Ο Ερντογάν θέλει να αποφασίζει εκείνος με ποιά χώρα θα συμμαχήσει η Ελλάδα και με ποιά όχι – “Μείνετε μακριά από το Ισραήλ” το μήνυμα που μετέφερε ο αρχηγός των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών Ιμπραήμ Καλίν στην Ελληνική ηγεσία

“Μείνετε μακριά από το Ισραήλ” είναι το μήνυμα του Ερντογάν προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το οποίο μετέδωσε στην Ελληνική ηγεσία ο αρχηγός των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών (ΜΙΤ) Ιμπραήμ Καλίν κατά την αιφνιδιαστική επίσκεψή του στην Αθήνα. 

Αυτό αποκαλύπτουν πολλά φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ στην Άγκυρα , με κορυφαία την “Γενί Σαφάκ” , που διευθύνεται από τον προσωπικό φίλο και συνομιλητή του Τούρκου Προέδρου Ιμπραήμ Καραγκιούλ.

Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν φάνηκε να ικανοποιείται από την δημοσιοποίηση της επίσκεψης του Ιμπραήμ Καλίν στην Αθήνα, αλλά υποχρεώθηκε να επιβεβαιώσει το γεγονός, αφού προηγήθηκαν οι διαρροές προς τα φιλοκυβερνητικά Τουρκικά ΜΜΕ.

Σύμφωνα με πληροφορίες απο ανώτατες διπλωματικές πηγές του europost.gr ο Ερντογάν φαίνεται ότι ανησυχεί πολύ από την στρατιωτική συμμαχία της Ελλάδος και της Κύπρου με το Ισραήλ. Γιατί πιστεύει ότι η συμμαχία αυτή προσφέρει στο Ισραήλ ένα μεγάλο στρατηγικό βάθος και ενισχύει αποφασιστικά τις δυνατότητες που έχει το Τελ Αβίβ για να καταφέρει στην Τουρκία βαριά πλήγματα, που θα προκαλέσουν στη χώρα του “ανήκεστο βλάβη”.

Πιο αναλυτικά τώρα:

Ένα νέο παρασκήνιο έρχεται να φωτίσει τις πραγματικές διαστάσεις της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, λίγες μόλις ημέρες πριν και μετά τη μεγάλη αμυντική συμφωνία Αθήνας–Τελ Αβίβ.

Ο επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ, Ιμπραχίμ Καλίν, βρέθηκε στην Αθήνα στις 28 Αυγούστου και συναντήθηκε με τον διοικητή της ΕΥΠ, Θεμιστοκλή Δεμίρη. Η συνάντηση παρέμεινε αρχικά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και επιβεβαιώθηκε εκ των υστέρων από την ελληνική πλευρά.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 31 Αυγούστου, Αθήνα και Τελ Αβίβ έβαζαν την υπογραφή τους σε μια συμφωνία-μαμούθ, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, για τη δημιουργία της πολυεπίπεδης αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής «Ασπίδας του Αχιλλέα».

Και κάπου εδώ αρχίζει το μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι.

Η ΑΓΚΥΡΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΑΘΗΝΑΣ–ΤΕΛ ΑΒΙΒ ΝΑ ΒΑΘΑΙΝΕΙ

Τουρκικά μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται στην κυβέρνηση Ερντογάν υποστηρίζουν ότι κατά την επίσκεψη Καλίν στην Αθήνα μεταφέρθηκαν μηνύματα έντονης τουρκικής δυσαρέσκειας για την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας και Ισραήλ.

«Η νέα γραμμή ασφαλείας που επιχειρείτε να εγκαθιδρύσετε μέσω του Ισραήλ αποτελεί λάθος δρόμο. Η Τουρκία δεν αποτελεί απειλή για την Ελλάδα, αλλά δεν θα επιτρέψουμε εξελίξεις που βλάπτουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας», φέρεται να τόνισε ο Ιμπραήμ Καλίν.

Πρέπει, ωστόσο, να υπογραμμιστεί ότι οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν τουρκικές δημοσιογραφικές διαρροές και όχι επίσημη ανακοίνωση της ΜΙΤ ή κοινό ανακοινωθέν Ελλάδας–Τουρκίας. Η επίσημα επιβεβαιωμένη ατζέντα της συνάντησης ήταν ευρύτερη και αφορούσε ζητήματα ασφάλειας, τρομοκρατίας, οργανωμένου εγκλήματος, παράτυπης μετανάστευσης και περιφερειακής σταθερότητας.

Παρόλα αυτά, ο χρονισμός προκαλεί εύλογα ερωτήματα.

Η Άγκυρα βλέπει την Ελλάδα να αποκτά ένα ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας βασισμένο σε ισραηλινή τεχνολογία, με David’s Sling, SPYDER, BARAK MX, πολυ-αποστολικά ραντάρ και νέο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.

Και αυτό αλλάζει τα δεδομένα.

Η «ΑΣΠΙΔΑ» ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ

Η συμφωνία δεν αποτελεί ένα ακόμη μεμονωμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα.

Πρόκειται για τη δημιουργία ενός πολυεπίπεδου πλέγματος αεράμυνας, σχεδιασμένου να αντιμετωπίζει διαφορετικές κατηγορίες απειλών, από αεροσκάφη και βαλλιστικούς πυραύλους μέχρι drones. Παράλληλα προβλέπεται εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου που θα συνδέει τις διαφορετικές δυνατότητες.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει την επιλογή αυτή ως κομβικό τμήμα του εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και πράγματι, σε μια περιοχή όπου η στρατιωτική ισορροπία μεταβάλλεται συνεχώς, η ενίσχυση της αεράμυνας αποτελεί κρίσιμη παράμετρο.

Όμως το μεγάλο ερώτημα είναι άλλο:

Μπορεί η κυβέρνηση να πείσει ότι πίσω από τις μεγάλες συμφωνίες υπάρχει ένα συνολικό και συνεκτικό εθνικό σχέδιο;

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΑΠΟΤΡΟΠΗ – Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΖΗΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επενδύσει σημαντικά στην αμυντική αναβάθμιση της χώρας.

Αλλά η αποτροπή δεν είναι μόνο ζήτημα αγοράς πανάκριβων συστημάτων.

Χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός, επιχειρησιακή ετοιμότητα, προσωπικό, υποδομές, επαρκής στελέχωση και κυρίως καθαρή πολιτική γραμμή απέναντι σε κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης των ελληνικών συμφερόντων.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης.

Δεν αρκεί να ανακοινώνονται εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων και να παρουσιάζονται ως απόδειξη ισχύος. Η Αθήνα οφείλει να εξηγεί με σαφήνεια ποια είναι η συνολική στρατηγική της χώρας, ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές της και πώς θα διασφαλιστεί ότι η αποτρεπτική ισχύς θα λειτουργεί πραγματικά όταν χρειαστεί.

ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΙΩΠΗ

Η ίδια η επιλογή να πραγματοποιηθεί μια τόσο σημαντική επαφή μεταξύ των επικεφαλής των δύο υπηρεσιών πληροφοριών χωρίς προηγούμενη δημόσια ανακοίνωση δείχνει πόσο ευαίσθητο είναι το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Ασφαλώς, τέτοιες επαφές απαιτούν διακριτικότητα.

Όμως η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα δύσκολο ισοζύγιο: από τη μία πλευρά πρέπει να διατηρεί ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα και από την άλλη να διασφαλίζει ότι η προσπάθεια αποκλιμάκωσης δεν θα εκληφθεί ως αδυναμία.

Αυτό είναι το πραγματικό τεστ.

Η ΑΘΗΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Η τουρκική αντίδραση, είτε εκφράζεται επισήμως είτε μέσα από διαρροές, αποκαλύπτει ένα πράγμα: η Άγκυρα παρακολουθεί στενά κάθε βήμα της ελληνικής αμυντικής πολιτικής.

Γι’ αυτό και η Αθήνα δεν έχει την πολυτέλεια να λειτουργεί μόνο αντιδραστικά.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια μακροπρόθεσμη στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, με συμμαχίες, ισχυρή αποτροπή, διπλωματική κινητικότητα και ξεκάθαρη υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι αυτής της προσπάθειας. Αλλά από μόνη της δεν αποτελεί στρατηγική.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ Η ΑΘΗΝΑ

Η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια κρίσιμη συγκυρία.

Από τη μία, η Ελλάδα ενισχύει θεαματικά τη συνεργασία της με το Ισραήλ και αποκτά νέες αμυντικές δυνατότητες. Από την άλλη, η Τουρκία δείχνει ότι παρακολουθεί κάθε κίνηση και επιχειρεί να επηρεάσει τις επιλογές της Αθήνας.

Το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργηθεί ένας νέος κύκλος έντασης.

Το ζητούμενο είναι να καταστεί απολύτως σαφές ότι η Ελλάδα μπορεί να συνομιλεί με την Τουρκία, χωρίς να διαπραγματεύεται υπό πίεση τα δικαιώματα και την ασφάλειά της.

Η ΑΘΗΝΑ ΕΧΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΗΣ ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΕΞΙΣΩΣΗ: ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ, ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ.

Γιατί, τελικά, η πραγματική ισχύς μιας χώρας δεν αποδεικνύεται από τις μεγάλες ανακοινώσεις.

Αποδεικνύεται όταν οι αντίπαλοί της γνωρίζουν ότι κάθε προσπάθεια πίεσης θα έχει κόστος και ότι πίσω από τις δηλώσεις υπάρχει ένα πραγματικό, συνεκτικό και αξιόπιστο σχέδιο.