Νέο βαρύ Ρωσικό πλήγμα στο Χάρκοβο: – Η Κουντίγιεβκα “έπεσε” στα χέρια των Ρώσων και η Ελληνική Κυβέρνηση επιμένει να πληρώνει τον λογαριασμό του πολέμου στην Ουκρανία με το “αίμα” των απλών πολιτών

Νέα εξέλιξη καταγράφεται στο μέτωπο του Χαρκόβου, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι έθεσαν υπό τον έλεγχό τους την Κουντίγιεβκα, έναν μικρό αγροτικό οικισμό στη βορειοανατολική Ουκρανία. Η συγκεκριμένη κίνηση εντάσσεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε μια ευρύτερη προσπάθεια της Μόσχας να διευρύνει τις ζώνες ελέγχου και να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στις ουκρανικές γραμμές άμυνας.

Παρά το μικρό μέγεθος του οικισμού, η θέση του αποκτά επιχειρησιακή σημασία, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις επιδιώκουν να δημιουργήσουν ευνοϊκότερες θέσεις και να αυξήσουν την πίεση στον βόρειο άξονα του μετώπου. Την ίδια ώρα, η ουκρανική πλευρά αναφέρει ότι συνεχίζονται οι ρωσικές επιθετικές ενέργειες στην περιοχή και ότι οι δυνάμεις της επιχειρούν να ανακόψουν την προώθηση.

Η εξέλιξη έρχεται να υπενθυμίσει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία παραμένει μια εξαιρετικά δύσκολη και αιματηρή σύγκρουση, παρά τις κατά καιρούς δηλώσεις περί επικείμενων διπλωματικών λύσεων.

ΒΑΡΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΣΗ

Και εδώ προκύπτει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα για την ελληνική κυβέρνηση.

Για πόσο ακόμη θα συνεχιστεί η πολιτική της άνευ όρων πολιτικής και οικονομικής στήριξης μιας πολεμικής προσπάθειας, χωρίς να εξηγείται με σαφήνεια ποιο είναι το τελικό όφελος για την Ελλάδα;

Η Αθήνα έχει επιλέξει εδώ και χρόνια να ευθυγραμμιστεί στενά με τη δυτική πολιτική απέναντι στη Ρωσία. Όμως κάθε νέα εξέλιξη στο μέτωπο δείχνει ότι η στρατιωτική πραγματικότητα δεν διαμορφώνεται απαραίτητα σύμφωνα με τις πολιτικές επιθυμίες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Και αυτό είναι το σημείο όπου η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις.

Δεν αρκεί να επαναλαμβάνονται γενικόλογες διαβεβαιώσεις περί «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης». Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει πόσο κοστίζει η συγκεκριμένη πολιτική, τι στρατιωτικό υλικό αποστέλλεται, ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ελληνική άμυνα και ποια ακριβώς είναι η στρατηγική εξόδου από αυτή την κατάσταση.

Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ – Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΛΗΡΩΝΕΙ

Η σταδιακή μετατόπιση των γραμμών στο μέτωπο δείχνει πόσο δύσκολο είναι να προβλεφθεί η τελική έκβαση του πολέμου. Η κατάληψη μικρών οικισμών δεν σημαίνει από μόνη της κατάρρευση μιας ολόκληρης άμυνας, μπορεί όμως να λειτουργεί ως μέρος μιας ευρύτερης στρατιωτικής πίεσης.

Το πρόβλημα για την ελληνική κυβέρνηση είναι ότι η χώρα βρίσκεται μέσα σε αυτή την εξίσωση χωρίς να διαθέτει το περιθώριο για αλόγιστες κινήσεις.

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει τις δικές της ανάγκες σε εξοπλισμούς, ενώ ταυτόχρονα καλείται να στηρίζει μια σύγκρουση που διεξάγεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Όταν μάλιστα οι εξελίξεις στο πεδίο της μάχης εξακολουθούν να είναι αβέβαιες, η Αθήνα θα έπρεπε να επιδεικνύει πολύ μεγαλύτερη προσοχή.

Η κριτική, επομένως, δεν αφορά τη στήριξη των συμμάχων ως αρχή. Αφορά το μέτρο, τη διαφάνεια και την προτεραιότητα στην εθνική άμυνα.

Γιατί πριν από οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση, η ελληνική κυβέρνηση έχει καθήκον να διασφαλίζει ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα για την προστασία της χώρας.

Η ΑΘΗΝΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΟΡΙΑ

Η νέα εξέλιξη στο Χάρκοβο αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση ότι ένας πόλεμος δεν κερδίζεται με πολιτικές δηλώσεις και επικοινωνιακές διακηρύξεις.

Η κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει να αντιμετωπίζει την ελληνική κοινωνία σαν απλό θεατή των αποφάσεων που λαμβάνονται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να λειτουργεί μονίμως ως ο πρόθυμος σύμμαχος που πληρώνει, παραχωρεί και στηρίζει, χωρίς να απαιτεί αντίστοιχα ανταλλάγματα και χωρίς να βάζει ως απόλυτη προτεραιότητα τη δική της ασφάλεια.

Η Κουντίγιεβκα μπορεί να είναι ένας μικρός οικισμός στον χάρτη. Η εξέλιξη όμως που καταγράφεται εκεί αποτελεί ένα ακόμη μήνυμα για την πορεία του πολέμου και τα όρια της δυτικής στρατηγικής.

Και η ελληνική κυβέρνηση οφείλει πλέον να απαντήσει στο πιο απλό ερώτημα:

Μέχρι πού είναι διατεθειμένη να φτάσει η Ελλάδα και, κυρίως, πόσο θα κοστίσει αυτή η επιλογή στον Έλληνα πολίτη και στην ίδια την εθνική άμυνα;