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου, ο Τούρκος πρόεδρος αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο προεδρικό μέγαρο στις 11 Φεβρουαρίου, επισημαίνοντας ότι οι δύο πλευρές είχαν την ευκαιρία να εξετάσουν διεξοδικά τις διμερείς σχέσεις, καθώς και τις εξελίξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Όπως ανέφερε, τα έγγραφα που υπεγράφησαν ενίσχυσαν περαιτέρω το θεσμικό και νομικό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.

Ωστόσο, ο Ερντογάν προχώρησε και σε αναφορά στη μειονότητα της Δυτικής Θράκης, χρησιμοποιώντας τον χαρακτηρισμό «τουρκική», θέση που η ελληνική πλευρά θεωρεί αντίθετη με το καθεστώς που προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης. Σύμφωνα με τον ίδιο, στη συνάντηση με τον κ. Μητσοτάκη διατυπώθηκαν οι τουρκικές προσδοκίες για την πλήρη αξιοποίηση των εκπαιδευτικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων της μειονότητας.

Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος στάθηκε στη βούληση των δύο κυβερνήσεων να αυξήσουν τον όγκο των διμερών εμπορικών συναλλαγών, ο οποίος ανήλθε πέρυσι στα 7 δισ. δολάρια, θέτοντας ως στόχο τα 10 δισ. δολάρια στο προσεχές διάστημα.

Στο ίδιο πλαίσιο διεθνών επαφών, ο Ερντογάν αναφέρθηκε και στη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Σερβία, Aleksandar Vučić, με τον οποίο συζήτησε ζητήματα της κοινής ατζέντας, συμπεριλαμβανομένων θεμάτων που αφορούν την περιοχή του Σαντζάκ.

Από ελληνικής πλευράς, οι δηλώσεις της Άγκυρας εκλαμβάνονται ως ένδειξη ότι, παρά τα βήματα προσέγγισης και τη διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας, εξακολουθούν να υφίστανται ευαίσθητα ζητήματα — ιδίως στο Αιγαίο και στο θέμα της μειονότητας στη Θράκη — τα οποία παραμένουν στο επίκεντρο της διμερούς ατζέντας.