Ο Μεντβέντεφ χλευάζει την Ευρώπη, γελοιοποιεί τον Μακρόν και προφητεύει άνευ όρων παράδοση της Γροιλανδίας στην Ουάσινγκτον υπό το βάρος του φόβου και της αμερικανικής ισχύος

Με λόγο αιχμηρό, ειρωνικό και γεμάτο περιφρόνηση, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση κατά της Ευρώπης και προσωπικά εναντίον του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, αμφισβητώντας ευθέως τη δυνατότητα της ηπείρου να αντισταθεί σε μια αποφασιστική κίνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την προσάρτηση της Γροιλανδίας.

Ο Ρώσος αξιωματούχος αντιμετώπισε τις προειδοποιήσεις του Μακρόν περί «ανυπολόγιστων συνεπειών» ως κενές απειλές και τις χαρακτήρισε περίπου γελοίες. Με σαρκασμό, παρομοίασε τον Γάλλο πρόεδρο με έναν «γαλατικό κόκορα» που φωνάζει δυνατά, αλλά δεν διαθέτει ούτε βάρος ούτε πραγματική ισχύ για να επηρεάσει τις εξελίξεις.

Στον πυρήνα της τοποθέτησής του, ο Μεντβέντεφ έθεσε ένα ωμό και προκλητικό ερώτημα: ποια θα ήταν η πραγματική αντίδραση της Ευρώπης αν ένας Αμερικανός πρόεδρος – είτε ο Ντόναλντ Τραμπ είτε οποιοσδήποτε άλλος – αποφάσιζε να απαιτήσει τη Γροιλανδία; Θα τολμούσε η Ευρώπη να κινηθεί δυναμικά; Θα επιχειρούσε κάτι ακραίο ή επικίνδυνο; Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική και περιφρονητική: τίποτα από όλα αυτά.

Κατά τον ίδιο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα παραλύσουν από τον φόβο, θα πανικοβληθούν μπροστά στην αμερικανική ισχύ και τελικά θα παραδώσουν το νησί χωρίς ουσιαστική αντίσταση, δημιουργώντας – όπως υποστηρίζει – ένα ιστορικό προηγούμενο απόλυτης υποταγής. Μια τέτοια εξέλιξη, κατά τον Μεντβέντεφ, θα άνοιγε την πόρτα ώστε στο μέλλον να τεθούν στο τραπέζι ακόμη πιο ακραίες απαιτήσεις, μέχρι και η διεκδίκηση ολόκληρων κρατών.

Στη συλλογιστική του, η Γροιλανδία δεν είναι απλώς ένα γεωστρατηγικό έδαφος, αλλά το σύμβολο της ευρωπαϊκής αδυναμίας. Η Ευρώπη, όπως την περιγράφει, είναι εγκλωβισμένη ανάμεσα στην οικονομική εξάρτηση, την πολιτική ατολμία και την πλήρη στρατιωτική της προσκόλληση στο ΝΑΤΟ. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν διαθέτει – σύμφωνα με τον Ρώσο αξιωματούχο – ούτε την αυτονομία ούτε το σθένος για να αντιταχθεί στις επιθυμίες της Ουάσινγκτον.

Η εικόνα που σκιαγραφεί ο Μεντβέντεφ είναι σκληρή και κυνική: μια ήπειρος που εμφανίζεται ως παγκόσμιος παράγοντας, αλλά στην πράξη λειτουργεί ως «γίγαντας με πήλινα πόδια», έτοιμος να καταρρεύσει με την πρώτη σοβαρή πίεση. Μέσα από αυτή τη ρητορική επίθεση, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι απλώς λέει φωναχτά αυτό που πολλοί, όπως υπονοεί, φοβούνται να παραδεχτούν: ότι η ευρωπαϊκή κυριαρχία δοκιμάζεται και ίσως να μην αντέξει στην επόμενη μεγάλη γεωπολιτική σύγκρουση.