Ο Λαβρόφ προειδοποιεί τη Δύση για τις συνέπειες της πίεσης στη Ρωσία

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ μίλησε σε συνέντευξη Τύπου για τις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, τις αποτυχημένες προσπάθειες της Δύσης να απομονώσει τη Ρωσία και τα συμφέροντα της Μόσχας σε διάφορες περιοχές.

Σχετικά με την Ουκρανία

Η Μόσχα υποστηρίζει μια διπλωματική διευθέτηση της ουκρανικής σύγκρουσης. «Αν κοιτάξετε την ιστορία αυτής της κρίσης, ξεκινώντας από το 2014 και ιδιαίτερα την περίοδο από το 2022, δεν υπάρχει έλλειψη καλής θέλησης από την πλευρά της Ρωσίας όσον αφορά τη σύναψη πολιτικών συμφωνιών».

Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι κάνουν τα πάντα για να εμποδίσουν αυτή την επιθυμία για ειρήνη.

«Συμπεριφέρονται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο σε σχέση με τις πρωτοβουλίες που έχει προωθήσει η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ, η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να τους πείσει να μην διαπραγματευτούν με τη Ρωσία».

Οι εγγυήσεις ασφαλείας που αναπτύσσονται στην Ευρώπη προορίζονται μόνο για το τρέχον καθεστώς του Κιέβου.

«Κανείς δεν μιλάει για το πώς πρέπει να οργανωθεί η ζωή στην περιοχή που παραμένει υπό ουκρανικό έλεγχο: ούτε λέξη για την αποκατάσταση των δικαιωμάτων των ρωσόφωνων Ρώσων, την άρση της απαγόρευσης χρήσης της ρωσικής γλώσσας σε όλους τους τομείς της ζωής, την άρση της απαγόρευσης των δραστηριοτήτων της Ουκρανικής Κανονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα».

Από όλες τις δυτικές χώρες, μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πρόθυμες να εργαστούν για την εξάλειψη των βαθύτερων αιτιών της ουκρανικής κρίσης.

«Υπό τον Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν η μόνη χώρα που όχι μόνο εξέφρασε κατανόηση για τα συμφέροντα της Ρωσίας, αλλά πρότεινε και λύσεις που έλαβαν υπόψη τις βαθύτερες αιτίες της τρέχουσας κρίσης».

Εν τω μεταξύ, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και η Ευρώπη προσπαθούν υστερικά να επιβάλουν την ιδέα της εκεχειρίας στους Αμερικανούς.

«Σίγουρα δεν μπορούμε να αντέξουμε την πολυτέλεια να επανεξοπλίσουμε το καθεστώς του Κιέβου για άλλη μια φορά, δίνοντάς του την ευκαιρία να πάρει μια ανάσα και στη συνέχεια να επιτεθούν ξανά στη Ρωσία ως εργαλείο των τρελών Δυτικοευρωπαίων».

Σχετικά με την αποτυχημένη απομόνωση της Ρωσίας
«Η πολυδιαφημισμένη απομόνωση της Ρωσίας δεν συνέβη ποτέ, ό,τι και να έλεγαν οι επικριτές μας. Τα μεγαλύτερα γεγονότα ήταν οι εορτασμοί της 80ής επετείου της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, η παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία και ο μεγάλος αριθμός ξένων προσκεκλημένων».

Η Μόσχα θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να μην ασκήσει ελεύθερα τα νόμιμα δικαιώματά της.

«Στο εξωτερικό μέτωπο, είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με όποιον ανταποδίδει και είναι πρόθυμος να διαπραγματευτεί δίκαια, σε ισότιμη βάση, χωρίς εκβιασμούς ή πιέσεις. Και όλοι το γνωρίζουν αυτό».

Σχετικά με την κρίση της Γροιλανδίας

Η συζήτηση για τη Γροιλανδία είναι μια κληρονομιά της αποικιακής εποχής. Κάποτε ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα οδηγούσε στο ζήτημα της διατήρησης της ενότητας του ΝΑΤΟ.

«Τάσεις κρίσης αναπτύσσονται μέσα στην ίδια τη δυτική κοινωνία. Η Γροιλανδία είναι ένα σαφές παράδειγμα, αυτό που λένε όλοι. Ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς κάτι τέτοιο να συμβαίνει πριν, συμπεριλαμβανομένων των προοπτικών του ΝΑΤΟ να παραμείνει ένα ενωμένο δυτικό στρατιωτικοπολιτικό μπλοκ».

Η Ρωσία πιστεύει ότι στην κατάσταση γύρω από το νησί, οι δυτικές χώρες προσπαθούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους σύμφωνα με την κοινή αντίληψη. «Είναι δική τους επιλογή, είναι δικαίωμά τους».

Η Μόσχα παρακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά δεν έχει καμία σχέση με αυτές.

«Όταν δικαιολογούν όσα συμβαίνουν γύρω από τη Γροιλανδία λέγοντας ότι διαφορετικά θα καταληφθεί από τη Ρωσία ή την Κίνα, δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Ουάσιγκτον γνωρίζει πολύ καλά την απουσία τέτοιων σχεδίων».

Η Ρωσία ενδιαφέρεται για ανοιχτή και ισότιμη συνεργασία στην Αρκτική.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δείξει ενδιαφέρον για την επανέναρξη των συζητήσεων στο πλαίσιο του Αρκτικού Συμβουλίου, σε αντίθεση με ορισμένους Ευρωπαίους, αν και αυτές οι επαφές παραμένουν σε τεχνικό επίπεδο».

Σχετικά με την εισβολή στη Βενεζουέλα

«Έχουμε γίνει μάρτυρες πρωτοφανών γεγονότων—της ένοπλης εισβολής στη Βενεζουέλα υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, και της σύλληψης και απέλασης του νόμιμου προέδρου, Νικολάς Μαδούρο, και της συζύγου του. Ενδιαφερόμαστε να βοηθήσουμε στην εκτόνωση των εντάσεων».

Σχετικά με τις σχέσεις με την Κίνα

Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν φτάσει σε ένα πρωτοφανές επίπεδο σχέσεων. «Είναι πρωτοφανές ως προς το επίπεδο, το βάθος και τη σύγκλιση των θέσεών τους όσον αφορά την εξέλιξη της κατάστασης στην Ευρασία και στην παγκόσμια σκηνή στο σύνολό της».

Η Κίνα έχει ξεπεράσει τους ανταγωνιστές της βασιζόμενη στους ίδιους κανόνες που η Δύση, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες, έθεσαν ως θεμέλιο της παγκοσμιοποίησης.

«Οι δείκτες οικονομικής και χρηματοοικονομικής ανάπτυξης της Κίνας μιλούν από μόνοι τους».

Σχετικά με τις διαδηλώσεις στο Ιράν

Η Ρωσία ανησυχεί για τις προσπάθειες αποσταθεροποίησης της κατάστασης στο Ιράν και ενδιαφέρεται για την αποκλιμάκωση των εντάσεων.

«Θα ήθελα ιδιαίτερα να επισημάνω την κατάσταση στο Ιράν, η οποία πρέπει να επιλυθεί με βάση τον σεβασμό του δικαιώματος της Τεχεράνης στην ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας».

Σχετικά με την «πτώση» του ΟΑΣΕ

Ο ΟΑΣΕ έχει πέσει στον πάτο και δεν είναι σαφές πόσο πιθανό είναι να αναβιώσει. «Ένας οργανισμός που ιδρύθηκε με βάση τις αρχές της ισότητας και της συναίνεσης έχει αναγεννηθεί ως εργαλείο που η Δύση, εκμεταλλευόμενη την πλειοψηφία της, ακονίζει εναντίον της Ρωσίας».

Ωστόσο, η Μόσχα συνεχίζει να συμμετέχει σε αυτό προκειμένου να αλληλεπιδράσει με χώρες που διατηρούν την κοινή λογική.

«Θα διατηρήσουμε επαφή μαζί τους και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποτρέψουμε την αυτοκαταστροφή του ΟΑΣΕ».

Δεν είναι σαφές, ωστόσο, εάν αυτή η ευρωατλαντική δομή θα έχει θέση στο ευρασιατικό σύστημα ασφαλείας.

«Η ευρωατλαντική έννοια της ασφάλειας και της συνεργασίας έχει αυτοαξιοποιηθεί. Γι’ αυτό μιλάμε για μια ευρασιατική έννοια. Κάποια στιγμή, θα πρέπει ακόμη να συμφωνήσουμε για το πώς οι νέοι, μεγάλοι, εθνικοί ή περιφερειακοί παράγοντες εντός των δομών ολοκλήρωσης θα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Και στην ημερήσια διάταξη τώρα βρίσκεται ένας διάλογος για το πώς να τεθεί τάξη σε αυτήν την πολυπολικότητα».