Ο Άγγελος Αντωνόπουλος στην τελευταία του συνέντευξη: Η απόφαση να γίνει ηθοποιός και η δυνατή φιλία με την Τζένη Καρέζη

Για την απόφασή του να γίνει ηθοποιός, την απουσία ενός παιδιού και τις καθοριστικές στιγμές της καριέρας του είχε μιλήσει πριν τρία χρόνια ο σπουδαίος ηθοποιός, Άγγελος Αντωνόπουλος, ένας από τους τελευταίους ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου.

Περιγράφοντας το ταξίδι του στο θεατρικό σανίδι, ο εμβληματικός ηθοποιός, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών την Τετάρτη (3/6) θυμάται πως «κάποιο βράδυ πήγα στο Εθνικό Θέατρο και είδα τον Θείο Βάνια. Με ένα φοβερό θίασο, μεγάλους ηθοποιούς και με τη σκηνοθεσία του Κουν. Έμεινα έκθαμβος. Κι όχι μόνο, αλλά είπα, “τώρα εγώ τι κάνω;”. Και πήρα τη μεγάλη απόφαση, κατέβηκα στο υπόγειο, βρήκα τον Κουν και του είπα “Θέλω να γίνω ηθοποιός”. Ο Κουν καταδέχτηκε και με άκουσε με προσοχή. Και έτσι αρχίζει το μεγάλο ταξίδι».

«Όταν ήμουνα νέος, έβαζα τη σκούφια μου στραβά και σφύριζα. Δεν με ένοιαζε και πολύ. Σήμερα μπορεί να μελαγχολώ, που δεν έχω ένα παιδί δικό μου» είχε δηλώσει στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ το 2022.

«Μπήκα μεγάλος στη δουλειά αυτή»

«Ο δρόμος της υποκριτικής είναι ένας δρόμος ανηφορικός και κατηφορικός. Μπήκα μεγάλος στη δουλειά αυτή. Πιο πριν έκανα ένα σωρό δουλειές, βοηθός σε εμπόρια, διάφορα. Ομολογώ ότι δεν είχα καμία σχέση και αποτύγχανα συνεχώς. Τόσο που κάποια στιγμή από αδιέξοδο είπα ότι πρέπει να πάω να κάνω αυτό που θέλω, αυτό που με βασανίζει».

Παράλληλα είχε μιλήσει και για μια απρόσμενη στιγμή αναγνώρισης: «Μια μέρα με συνάντησε κάποιος κύριος και μου λέει, “Είδα την ταινία σας”. Και μου λέει, “Δώσε μου το τηλέφωνό σας, εμένα με λένε Βασίλη Γεωργιάδη”. Αντιλαμβάνεστε. Και ο Βασίλης με φώναξε στο Χώμα που βάφτηκε κόκκινο».

«Η απουσία της Τζένης ήταν τεράστια»

Μιλώντας για τις συνεργασίες του με κορυφαία ονόματα του ελληνικού θεάτρου είχε δηλώσει: «Παίξαμε με την Αλίκη. Είχε μεγάλη επιτυχία. Παίξαμε με την Καρέζη. Επίσης μεγάλη επιτυχία. Με την Τζένη συνδεθήκαμε και φιλικά, πάρα πολύ. Τα βράδια μετά το θέατρο μαζευόμαστε στο σπίτι της, μπροστά στο τζάκι και λέγαμε διάφορα. Πολλές φορές μαλώναμε για πολιτικά θέματα».

«Η Τζένη ερχότανε και στο σπίτι μου, στην εξοχή. Έστρωνε το τραπέζι, παίζαμε εκεί πέρα. Ήταν γοητευτική όταν θύμωνε. Περνούσαμε πάρα πολύ καλά στην εξοχή. Γενικά ήταν τόσο τεράστιο το εκτόπισμά της που εμένα με συγκλόνισε. Η απουσία ήταν τεράστια».