Νέες προκλητικές δηλώσεις από τη Λιβύη: «Θα προχωρήσουμε στην πλήρη εκμετάλλευση των θαλασσίων κοιτασμάτων μας»

Η Λιβύη κλιμακώνει τη ρητορική της όσον αφορά τη νομιμότητα του τουρκο-λιβυκού μνημονίου οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών, απορρίπτοντας τις ελληνικές ενστάσεις και διακηρύσσοντας την προσήλωσή της στη «νομική ισχύ» της συμφωνίας.

Νέες προκλητικές δηλώσεις από τη Λιβύη: «Θα προχωρήσουμε στην πλήρη εκμετάλλευση των θαλασσίων κοιτασμάτων μας»

Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Οσάμα Χαμάντ, πρωθυπουργού της κυβέρνησης της Ανατολικής Λιβύης (Βουλή των Αντιπροσώπων), σειρά πήρε ο Εθνικός Οργανισμός Πετρελαίου (NOC), ο οποίος σε επίσημη ανακοίνωση υπογράμμισε την πρόθεση της χώρας να προχωρήσει στην πλήρη ανάπτυξη και εκμετάλλευση των θαλάσσιων ενεργειακών πόρων της, επικαλούμενος την προστασία των «κυριαρχικών δικαιωμάτων» της Λιβύης.

Στη γραπτή του δήλωση, ο NOC διαμηνύει ότι η Λιβύη σχεδιάζει να αξιοποιήσει όλους τους φυσικούς της πόρους εντός των ορίων που θεωρεί εθνική της δικαιοδοσία. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά:«Η Λιβύη είναι αποφασισμένη να υλοποιήσει όλα τα αναγκαία προγράμματα για την υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και την προάσπιση των εθνικών της συμφερόντων στον τομέα της εξερεύνησης και ανάπτυξης υδρογονανθράκων, συμπεριλαμβανομένων περιοχών της Μεσογείου».

Νέες προκλητικές δηλώσεις από τη Λιβύη: «Θα προχωρήσουμε στην πλήρη εκμετάλλευση των θαλασσίων κοιτασμάτων μας»

Η ανακοίνωση κάνει επίσης ρητή αναφορά στο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο περί καθορισμού θαλάσσιων ζωνών, επιβεβαιώνοντας πως η Λιβύη θεωρεί τη συμφωνία αυτή θεμέλιο για τις διεκδικήσεις και τα ενεργειακά της σχέδια.

Ο NOC προσθέτει:«Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες συζητήσεις σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα και την ενεργειακή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Οργανισμός υπογραμμίζει ότι όλες οι συμφωνίες και οι συμπράξεις που συνάπτει το λιβυκό κράτος εδράζονται στις αρχές του διεθνούς δικαίου και αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση των μακροπρόθεσμων συμφερόντων του λιβυκού λαού».

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Αθήνα να απορρίπτει το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο ως άκυρο και αντίθετο προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ παράλληλα εντείνει τις διπλωματικές της πρωτοβουλίες για τη διαφύλαξη της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.