Νοτιοανατολική Ασία: Πώς φτάσαμε στη κήρυξη «ανοιχτού πολέμου» από το Πακιστάν στο Αφγανιστάν- Το Ισλαμαμπάντ είναι έτοιμο να «καταπιεί» τους Ταλιμπάν- Δείτε την τρομακτική διαφορά στα οπλοστάσια των δύο χωρών!

Η νοτιοανατολική Ασία βιώνει μια έντονη κλιμάκωση της έντασης, καθώς οι διασυνοριακές συγκρούσεις μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν εξελίσσονται σε ανοιχτή πολεμική σύρραξη.

Νοτιοανατολική Ασία: Πώς φτάσαμε στη κήρυξη «ανοιχτού πολέμου» από το Πακιστάν στο Αφγανιστάν- Το Ισλαμαμπάντ είναι έτοιμο να «καταπιεί» τους Ταλιμπάν- Δείτε την τρομακτική διαφορά στα οπλοστάσια των δύο χωρών!

Η επίσημη δήλωση του Πακιστανού υπουργού Άμυνας περί «ανοιχτού πολέμου» και οι αναφορές εκατέρωθεν για σημαντικές απώλειες έχουν στρέψει τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας στα οπλοστάσια των δύο χωρών.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (IISS) με έδρα το Λονδίνο, η στρατιωτική ισχύς γέρνει συντριπτικά υπέρ του Ισλαμαμπάντ, το οποίο εισέρχεται στη σύγκρουση από θέση απόλυτης υπεροπλίας.

Η Στρατιωτική Υπεροχή του Πακιστάν σε Αριθμούς

Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: ενώ το Πακιστάν διαθέτει έναν οργανωμένο και σύγχρονο στρατό, με σημαντική υποστήριξη από την Κίνα και εκσυγχρονισμό των ναυτικών και αεροπορικών του δυνάμεων, οι Αφγανοί Ταλιμπάν βασίζονται σε παλαιό και ακατάλληλο εξοπλισμό, αδυνατώντας να συντηρήσουν ή να αξιοποιήσουν πλήρως τα όπλα που κατέσχεσαν το 2021. Η έλλειψη διεθνούς αναγνώρισης της κυβέρνησης της Καμπούλ έχει επίσης «παγώσει» κάθε δυνατότητα εκσυγχρονισμού.

Οι σχέσεις Πακιστάν και Αφγανιστάν έχουν μακρά ιστορία έντασης, παρά τους πολιτιστικούς και οικονομικούς δεσμούς τους. Από το καλοκαίρι του 2021, οι κατηγορίες του Ισλαμαμπάντ ότι η Καμπούλ παρέχει καταφύγιο σε τρομοκρατικές ομάδες – συμπεριλαμβανομένου του Πακιστανικού Κινήματος των Ταλιμπάν – έχουν πυροδοτήσει συνεχή κρίση.

Οι προσπάθειες μεσολάβησης από χώρες όπως το Κατάρ, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία απέτυχαν, και με τα χερσαία σύνορα κλειστά, η τρέχουσα κλιμάκωση καθιστά πιθανό έναν ολοκληρωτικό και καταστροφικό πόλεμο.

Νοτιοανατολική Ασία: Πώς φτάσαμε στη κήρυξη «ανοιχτού πολέμου» από το Πακιστάν στο Αφγανιστάν- Το Ισλαμαμπάντ είναι έτοιμο να «καταπιεί» τους Ταλιμπάν- Δείτε την τρομακτική διαφορά στα οπλοστάσια των δύο χωρών!

Το βράδυ της Πέμπτης, οι Ταλιμπάν εξαπέλυσαν επιθέσεις κατά πακιστανικών θέσεων κατά μήκος περίπου 1.600 μιλίων συνόρων, σε ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές. Η Καμπούλ υποστήριξε ότι πρόκειται για αντίποινα σε πρόσφατους πακιστανικούς βομβαρδισμούς που σκότωσαν τουλάχιστον 18 άτομα.

Απάντηση ήρθε από το Πακιστάν με την επιχείρηση «Ghazab Lil Haqq» («Δίκαιη Οργή»), πλήττοντας περιοχές όπως η Καμπούλ, η Πακτία και η Κανταχάρ, με στόχο εγκαταστάσεις άμυνας των Ταλιμπάν. Οι κάτοικοι περιέγραψαν σκηνές πανικού, με εκρήξεις και πυρά να φωτίζουν τη νύχτα.

Οι εκτιμήσεις για απώλειες διαφέρουν: το Πακιστάν αναφέρει 133 νεκρούς μαχητές, ενώ οι Αφγανοί Ταλιμπάν κάνουν λόγο για 8 νεκρούς στρατιώτες. Ανεξάρτητη επιβεβαίωση είναι δύσκολη λόγω των απομονωμένων περιοχών.

Μετά την ανατροπή των Ταλιμπάν το 2001 από δυνάμεις του ΝΑΤΟ, το Πακιστάν υπήρξε βασικός υποστηρικτής τους. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, πολλοί μαχητές βρήκαν καταφύγιο σε πακιστανικό έδαφος. Η επιστροφή των Ταλιμπάν στην Καμπούλ το 2021, όμως, οδήγησε σε κύμα ισλαμιστικής βίας στο Πακιστάν, με το Ισλαμαμπάντ να κατηγορεί την Καμπούλ ότι παρέχει προστασία στους επιτιθέμενους.

Η στρατιωτική ανισορροπία παραμένει μεγάλη: το Πακιστάν διαθέτει 660.000 στρατιώτες, ενισχυμένους από σύγχρονα όπλα, μαχητικά F-16, Mirage και JF-17. Αντίθετα, οι Ταλιμπάν έχουν λιγότερους από 200.000 μαχητές και δεν διαθέτουν λειτουργική αεροπορία, αν και η εμπειρία δεκαετιών ανταρτοπολέμου τους καθιστά επικίνδυνους και απρόβλεπτους.

Αναλυτές προειδοποιούν ότι η κρίση μπορεί να εξαπλωθεί, επηρεάζοντας ολόκληρη την περιοχή. Τυχόν αντίποινα των Ταλιμπάν σε αστικά κέντρα του Πακιστάν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν «συνταγή χάους», επηρεάζοντας τη σταθερότητα και ενισχύοντας τρομοκρατικά δίκτυα.

Η διεθνής κοινότητα καλεί Ισλαμαμπάντ και Καμπούλ να επιστρέψουν άμεσα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, προκειμένου να αποφευχθεί η πλήρης στρατιωτική κλιμάκωση και η ανθρωπιστική καταστροφή.