Νέοι τσαμπουκάδες και πολεμικές απειλές Ερντογάν για το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ: “Αν προχωρήσετε χωρίς εμάς, θα παρέμβουμε…” – θα κάνει και πάλι πίσω η Κυβέρνηση Μητσοτάκη;

Το μήνυμα που μεταφέρεται από την τουρκική πλευρά είναι ότι εάν το έργο προχωρήσει χωρίς συντονισμό με την Τουρκία, η Άγκυρα θα θεωρήσει ότι δημιουργούνται τετελεσμένα και θα κινηθεί για να υπερασπιστεί όσα χαρακτηρίζει… «δικαιώματά» της.

Η διατύπωση αυτή ανεβάζει ξανά τη θερμοκρασία σε μια περιοχή όπου κάθε ερευνητική, ενεργειακή ή τεχνική δραστηριότητα μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία.

Η ΑΓΚΥΡΑ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΩΔΙΟ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ

Η Τουρκία υποστηρίζει ότι δεν επιδιώκει να σταματήσει το έργο, αλλά ζητά προηγούμενο συντονισμό και συνεργασία.

Παράλληλα, επικαλείται ως προηγούμενο το υποθαλάσσιο καλώδιο οπτικών ινών Blue Raman, υποστηρίζοντας ότι αντίστοιχο έργο προχώρησε με ενημέρωση και αδειοδοτήσεις των εμπλεκόμενων πλευρών. Η τουρκική επιχειρηματολογία επιχειρεί έτσι να παρουσιάσει τη συνεργασία ως λύση για έργα που διέρχονται από θαλάσσιες περιοχές τις οποίες η Άγκυρα θεωρεί αμφισβητούμενες.

Όμως πίσω από τη συγκεκριμένη διαμάχη βρίσκεται κάτι πολύ μεγαλύτερο: η σύγκρουση διαφορετικών αντιλήψεων για τα δικαιώματα και τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η ΑΘΗΝΑ ΛΕΕΙ «ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ» – ΑΛΛΑ ΤΟ ΡΙΣΚΟ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ

Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωσε ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει κανονικά και ότι δεν απαιτείται τουρκική άδεια.

Η ελληνική θέση στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, ενώ η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το έργο δεν πρόκειται να σταματήσει εξαιτίας των τουρκικών αντιδράσεων. Παράλληλα, η Αθήνα δηλώνει ότι είναι προετοιμασμένη ακόμη και για πιο δύσκολα σενάρια.

Το ερώτημα, όμως, είναι άλλο:

Είναι η Ελλάδα πραγματικά έτοιμη να διαχειριστεί μια κρίση εάν η τουρκική ρητορική μετατραπεί σε επιχειρησιακή πίεση στη θάλασσα;

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΣΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποστηρίζει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε ισχυρότερη θέση, χάρη στην ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, στις διεθνείς συμμαχίες και στην αυξημένη διπλωματική παρουσία της χώρας.

Ωστόσο, σε μια περίοδο όπου η Τουρκία επαναφέρει με ένταση τις διεκδικήσεις της, οι διαβεβαιώσεις από μόνες τους δεν αρκούν.

Η Αθήνα οφείλει να παρουσιάσει με απόλυτη σαφήνεια ποιο είναι το σχέδιό της για την προστασία του έργου, ποια είναι τα πραγματικά όρια των ελληνικών κινήσεων και πώς θα αντιμετωπιστεί μια ενδεχόμενη τουρκική παρενόχληση.

Δεν μπορεί η χώρα να πληροφορείται κάθε φορά από τις δηλώσεις της Άγκυρας ποιο είναι το επόμενο πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει.

Χρειάζεται προληπτική στρατηγική και όχι διαρκής διαχείριση κρίσεων εκ των υστέρων.

ΤΟ ΚΑΛΩΔΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό έργο.

Συνδέεται με την ενεργειακή ασφάλεια της Κύπρου, τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και τις ευρύτερες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Γι’ αυτό και η αντιπαράθεση αποκτά μεγαλύτερη σημασία.

Η Άγκυρα βλέπει το ζήτημα μέσα από τη δική της στρατηγική αντίληψη για την περιοχή, ενώ η Αθήνα επιμένει ότι οι ελληνικές κινήσεις πραγματοποιούνται μέσα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Και όσο οι δύο πλευρές παραμένουν αμετακίνητες στις βασικές θέσεις τους, τόσο αυξάνεται η ανάγκη για ψυχραιμία και αποτελεσματική αποτροπή.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η κυβέρνηση έχει μπροστά της μια δύσκολη ισορροπία.

Από τη μία, δεν μπορεί να επιτρέψει στην Τουρκία να αποκτήσει δικαίωμα veto σε έργα που η Ελλάδα θεωρεί ότι μπορεί να υλοποιήσει νόμιμα.

Από την άλλη, πρέπει να διασφαλίσει ότι η υλοποίηση ενός στρατηγικού έργου δεν θα μετατραπεί σε αφορμή για μια νέα σοβαρή ελληνοτουρκική κρίση.

Η «Διακήρυξη των Αθηνών» παραμένει, σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών, ένας μηχανισμός διαλόγου και αποφυγής κρίσεων. Όμως η ίδια η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι οι βασικές διαφωνίες των δύο χωρών δεν έχουν εξαφανιστεί.

Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ

Το μήνυμα της Άγκυρας δεν πρέπει ούτε να υποτιμηθεί ούτε να οδηγήσει σε πανικό.

Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρή αποτροπή, καθαρές θέσεις και διπλωματική ετοιμότητα.

Και κυρίως χρειάζεται μια κυβέρνηση που δεν θα περιορίζεται στο να δηλώνει ότι «είμαστε έτοιμοι για κάθε σενάριο», αλλά θα εξηγεί με ποιον ακριβώς τρόπο είναι έτοιμη.

Γιατί η Ανατολική Μεσόγειος έχει ήδη αρκετές εστίες έντασης.

Το τελευταίο που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια ακόμη κρίση που θα την βρει να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις.

Το καλώδιο μπορεί να είναι ένα ενεργειακό έργο. Στην παρούσα συγκυρία, όμως, έχει μετατραπεί σε σύμβολο μιας πολύ μεγαλύτερης μάχης για την επιρροή, την ενέργεια και τα δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Και αυτή τη φορά, η Αθήνα θα κριθεί όχι από τα λόγια της, αλλά από το πόσο αποτελεσματικά μπορεί να υπερασπιστεί τις επιλογές της όταν η πίεση γίνει πραγματική.