Ο Ορφέας Αυγουστίδης ανοίγει την καρδιά του: «Η Γεωργία έχει μια παιδική αθωότητα, είναι αυτό που θέλω να ξαναγίνω…»

Ο Ορφέας Αυγουστίδης ήταν καλεσμένος του Νίκου Χατζηνικολάου στην εκπομπή Ενώπιος Ενωπίω, την Πέμπτη 1/2.

Σχολιάζοντας την απόφασή του να γίνει ηθοποιός, είπε πως εν μέρει επηρεάστηκε από τους γονείς του και την επαφή του με τον χώρο: «Φυσικά έπαιξε ρόλο στην επιλογή μου το γεγονός πως οι γονείς μου ήταν ηθοποιοί.

Ο αρχικός στόχος ήταν η σκηνοθεσία και είχα ξεκινήσει τις σπουδές. Έδωσα στο Εθνικό και αν πέρασα, πέρασα. Ήρθε όμως ο πρώτος ρόλος στην ταινία «Σειρήνες στο Αιγαίο» του Νίκου Περράκη και μπήκαν τα πράγματα στη θέση τους.

Μπορεί να έκανα κριτική μικρότερος στους γονείς μου. Τώρα πια κρατάω ένα κομμάτι τους για να το έχω εκεί για να το θαυμάζω. Γιατί να μη θαυμάζουμε τους αγαπημένους μας; Θαυμάζω αυτό που κάνει η μητέρα μου, σαν ηθοποιός.

Τώρα πια δέχομαι την κριτική τους, σαν Ορφέας. Οι ίδιοι δεν μου κάνουν. Τώρα που είμαι έτοιμος να τους ακούσω δεν μου λένε», παραδέχτηκε .

Για τη σχέση του με την παλαιότερη γενιά ηθοποιών, ο Ορφέας Αυγουστίδης είπε: «Αν μας χωρίζουν κάποια πράγματα είναι είναι σοφό να τροφοδοτούμαστε από αυτούς. Δεν υπάρχει απόσταση, υπάρχουν διαφορετικές αναφορές. Ακόμα και τα ερμηνευτικά κλισέ έχουν να κάνουν με αυτές τις αναφορές.

Όταν είσαι μέσα στη δουλειά θαυμάζεις τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι δρουν. Ένας από αυτούς είναι ο Γιάννης Μπέζος. Είναι ένα φωτεινό παράδειγμα στον χώρο μας», δήλωσε για τον τρόπο που δημιουργεί και καθοδηγεί ο μεγάλος ηθοποιός.

Δεν είμαι σιγουρος ακόμη και τώρα. Δεν έχω καταφέρει να δικαιολογήσω τον χρόνο μου πάνω στη σκηνή», είπε και πρόσθεσε πως μετά από 6-7 χρόνια κατάλαβε πως θα παρέμενε ηθοποιός.

Η συνάντησή του με τη μητέρα του, Μαρία Τζομπανάκη, υποκριτικά ήταν δώρο όπως είπε ο Ορφέας Αυγουστίδης: «Η καλλιτεχνική μας συνάντηση είνα μεγάλο δώρο. Είμαι ψύχραιμος και δεν με εμποδίζουν άλλα πράγματα και είναι πραγματικά δώρο», είπε για τη συνύπαρξή τους στον Σασμό.

Ο Ορφέας Αυγουστίδης έχει κρατήσει την προσωπική και οικογενειακή του ζωή σε χαμηλό προφίλ: «Αν εννοείς πως δεν θέλεις να ασχολούνται μαζί σου, νομίζω πως σε σέβονται. Με τη Γεωργία είμαστε μαζί 7 χρόνια. Με έκανε να θέλω να είναι αυτή το στήριγμά μου. Δίνω χρόνο στην οικογένειά μας και παίρνω από τον ύπνο αν χρειαστεί. Ένιωσα όταν γεννήθηκε ο Αχιλλέας ένιωσα για πρώτη φορά το στρες για να εξασφαλίσω χρόνο και να κάνω πράγματα.

Η Γεωργία είναι το κοινό που μας ενδιαφέρει στο θέατρο. Είναι ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να μην περάσει τα Χριστούγεννα σε ένα σπίτι, θα φορέσει τα καλά του και θα μας κάνει την τιμή να έρθει στην πλατεία και θα μας δώσει το δικαίωμα να του πούμε μια ιστορία.

Πάντα ήθελα να είμαι και τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού για να έχω εγώ τον έλεγχο, με τη Γεωργία άλλαξε αυτό. Συναντηθήκαμε μέσα από την ανάγκη μας να είμαστε ξέγνοιαστοι, να παίζουμε. Συγκινείται από την τέχνη, έχει μια ανεπιτήδευτη παιδική αθωότητα που θέλω κι εγώ και μου δείχνει τον δρόμο. Είναι αυτό που θέλω κι εγώ να ξαναγίνω. Αυτά είναι πράγματα που θες να κρατήσεις και να θες να ζήσεις με τον άλλο για πάντα», εξομολογήθηκε με αγάπη για τη σύντροφό του.

Από νωρίς, ξεκίνησε να κάνει ψυχανάλυση για να μάθει όπως είπε να αγαπάει τον εαυτό του. Μίλησε για την ανάγκη του στην ηλικία των 22 να μιλήσει με κάποιον για να τον ηρεμήσει: «Ήθελα να συναντηθώ με τον Ορφέα τον προ-έφηβο. Αυτή η διαδικασία μπορεί να σε ησυχάσει, αλλά θέλει προσοχή κι εκεί. Να μην θεωρούμε ότι ο εαυτός μας είναι πάνω από όλα», είπε ο Ορφέας Αυγουστίδης στον Νίκο Χατζηνικολάου.