Νώντας Σαμαρτζίδης: Η άγνωστη ιστορία του σπουδαίου Έλληνα πολίστα που η θάλασσα τον «πήρε» νωρίς- Οι αθλητικές διακρίσεις και η μοιραία βουτιά στην Παλαιά Επίδαυρο που του στοίχισε τη ζωή μόλις στα 31 του χρόνια

Μια ζωή συνυφασμένη με το νερό, μια σπουδαία αθλητική διαδρομή γεμάτη διακρίσεις και μια τελευταία βουτιά που έμελλε να αποδειχθεί μοιραία.

Νώντας Σαμαρτζίδης: Η άγνωστη ιστορία του σπουδαίου Έλληνα πολίστα που η θάλασσα τον «πήρε» νωρίς- Οι αθλητικές διακρίσεις και η μοιραία βουτιά στην Παλαιά Επίδαυρο που του στοίχισε τη ζωή μόλις στα 31 του χρόνια

Στις 22 Ιουνίου 1996, η θάλασσα έγινε το τέλος μιας ζωής που είχε μέχρι τότε ταυτιστεί όσο λίγες με το ελληνικό πόλο. Ο Νώντας Σαμαρτζίδης έφυγε από τη ζωή μόλις στα 31 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που ξεπερνά τα όρια των πισινών και των αγωνιστικών επιτυχιών.

Ο Σαμαρτζίδης υπήρξε μία από τις πλέον εμβληματικές μορφές της ελληνικής υδατοσφαίρισης. Αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας, πρωταθλητής, αθλητής με ξεχωριστές σωματικές και αγωνιστικές δυνατότητες, αλλά και άνθρωπος που διακρινόταν για την προσωπικότητα και το ήθος του, πρόλαβε μέσα σε μόλις τρεις δεκαετίες ζωής να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο ελληνικό πόλο.

Η διαδρομή του, ωστόσο, ανακόπηκε βίαια και απρόσμενα στις 22 Ιουνίου 1996. Ένας άνθρωπος που είχε μάθει να κινείται μέσα στο νερό με δύναμη, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, έμελλε να βρει εκεί το τραγικό του τέλος.

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1965, ο Νώντας Σαμαρτζίδης έκανε τα πρώτα του αθλητικά βήματα στην κολύμβηση του Άρη. Το ταλέντο του φάνηκε από νωρίς, καθώς κατάφερε να κατακτήσει πέντε χρυσά μετάλλια στα αγωνίσματα του ελεύθερου. Σύντομα, όμως, το νερό της πισίνας θα αποκτούσε για εκείνον διαφορετικό ρόλο. Η υδατοσφαίριση έγινε το άθλημα στο οποίο θα έμελλε να γράψει τη δική του ιστορία.

Η δύναμη, η αγωνιστικότητα, η μαχητικότητα και κυρίως η ηγετική του φυσιογνωμία τον ξεχώρισαν από νωρίς. Ξεκίνησε από τον Άρη και το 1986 έκανε το επόμενο σημαντικό βήμα στην καριέρα του, μετακομίζοντας στον Εθνικό Πειραιά. Με το σκουφάκι του Εθνικού πανηγύρισε σημαντικούς τίτλους και καθιερώθηκε ως ένας από τους πρωταγωνιστές της ελληνικής υδατοσφαίρισης.

Στην Εθνική Ελλάδας η παρουσία του ήταν ακόμη πιο έντονη. Συνολικά φόρεσε το εθνόσημο 319 φορές, ένας αριθμός που μαρτυρά από μόνος του τη διάρκεια, τη συνέπεια και τη σημασία του για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Η παρουσία του δεν περιορίστηκε σε μεμονωμένες διοργανώσεις, αλλά απλώθηκε σε μερικές από τις σημαντικότερες διεθνείς σκηνές του αθλήματος.

Ο Σαμαρτζίδης συμμετείχε σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, δύο Παγκόσμια και δύο Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ενώ αγωνίστηκε και σε δύο διοργανώσεις του FINA Cup. Για χρόνια αποτέλεσε ένα από τα σταθερά σημεία αναφοράς της Εθνικής, υπηρετώντας την με την ίδια ένταση που χαρακτήριζε κάθε παρουσία του μέσα στην πισίνα.

Η αθλητική του αξία, όμως, ήταν μόνο η μία πλευρά της προσωπικότητάς του. Όσοι τον γνώρισαν και έζησαν από κοντά τον χαρακτήρα του μιλούσαν για έναν άνθρωπο με ισχυρή προσωπικότητα, αυθεντικότητα και ξεχωριστό ήθος. Η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας έχει επανειλημμένα αναφερθεί στον Σαμαρτζίδη ως έναν από τους μεγάλους αθλητές, αλλά και ανθρώπους, που πέρασαν από την ελληνική υδατοσφαίριση.

Για τους συμπαίκτες και τους φίλους του δεν ήταν απλώς ο δυναμικός αρχηγός ή ο σκληροτράχηλος πολίστας που έδινε μάχη σε κάθε φάση. Ήταν ένας άνθρωπος με έντονη παρουσία, αστείρευτη ενέργεια και έναν χαρακτήρα που δύσκολα περνούσε απαρατήρητος. Η προσωπικότητά του άφηνε το δικό της στίγμα, εντός και εκτός πισίνας.

Νώντας Σαμαρτζίδης: Η άγνωστη ιστορία του σπουδαίου Έλληνα πολίστα που η θάλασσα τον «πήρε» νωρίς- Οι αθλητικές διακρίσεις και η μοιραία βουτιά στην Παλαιά Επίδαυρο που του στοίχισε τη ζωή μόλις στα 31 του χρόνια

Και ίσως αυτό να κάνει ακόμη πιο οδυνηρό τον τρόπο με τον οποίο γράφτηκε ο επίλογος της ζωής του.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η μοίρα θα του επιφύλασσε ένα τόσο πρόωρο και παράδοξο τέλος. Ο άνθρωπος που είχε περάσει αμέτρητες ώρες μέσα στο νερό, που είχε μάθει να αντιμετωπίζει την πίεση, την ένταση και τη σκληρότητα της αγωνιστικής αναμέτρησης, θα έχανε τη ζωή του στη θάλασσα.

Ο άλλοτε συμπαίκτης και συγκάτοικός του, Αντώνης Αρώνης, έχει πει: «Ό,τι και να πούμε για τον Νώντα είναι λίγο. Έφυγε πολύ νωρίς και λείπει πολύ σε όλους μας. Ήταν ένας αθλητής που άφησε τη σφραγίδα του στο ελληνικό πόλο και θα μπορούσε να προσφέρει πολύ περισσότερα στο άθλημα. Εκτός από συμπαίκτες, ήμασταν και πολύ καλοί φίλοι. Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ και θα τον θυμόμαστε για πάντα».

Τα λόγια αυτά συμπυκνώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το κενό που άφησε πίσω του. Γιατί ο Σαμαρτζίδης δεν πρόλαβε απλώς να ολοκληρώσει μια μεγάλη αθλητική πορεία. Η ζωή του σταμάτησε τη στιγμή που, στα 31 του, είχε ακόμη πολλά να δώσει — στο άθλημα, στους ανθρώπους που τον αγαπούσαν και στους δικούς του ανθρώπους.

Ένας άνθρωπος που είχε κάνει το νερό δεύτερο σπίτι του, ένας αθλητής που είχε περάσει τη ζωή του παλεύοντας μέσα στην πισίνα, αντιμετωπίζοντας αντιπάλους, πίεση και δυσκολίες, χάθηκε τελικά κάνοντας κάτι που αγαπούσε: μια βουτιά στη θάλασσα.

Μόνο που εκείνη η βουτιά έμελλε να είναι η τελευταία.

Στις 22 Ιουνίου 1996, η θάλασσα «πήρε» έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες πολίστες. Και ο Νώντας Σαμαρτζίδης, μόλις στα 31 του χρόνια, πέρασε για πάντα στη μνήμη του ελληνικού αθλητισμού.