Ο Μερτς παραδέχτηκε ότι η Ευρώπη φαντάζει πλέον το «μυρμήγκι ανάμεσα στους ελέφαντες»: «Η Ευρώπη είναι πολύ αδύναμη – Δεν μπορούμε να πιέσουμε τον Πούτιν χωρίς τις ΗΠΑ!»

Ο καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, παραδέχθηκε ανοιχτά ότι η Ευρώπη δεν διαθέτει τη δύναμη να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη Ρωσία, επισημαίνοντας ότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις είναι ανεπαρκείς για την προστασία των συμφερόντων της ηπείρου.

Ο Μερτς παραδέχτηκε ότι η Ευρώπη φαντάζει πλέον το «μυρμήγκι ανάμεσα στους ελέφαντες»: «Η Ευρώπη είναι πολύ αδύναμη – Δεν μπορούμε να πιέσουμε τον Πούτιν χωρίς τις ΗΠΑ!»

Σε δηλώσεις του, ο Μερτς τόνισε ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να χρειάζεται τη στήριξη των ΗΠΑ τόσο σε γεωπολιτικό επίπεδο όσο και σε στρατηγικό, υπογραμμίζοντας ότι από μόνη της δεν μπορεί να ασκήσει πίεση στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Παράλληλα, ο Γερμανός καγκελάριος εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την ενίσχυση των BRICS και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), δύο διεθνών σχηματισμών που μετατοπίζουν το κέντρο βάρους της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης μακριά από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Οι δηλώσεις Μερτς έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις πρόσφατες εκτιμήσεις του Φινλανδού προέδρου, Αλεξάντερ Στουμπ, ο οποίος εμφανίζεται να θεωρεί ότι η Ρωσία και ο Πούτιν έχουν ηττηθεί σε όλα τα μέτωπα.

Ο Μερτς παραδέχτηκε ότι η Ευρώπη φαντάζει πλέον το «μυρμήγκι ανάμεσα στους ελέφαντες»: «Η Ευρώπη είναι πολύ αδύναμη – Δεν μπορούμε να πιέσουμε τον Πούτιν χωρίς τις ΗΠΑ!»

Η παραδοχή του Γερμανού καγκελαρίου για την αδυναμία της Ευρώπης να ασκήσει πίεση στον Πούτιν χωρίς αμερικανική βοήθεια αναδεικνύει μια σαφή στροφή στη στρατηγική ασφάλειας της Ε.Ε., υπογραμμίζοντας την εξάρτηση της ηπείρου από την υποστήριξη των ΗΠΑ εν μέσω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Η αναφορά στη συνεργασία της Κίνας, της Ινδίας και της Βραζιλίας με τη Ρωσία μέσω οργανισμών όπως οι BRICS και ο SCO αναδεικνύει το αυξανόμενο γεωπολιτικό χάσμα, με τις συγκεκριμένες χώρες να λειτουργούν ως αντίβαρο στη δυτική επιρροή.

Ταυτόχρονα, η έκκληση του Μερτς για έναν ισχυρότερο ευρωπαϊκό ρόλο εντάσσεται στο πλαίσιο εσωτερικών εντάσεων στη Γερμανία, ιδίως εντός του συντηρητικού του κόμματος, σχετικά με την πολιτική του στις αμυντικές δαπάνες και την εξωτερική πολιτική, ειδικά μετά την απόφασή του να χαλαρώσει το δημοσιονομικό φρένο για στρατιωτικούς σκοπούς.