Ο Ερντογάν έπεισε τον Τραμπ να παραδώσει τους Κούρδους της Συρίας στα χέρια του (πρώην) τζιχαντιστή Αλ Τζολάνι εναντίον του οποίου είχαν πολεμήσει οι Κουρδικές πολιτοφυλακές για να βοηθήσουν τους Αμερικανούς στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Χαλιφάτου

Ραγδαίες ανατροπές συντελούνται στην Μέση Ανατολή, όπου δεδομένες συμμαχίες και υφιστάμενοι μέχρι σήμερα συσχετισμοί αλλάζουν δραματικά.

Ο Ερντογάν έπεισε τον Τραμπ να παραδώσει τους Κούρδους της Συρίας στα χέρια του (πρώην) τζιχαντιστή Αλ Τζολάνι εναντίον του οποίου είχαν πολεμήσει οι Κουρδικές πολιτοφυλακές για να βοηθήσουν τους Αμερικανούς στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Χαλιφάτου

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, έχοντας πεισθεί από τα επιχειρήματα του Ερντογάν, αποφάσισε να αφήσει στην (κακή τους) «τύχη» τους πιο πιστούς συμμάχους των Αμερικανών στην περιοχή της Συρίας, δηλαδή τους Κούρδους Σύρους μαχητές του YPG.

Έτσι οι Κούρδοι μαχητές υποχρεώνονται να παραδώσουν τα όπλα τους στους σφαγείς οπαδούς του Σύρου ηγέτη και μέχρι πρότινος επικηρυγμένου τζιχαντιστή τρομοκράτη Αλ Τζολάνι, τον οποίο πολέμησαν και νίκησαν στο παρελθόν για λογαριασμό των Αμερικανών!

Πρόκειται για μια καθαρή νίκη – δυστυχώς- του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος θεωρούσε μεγάλο «αγκάθι» για την Τουρκία τις αξιόμαχες Κουρδικές πολιτοφυλακές που κατηγορούσε ότι έχουν οργανική σύνδεση με το PKK.

Οι Κούρδοι, για ακόμη μία φορά, βρίσκονται στην πλευρά του «αναλώσιμου συμμάχου», πληρώνοντας το υψηλό τίμημα της διεθνούς στρατηγικής.

Η σχέση Τραμπ–Ερντογάν έχει πλέον σαφή «συναλλακτικό» χαρακτήρα: τα ζητήματα της Συρίας, οι έλεγχοι εδαφών πλούσιων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο και η νέα ισορροπία ισχύος στην περιοχή είναι στο επίκεντρο των συνομιλιών τους. Στο πλαίσιο αυτό, οι Κούρδοι δεν απλώς εγκαταλείπονται· η θέση τους καθορίζεται από το πώς εξυπηρετούν τα μεγαλύτερα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Τουρκίας.

Την ώρα που ο Τραμπ στρέφει τη ρητορική του κατά των Ευρωπαίων ενόψει του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός και θέτει στο τραπέζι ακόμα και γεωπολιτικές πρωτοβουλίες όπως η αγορά της Γροιλανδίας, εμφανίζεται πολιτικά πλήρως ευθυγραμμισμένος με τον Τούρκο πρόεδρο. Στο νέο αυτό πλαίσιο, οι Κούρδοι στη Συρία αντιμετωπίζονται ως εργαλείο σε ένα ευρύτερο παιχνίδι εξουσίας με την Άγκυρα.

Η δυναμική της επαναπροσέγγισης αποτυπώθηκε πρόσφατα στη μεταξύ τους τηλεφωνική επικοινωνία, όπου τέθηκαν στο τραπέζι οι εξελίξεις σε Συρία και Γάζα. Ο Τραμπ προσκάλεσε μάλιστα τον Ερντογάν να συμμετάσχει στο λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης», αναδεικνύοντας τον στρατηγικό ρόλο της Τουρκίας και προσδίδοντάς της πολιτική νομιμοποίηση σε μελλοντικές διαδικασίες μεταπολεμικής ανασυγκρότησης.

Η επικοινωνία αυτή συνέπεσε με την ανακοίνωση κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των τουρκικών υποστηριζόμενων συριακών δυνάμεων και των κουρδικών ομάδων που στηρίζονται από τις ΗΠΑ, έπειτα από πολυήμερες συγκρούσεις.

Οι Κούρδοι αποχώρησαν από στρατηγικά σημεία και από περιοχές πλούσιες σε πετρέλαιο στη βόρεια και ανατολική Συρία, αφήνοντας τα εδάφη υπό τον έλεγχο κυβερνητικών στρατευμάτων, κυρίως στην επαρχία Ράκα και στη Ντέιρ αλ Ζορ. Η εκεχειρία αυτή, την οποία οι ΗΠΑ χαιρέτισαν, σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στον γεωστρατηγικό χάρτη.

Ο Ερντογάν έπεισε τον Τραμπ να παραδώσει τους Κούρδους της Συρίας στα χέρια του (πρώην) τζιχαντιστή Αλ Τζολάνι εναντίον του οποίου είχαν πολεμήσει οι Κουρδικές πολιτοφυλακές για να βοηθήσουν τους Αμερικανούς στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Χαλιφάτου

Ταυτόχρονα, η Άγκυρα εξετάζει επισήμως τη συμμετοχή του Ερντογάν στο «Συμβούλιο Ειρήνης» που προωθεί ο Τραμπ, γεγονός που ενισχύει την πολιτική της νομιμοποίηση στη μεταπολεμική Συρία. Στις συζητήσεις συμπεριλήφθηκαν επίσης θέματα όπως η μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους και η διαχείριση των τζιχαντιστών κρατουμένων σε συριακές φυλακές, θέματα στρατηγικής σημασίας για την περιφερειακή ασφάλεια.

Παρά τη ρητορική περί «σταθερότητας», η πραγματική ατζέντα περιστρέφεται γύρω από τους ενεργειακούς πόρους. Οι πετρελαιοφόρες περιοχές της ανατολικής Συρίας αποτελούν το κέντρο των στρατηγικών συμφερόντων, με την κρατική τουρκική εταιρεία Turkish Petroleum Corporation (TPAO) να έχει ήδη επαφές με κολοσσούς όπως η Chevron και η ExxonMobil. Σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg, η TPAO βρίσκεται σε συνομιλίες για κοινές σεισμικές έρευνες και γεωτρήσεις, εντάσσοντας τις κινήσεις αυτές σε ένα ευρύτερο πλαίσιο επαναπροσέγγισης ΗΠΑ–Τουρκίας.

Η Τουρκία στοχεύει να μειώσει την εξάρτησή της από εισαγόμενη ενέργεια και να ενισχύσει τη θέση της ως περιφερειακός ενεργειακός παίκτης, ενώ για την Ουάσινγκτον το ζητούμενο είναι η πρόσβαση, η ασφάλεια και ο έλεγχος των ενεργειακών κοιτασμάτων. Μέχρι να τεθούν αυτά σε κίνδυνο, ο Τραμπ φαίνεται διατεθειμένος να προσφέρει στον Ερντογάν ευρύ περιθώριο κινήσεων.

Σ’ αυτή τη νέα γεωπολιτική εξίσωση, οι Κούρδοι –που επί χρόνια εμπόδισαν το Ισλαμικό Κράτος από τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών– αποκλείονται από το παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας ότι στον διεθνή πολιτικό στίβο η χρησιμότητα συχνά καθορίζει την επιβίωση. Η ιστορία τους στη Συρία καταδεικνύει ξανά πόσο εύθραυστη είναι η θέση ενός περιφερειακού συμμάχου όταν τα μεγάλα συμφέροντα των υπερδυνάμεων συγκλίνουν αλλού.