Ο στρατός του Ισραήλ ισοπεδώνει τη Γάζα – Στρατηγική ή έγκλημα πολέμου;

Η Λωρίδα της Γάζας έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο τοπίο ερήμωσης. Εδώ και ενάμιση χρόνο, οι επιθέσεις του ισραηλινού στρατού είναι σχεδόν καθημερινές, με την περιοχή που εκτείνεται έως και ένα χιλιόμετρο από τα σύνορα να έχει ισοπεδωθεί πλήρως. Εκεί, δεν απέμεινε τίποτα – ούτε σπίτια, ούτε δέντρα, ούτε ζωή.

Ο ισραηλινός στρατός έχει αναλάβει τη συστηματική καταστροφή των περιοχών αυτών, δημιουργώντας μια «νεκρή ζώνη» στη Λωρίδα της Γάζας που εκτείνεται κατά μήκος των συνόρων, με στόχο, σύμφωνα με τους ίδιους, την αποτροπή μελλοντικών επιθέσεων. Ωστόσο, η πρακτική αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα για παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, ενώ ειδικοί τη χαρακτηρίζουν ξεκάθαρα ως πιθανό έγκλημα πολέμου.

Τεθωρακισμένα μηχανήματα και εκρηκτικά χρησιμοποιούνται για την κατεδάφιση σπιτιών, εργοστασίων και καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Ολόκληρες γειτονιές που κάποτε έσφυζαν από ζωή, έχουν πλέον μετατραπεί σε μια «ζώνη θανάτου» από την οποία οι Παλαιστίνιοι έχουν εκδιωχθεί βίαια. Η πρόσβαση απαγορεύεται αυστηρά – οποιοσδήποτε πλησιάσει κινδυνεύει να εκτελεστεί επί τόπου από ισραηλινά πυρά.

Σύμφωνα με αναφορές του CNN, Ισραηλινοί στρατιώτες επιβεβαιώνουν ότι εντολές τους ήταν η πλήρης καταστροφή υποδομών προκειμένου να δημιουργηθεί αυτός ο ενδιάμεσος χώρος ασφαλείας. Εκατοντάδες κτίρια έχουν ισοπεδωθεί, ενώ οι εικόνες από δορυφόρο επιβεβαιώνουν την καταστροφή πάνω από 6.200 κατασκευών μόνο στη ζώνη του 1 χιλιομέτρου από τα σύνορα.

Η δημιουργία αυτής της αποστειρωμένης ζώνης δεν είναι κάτι καινούριο – ήδη πριν από τις 7 Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ απαγόρευε στους Παλαιστίνιους την προσέγγιση της μεθορίου σε ακτίνα 300 μέτρων. Μετά την επίθεση της Χαμάς, τα όρια επεκτάθηκαν δραστικά, με στρατιωτικά σχέδια να προβλέπουν «καθαρισμό» των εδαφών ακόμα και 1,5 χιλιόμετρο εντός της Γάζας.

Διεθνολόγοι και ειδικοί σε θέματα πολέμου, όπως η Τζανίνα Ντιλ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, υπογραμμίζουν πως η καταστροφή μη στρατιωτικών στόχων χωρίς άμεση στρατιωτική ανάγκη συνιστά σαφή παραβίαση των κανόνων του πολέμου. Ο καθηγητής Λόρενς Χιλ-Κόθορν από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, δηλώνει πως η κλίμακα της καταστροφής δεν δικαιολογείται από στρατιωτική σκοπιμότητα.

Παρά τις επίσημες τοποθετήσεις περί «τρομοκρατικών υποδομών», το Ισραήλ δεν έχει παραδεχτεί την ύπαρξη ενός οργανωμένου σχεδίου για τη δημιουργία μιας τέτοιας ρυθμιστικής ζώνης.

Η ιστορία του Αμπντούλ Αζίζ αλ-Ναμπαχίν, κατοίκου της περιοχής Αλ-Μπουρέι, αποτυπώνει τον ανθρώπινο πόνο πίσω από τους αριθμούς. Καλλιεργούσε για δεκαετίες τις πορτοκαλιές και τις ελιές του, ώσπου τον Ιανουάριο, επιστρέφοντας μετά από βομβαρδισμούς, βρήκε το σπίτι του κατεστραμμένο και τα δέντρα του κομμένα από μπουλντόζες.

Η κάποτε γόνιμη γη του έχει γίνει πια ένα απαγορευμένο έδαφος. Και για πολλούς Παλαιστίνιους, το να προσπαθήσουν να επιστρέψουν στα σπίτια και τις καλλιέργειές τους ισοδυναμεί με θάνατο.

Ο εφιάλτης συνεχίζεται. Και η σιωπή της διεθνούς κοινότητας γίνεται όλο και πιο εκκωφαντική. Ακούει άραγε κανείς;