Νέες προκλήσεις και απειλές από τον Τούρκο ΥΠΑΜ, Γιασάρ Γκιουλέρ: «Η υπομονή μας έχει όρια», λέει με έμφαση κοιτώντας προς το Αιγαίο και την Κύπρο

«Η υπομονή μας έχει όρια». Με αυτή τη φράση ο Γιασάρ Γκιουλέρ έδωσε το στίγμα των προθέσεων της Άγκυρας, μιλώντας στην ιταλική εφημερίδα Il Messaggero. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας δεν περιορίστηκε μόνο στα ζητήματα της Μέσης Ανατολής, αλλά εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αφορμή την ενίσχυση των αμυντικών συστημάτων στην Κύπρο.

Ο Γκιουλέρ υποστήριξε πως η παρουσία ευρωπαϊκών εξοπλισμών στο νησί αποτελεί μια προσπάθεια της ελληνοκυπριακής διοίκησης και της Ελλάδας να αυξήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία και να κλιμακώσουν την ένταση.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Κύπρος και η ασφάλεια του ψευδοκράτους αποτελούν προτεραιότητα, δηλώνοντας πως η Τουρκία είναι αποφασισμένη να προστατεύσει την ασφάλεια της «τδβκ» και τα δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού.

Η «γραμμή» για το Ιράν και το ΝΑΤΟ

Η ρητορική του Τούρκου Υπουργού σκλήρυνε ιδιαίτερα όταν η συζήτηση στράφηκε στις πρόσφατες πυραυλικές ενέργειες από την πλευρά της Τεχεράνης. Ο Γκιουλέρ ξεκαθάρισε πως η χώρα του διαθέτει τη βούληση να απαντήσει σε κάθε είδους απειλές, τόσο με εθνικούς πόρους όσο και στο πλαίσιο της συμμαχίας του ΝΑΤΟ.

«Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι δεν θα αφήσουμε καμία απειλή για την επικράτειά μας ή τους πολίτες μας αναπάντητη», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως η Άγκυρα δεν πρόκειται να κάνει συμβιβασμούς στα εθνικά της συμφέροντα.

Φόβοι για «νέα Συρία»

Αναφερόμενος στην αστάθεια που επικρατεί στο Ιράν, ο Γκιουλέρ εξέφρασε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να εκμεταλλευτούν την κατάσταση τρομοκρατικές οργανώσεις. Όπως τόνισε, η Τουρκία είναι αντίθετη στην επανάληψη στο Ιράν των σεναρίων που παρατηρήθηκαν στο Ιράκ και τη Συρία, ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα γίνει ανεκτή η ενίσχυση δομών που απειλούν τα τουρκικά σύνορα.

Παρά την πολεμική ρητορική, ο Γκιουλέρ επέμεινε πως η διπλωματία εξακολουθεί να έχει θέση, αν και σημείωσε πως η διαρκής ασφάλεια στη Μέση Ανατολή απαιτεί μια προσέγγιση που μειώνει τις εντάσεις και βασίζεται στο διεθνές δίκαιο.