Ο Μάριο Ντράγκι κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Η Ευρώπη κινδυνεύει να διαλυθεί- Μία Ευρώπη που δεν μπορεί να υπερασπισθεί τα συμφέροντά της δεν θα διατηρήσει για πολύ τις αξίες της»

Σαφές και ηχηρό μήνυμα προς τις ευρωπαϊκές ηγεσίες έστειλε ο Μάριο Ντράγκι, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Μάριο Ντράγκι κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Η Ευρώπη κινδυνεύει να διαλυθεί- Μία Ευρώπη που δεν μπορεί να υπερασπισθεί τα συμφέροντά της δεν θα διατηρήσει για πολύ τις αξίες της»

«Μια Ευρώπη που αδυνατεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της δεν μπορεί να διατηρήσει επί μακρόν ούτε τις αξίες της», υπογράμμισε, απευθύνοντας έκκληση για υπέρβαση των χρόνιων διαιρέσεων που, όπως προειδοποίησε, απειλούν την ίδια τη συνοχή της Ένωσης.

Μιλώντας στο Πανεπιστήμιο της Λουβέν, με αφορμή την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα, ο πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας τόνισε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Σε έναν κόσμο που διαμορφώνεται όλο και περισσότερο από τον ανταγωνισμό Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας, «μόνο οι Ευρωπαίοι έχουν τη δυνατότητα να μετατραπούν οι ίδιοι σε πραγματική δύναμη», εφόσον τολμήσουν να κινηθούν προς μια ουσιαστική ενοποίηση.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Ντράγκι έθεσε ως αναγκαία προοπτική μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία, τουλάχιστον στους καίριους τομείς της άμυνας, της εξωτερικής πολιτικής και της δημοσιονομικής διακυβέρνησης. Όπως επισήμανε, χωρίς κοινή στρατηγική και συντονισμένη δράση, τα ευρωπαϊκά κράτη παραμένουν ευάλωτα στις πιέσεις των μεγάλων γεωπολιτικών παικτών.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην έννοια του «ρεαλιστικού φεντεραλισμού», τον οποίο περιέγραψε ως μια πορεία σταδιακών αλλά αποφασιστικών βημάτων. «Ρεαλιστικός, γιατί οφείλουμε να προχωρούμε με όσους είναι σήμερα έτοιμοι και στους τομείς όπου μπορεί να υπάρξει άμεση πρόοδος. Φεντεραλισμός, όμως, γιατί αυτό που έχει σημασία είναι ο τελικός προορισμός», σημείωσε, καθιστώντας σαφές ότι ο στόχος δεν πρέπει να χαθεί μέσα σε επιμέρους συμβιβασμούς.

Ο Μάριο Ντράγκι κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Η Ευρώπη κινδυνεύει να διαλυθεί- Μία Ευρώπη που δεν μπορεί να υπερασπισθεί τα συμφέροντά της δεν θα διατηρήσει για πολύ τις αξίες της»

Παράλληλα, προειδοποίησε για τις αυταπάτες που εξακολουθούν να κυριαρχούν σε ορισμένους κύκλους στην Ευρώπη. Όπως είπε, υπάρχουν ακόμη εκείνοι που θεωρούν ότι ο κόσμος παραμένει αμετάβλητος ή ότι η παραχώρηση οικονομικής αυτονομίας –ακόμη και εδαφικής κυριαρχίας– δεν απειλεί τις ευρωπαϊκές αξίες. «Αυτή η στάση δεν πρέπει να ανακόψει όσους βλέπουν καθαρότερα και κατανοούν την ανάγκη να προχωρήσουμε μπροστά», υπογράμμισε.

Ο Ντράγκι παρουσίασε με δραματικούς όρους το δίλημμα που, κατά την άποψή του, τίθεται πλέον με επιτακτικό τρόπο: «Θέλουμε να παραμείνουμε μια μεγάλη αγορά, υποκείμενη στις προτεραιότητες των άλλων, ή θέλουμε να λάβουμε τις αποφάσεις που απαιτούνται για να γίνουμε δύναμη;». Όπως τόνισε, η Ευρώπη είτε θα εξελιχθεί σε μια πραγματική ομοσπονδία κρατών με φιλοδοξία γεωπολιτικής ισχύος είτε θα βρεθεί στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων.

Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να επισημάνει ότι τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, μεμονωμένα, δεν μπορούν καν να χαρακτηριστούν μεσαίες δυνάμεις. Στους τομείς της άμυνας, της βιομηχανικής πολιτικής και των διεθνών σχέσεων, η Ευρώπη αντιμετωπίζεται ως ένα κατακερματισμένο και ανομοιογενές σύνολο, εύκολο να διαιρεθεί και να χειραγωγηθεί. Ειδική αναφορά έκανε στην επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, σημειώνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δηλώνουν πλέον ανοιχτά πως ο ευρωπαϊκός πολιτικός κατακερματισμός εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα.

Ταυτόχρονα, προειδοποίησε για τον ρόλο της Κίνας, η οποία ελέγχει κρίσιμους κρίκους των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων και είναι έτοιμη να αξιοποιήσει ακόμη περισσότερο αυτό το πλεονέκτημα.

Χωρίς μια στρατηγική «αναλαμπή», όπως είπε χαρακτηριστικά, η Ευρώπη κινδυνεύει να καταστεί υποτελής, διαιρεμένη και αποβιομηχανοποιημένη. Και κατέληξε με μια φράση που συμπυκνώνει την αγωνία του: «Η πραγματική απειλή, μετά την κατάρρευση της διεθνούς τάξης, δεν είναι το κενό που δημιουργείται, αλλά αυτό που θα έρθει να το αντικαταστήσει».