Ο Ελληνο-Αμερικάνος πρώην πράκτορας της CIA, Τζον Κυριάκου, ξεσκεπάζει τα ύπουλα “παιχνίδια” της Άγκυρας: Στο φως σκληρές αλήθειες για ιστορία, γεωπολιτική και μυστικές ισορροπίες

Σφοδρή κριτική προς την Τουρκία άσκησε ο Ελληνοαμερικανός πρώην αξιωματικός της CIA Τζον Κυριάκου, σε πρόσφατη συνέντευξή του σε αμερικανικό μέσο ενημέρωσης, ανοίγοντας μια ευρεία συζήτηση γύρω από ιστορικά ζητήματα, γεωπολιτικές εντάσεις και σύγχρονες ισορροπίες ισχύος.

Ο ίδιος τοποθετήθηκε με ιδιαίτερη αυστηρότητα απέναντι σε πρακτικές της Οθωμανικής περιόδου, συνδέοντας τις αναφορές του με την οικογενειακή του ιστορία και την καταγωγή του από τη Ρόδο, η οποία για αιώνες βρισκόταν υπό οθωμανικό έλεγχο. Όπως ανέφερε, οι πρόγονοί του υπήρξαν υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι την ένταξη της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα.

Στο πλαίσιο της συνέντευξης, έκανε επίσης αναδρομή σε σκοτεινές πτυχές της ιστορίας, αναφερόμενος σε περιόδους δουλεμπορίου και αναγκαστικών μετακινήσεων πληθυσμών Ελλήνων κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, όπως αυτές καταγράφονται σε ιστορικές πηγές και αφηγήσεις.

Παράλληλα, αποκάλυψε και άγνωστες λεπτομέρειες σχετικά με τη δημιουργία Ορθόδοξου ναού στο Μπαχρέιν, περιγράφοντας τη δική του εμπλοκή και τη συνεργασία που, όπως είπε, υπήρξε με υψηλόβαθμο παράγοντα της χώρας.

Στις τοποθετήσεις του, ο Κυριάκου διατηρεί σταθερά επικριτική στάση απέναντι στην τουρκική εξωτερική πολιτική, την οποία χαρακτηρίζει αναθεωρητική και έντονα ενεργή σε περιφερειακά ζητήματα. Υποστηρίζει ότι η Άγκυρα επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο της ως περιφερειακή δύναμη, γεγονός που κατά την άποψή του δημιουργεί εντάσεις σε περιοχές όπως η Ανατολική Μεσόγειος.

Επιπλέον, αναφέρεται συχνά σε ζητήματα εσωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, κάνοντας λόγο για τον τρόπο αντιμετώπισης μειονοτήτων, ενώ σχολιάζει και τις στρατιωτικές της δραστηριότητες σε γειτονικές περιοχές της Μέσης Ανατολής.

Ο πρώην αξιωματικός της CIA επισημαίνει επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχειρούν να διατηρήσουν ισορροπίες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, ακόμη και όταν προκύπτουν εντάσεις με την Τουρκία, κάτι που – σύμφωνα με τον ίδιο – επηρεάζει τη δυναμική των διεθνών αντιδράσεων.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας, με έμφαση στις Ένοπλες Δυνάμεις και στις υπηρεσίες πληροφοριών, υποστηρίζοντας ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε εξωτερικές συμμαχίες.

Παράλληλα, αναφέρεται στους σύγχρονους κινδύνους που σχετίζονται με κυβερνοεπιθέσεις, οικονομική κατασκοπεία και την αυξανόμενη χρήση τεχνητής νοημοσύνης στον τομέα των πληροφοριών, επισημαίνοντας την ανάγκη ισορροπίας ανάμεσα στην τεχνολογία και τον ανθρώπινο παράγοντα (HUMINT).

Τέλος, υποστηρίζει ότι σε περίπτωση μεγάλης κρίσης στην Ανατολική Μεσόγειο, οι ΗΠΑ ενδέχεται να τηρήσουν στάση ισορροπίας, γεγονός που – κατά την άποψή του – καθιστά αναγκαίο για την Ελλάδα να ενισχύσει τόσο τη διπλωματική όσο και τη στρατιωτική της θωράκιση.

Οι θέσεις του εντάσσονται σε μια συνολικότερη προσέγγιση που δίνει έμφαση στην προετοιμασία, την αποτροπή και την προσαρμογή στις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, την οποία ο ίδιος θεωρεί ιδιαίτερα ρευστή και κρίσιμη για το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου.