Ο Πούτιν αντιμέτωπος με ιστορική ταπείνωση μετά την αμαχητί υποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από τη Χερσώνα! Ή νικάει ή πέφτει!

Βαρύ είναι το κλίμα στην Μόσχα μεταξύ των στρατιωτικών, ειδικά των μεσαίων βαθμών για τις αποφάσεις και τις επιλογές του Προέδρου Β. Πούτιν, αλλά και μεταξύ των πολιτών, οι οποίοι βλέπουν ότι παρά τον βαρύ φόρο αίματος που έχουν πληρώσει στον σχεδόν εννεάμηνο πόλεμο με την Ουκρανία, η χώρα τους, όχι απλώς δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα ρωσικά εδάφη, αλλά τα εγκαταλείπει χωρίς καν…μάχη!

Η πόλη της Χερσώνας και η περιφέρεια βόρεια του Δνείπερου, «πνίγηκαν» μέσα σε μια «θάλασσα δικαιολογιών» χάθηκαν για την Ρωσία -μην ξεχνάμε ότι είναι έδαφός της βάσει τους Συντάγματός της- και πλέον θα χρειαστούν πολλαπλάσιοι ποταμοί αίματος για να ανακαταληφθούν, αν αυτό συμβεί στο ορατό μέλλον.

Τα «ρωσικά μυστήρια», ξεκίνησαν ένα μήνα πριν όταν ο επικεφαλής του ουκρανικού μετώπου, πτέραρχος Σουροβίκιν (ναι, εκεί κατέληξε ο Β.Πούτιν, να διορίζει επικεφαλής του μετώπου έναν… πτέραρχο μετά την παταγώδη αποτυχία όλων των στρατηγών), προανήγγειλε την… εκκένωση της ρωσικής και πληθυσμιακά και διοικητικά πλέον, Χερσώνας και την εκχώρησή της στον εχθρό!

Με την δικαιολογία ότι «Θα χυθεί άδικα ρωσικό αίμα χωρίς να μπορέσουμε να την υπερασπιστούμε αποτελεσματικά γιατί η περιοχή δεν προσφέρεται για άμυνα»!

Και αποτραβήχθηκαν νότια του Δνείπερου!

Εγκαταλείποντας αμαχητί την έρημη πόλη που την είχε εγκαταλείψει πριν το 80% του πληθυσμού της!

Ούτε το καθεστώς του Κιέβου, μπορούσε να πιστέψει το ρωσικό «δώρο» της παραχώρησης της μοναδικής πρωτεύουσας περιφέρειας που καταλήφθηκε μετά τον Φεβρουάριο!

Ακόμα και οι ουκρανικές ειδικές δυνάμεις που ξεκίνησαν χθες να εισέρχονται στην έρημη πόλη ήταν… «διστακτικές» (!) καθώς θεωρούσαν ότι οι Ρώσοι μπλόφαραν και τους… έστηναν παγίδα!

Μόλις σήμερα βγήκαν δειλά κάποιες σημαίες και οι Ουκρανοί ακόμα δεν μπορούν να το πιστέψουν.

Στο «καπάκι» ο ταπεινωμένος, για πρώτη φορά, Β.Πούτιν δεν άντεξε να πάει καν στην Σύνοδο των G20 στην Ινδονησία καθώς νιώθει ότι η αποχώρησή του πιθανόν να διευκολύνει ακόμα και κινήσεις εναντίον του στην Μόσχα. Και δικαίως!

Η ήττα, χωρίς μάχη, στην Χερσώνα είναι πολύ πιο σημαντική από τα τρία προηγούμενα φιάσκο των Ρώσων: Την υποχώρηση από Κίεβο και Χάρκοβο, την βύθιση του καταδρομικού «Μόσκβα» στις 14 Απριλίου και την κατάληψη των Ιζιούμ και Λίμαν στο Ντονμπάς.

Τα ίδια τα ρωσικά ΜΜΕ δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους για τις εξελίξεις στη Χερσώνα, με την πολεμική ανταποκρίτρια της ρωσικής κρατικής τηλεόρασης, Αναστάσια Κασεβάροβα, να αναφέρει: «Δαγκώσαμε μεγάλη μπουκιά, που δεν μπορούσαμε να καταπιούμε και τώρα την ξερνάμε. Ξεράσαμε το Ίζιουμ, τη Μπαλακλέγια, το Λιμάν. Ποιο ήταν το μεγάλο σχέδιο;».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Σεργκέι Μαρντάν, πολεμικός αναλυτής της εφημερίδας «Κομσομόλσκαγια Πράβντα»: «Είναι σκληρό, δύσκολο και πικρό. Θέλω να πω πολλά σκληρά λόγια, αλλά δεν θα βοηθήσουν».

Στο μεταξύ οι Αρχές συνέλαβαν έξω από το Κρεμλίνο έναν άνδρα με πλακάτ που ανέφερε: «Προδότες, τα σκατώσατε!».

Τι μέλλει γενέσθαι: Πολλά ακούγονται αλλά η ουσία είναι ότι «η Μόσχα δεν έχει ανάσες».

Τα περί επιστράτευσης 300.000 εφεδρειών είναι ωραία στην θεωρία, αλλά στην πράξη είναι τελείως διαφορετικό να ετοιμάσεις 300.000 προσωπικό για πόλεμο μέσα σε δύο μήνες.

Μόλις το 15% θεωρείται ετοιμοπόλεμο από τις 300.000 και αυτό είναι πολύ μικρό ποσοστό.

Οι Ουκρανοί συνολικά έχουν ακινητοποιήσει πάνω από 1 εκατ. προσωπικό από τον περασμένο Φεβρουάριο.

Μπορεί να έχουν κάπου 100.000 νεκρούς, ίσως και και παραπάνω, αλλά εφεδρείες έχουν άφθονες.

«Κρέας» υπάρχει, όπλα υπάρχουν άφθονα από το ΝΑΤΟ, χώρες-πινέζες στον χάρτη σε σχέση με την Ρωσία, όπως η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Τσεχία, η Ελλάδα, η Λιθουανία, η Λετονία, η Εσθονία, η Φινλανδία κλπ. «κουνούν το δάκτυλο» και πολεμούν την Ρωσία, χωρίς η τελευταία να μπορεί να αντιδράσει στο στρατιωτικό πεδίο.

Κι ενώ, εκτός Ουκρανίας, η ρωσική οικονομική πολιτική έχει «κουρελιάσει» τις κυρώσεις, το status των ΗΠΑ ως «ενεργειακού ρυθμιστή» του πλανήτη και έχει συμπήξει μια κολοσσιαία οικονομική συμπαράταξη με τον αραβικό κόσμο, την Κίνα και τις τουρκογενείς χώρες της Ασίας, αλλά και την ίδια την Τουρκία, εγκαταλείποντας στην «μαύρη μοίρα» της της Αρμενία, στο πεδίο των μαχών ηττάται με τρόπο ανεξήγητο.

Αλλά όλα ξεκινούν και τελειώνουν στο πόλεμο.

Αν νικάς, σε υποστηρίζουν. Αν όχι, «σβήνεις».

Όπως, κατ’αναλογία, διεθνώς «δεν υπάρχει η Ελλάδα» γιατί οι ηγέτες της επανειλημμένα από το 1974 αρνήθηκαν να «χύσουν αίμα» για να υπερασπιστούν τα κεκτημένα (Κύπρος, Ίμια, ΑΟΖ κλπ.), έτσι δεν θα υπάρχει και Ρωσία ως «δύναμη-φόβητρο» αν δεν νικήσει στην Ουκρανία, μετά από όλα αυτά.

Κι επειδή μερικοί τα μπερδεύουν, δεν έχει καμία σχέση με τον πόλεμο στο Βιετνάμ και την εκεί αμερικανική ήττα.

Το Βιετνάμ απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα από τις ΗΠΑ. Εδώ μιλάμε για ρωσικά εδάφη (οι ίδιοι οι Ρώσοι τα χαρακτήρισαν έτσι) τα οποία παραχωρήθηκαν αμαχητί!

Πυρηνικά δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει η Μόσχα και το ξέρουν όλοι.

Οι ανοησίες και οι υπερβολές Μεντβέντεφ περί «Αγγέλων της Αποκάλυψης» αποδείχθηκαν ακριβώς αυτό: Ανοησίες και υπερβολές.

Ο Β.Πούτιν έχει σοβαρό πρόβλημα. Αν δεν νικήσει τώρα, κάτι που είναι πολύ δύσκολο, δεν θα υπάρξει άνοιξη γι’αυτόν.

Πώς μπορεί να νικήσει:

Επίθεση και κατάληψη ή πολιορκία του Κίεβου
Επίθεση και κατάληψη του Χάρκοβου
Αυτονόητο η απελευθέρωση όλου του Ντονμπάς
Ανακατάληψη της Χερσώνας
Δεν μιλάμε πλέον για Οδησσό ή οτιδήποτε άλλο.

Θα είναι τυχεροί στην Μόσχα αν δεν «καταπιούν» και την Υπερδειστερία οι Ουκρανοί και το ΝΑΤΟ

Όλα τα άλλα δεν θα είναι νίκη, αλλά απλά διαχείριση μιας ήττας…