Ο θησαυρός του Λύγκου: Ο μεγαλύτερος θησαυρός χρυσού στην Ελλάδα, η σπηλιά της Γκούρας και ο θρύλος

Πολλοί θρυλικοί μεγάλοι θησαυροί της Ελλάδας παραμένουν κρυμμένοι από τον κόσμο.

Ο θησαυρός του Λύγκου είναι ένας από αυτούς και συνδέεται με δύο ληστές, τους Λύγκους, καθώς και με την τύχη του χρυσού θησαυρού που απέκτησαν.

Ο θρύλος του χρυσού θησαυρού του Λύγκου

Ο πιο διάσημος χρυσός θησαυρός, που συνδέεται με τον ληστή Λύγκο, βρίσκεται στην Πελοπόννησο και χρονολογείται από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Με την πάροδο των ετών, στην περιοχή έχουν εντοπιστεί πολλά χρυσά αντικείμενα, καθώς πρόκειται για έναν τόπο γεμάτο μυκηναϊκά ερείπια και κλασικούς ελληνικούς ναούς.

Σύμφωνα με παλαιότερο δημοσίευμα του τοπικού Τύπου, τον 19ο αιώνα ο ληστής Λύγκος έκρυψε τεράστια ποσά σε χρυσά νομίσματα στις υπόγειες στοές του Μαινάλου, ενώ υπάρχει και η φήμη ότι εκεί έκρυψε χρυσά νομίσματα και ο καπετάν Περδίκας, μέλος του ΕΛΑΣ, του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού που πολέμησε τις δυνάμεις του Άξονα κατά την Κατοχή.

Ληστείες και φήμη

Πολλοί θρύλοι μπλέκονται με πραγματικές ιστορίες όταν γίνεται αναφορά στους ληστές Λύγκο, οι οποίοι απήγαγαν και λήστευαν πλούσιους ανθρώπους ή τοκογλύφους.

Ο Γιώργος Λύγκος και ο Αναστάσης Λύγκος, θείος και ανιψιός, ήταν ανάμεσα στους διασημότερους ληστές του 19ου αιώνα και δρούσαν στην Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα.

Συγκέντρωναν προσεκτικά πληροφορίες για την οικονομική κατάσταση των υποψήφιων θυμάτων τους και απαιτούσαν περίπου το ένα πέμπτο της περιουσίας τους. «Θα τα πάρουμε, αλλά θα σας αφήσουμε να ζήσετε», συνήθιζε να λέει ο γερο-Λύγκος.

Αν όμως ζητούσαν ασυνήθιστα υψηλά λύτρα εξαιτίας της κακίας ή της εκδικητικότητας κάποιου πληροφοριοδότη, ο Λύγκος κάποιες φορές επέστρεφε μέρος των χρημάτων.

Η γενναιοδωρία τους, αν μπορεί πράγματι να χαρακτηριστεί έτσι, τους χάρισε τον σεβασμό και πιθανώς ακόμη και τη συμπάθεια των χωρικών. Οι φήμες έλεγαν μάλιστα ότι ακόμη και η τοπική χωροφυλακή έδειχνε συμπάθεια προς το μέρος τους. Ορισμένοι από εκείνους που έπεφταν στα χέρια των ληστών δεν κακοποιούνταν, αλλά αντίθετα λάμβαναν και οικονομική βοήθεια από αυτούς. Ωστόσο, τα κίνητρά τους πιθανότατα δεν ήταν αποκλειστικά φιλανθρωπικά.

Η σπηλιά της Γκούρας και η αναζήτηση του θησαυρού

Ένα από τα πιο γνωστά σημεία που συνδέονται με τον θησαυρό των Λύγκων βρίσκεται στη Γκούρα Κορινθίας. Πάνω από τα ερείπια του Αγίου Σπυρίδωνα, κοντά στο χάνι του Καψιμάλη, βρίσκεται μια σπηλιά όπου, το 1870, ο Γιώργης Λύγκος κράτησε αιχμάλωτο τον Σωτήριο Σωτηρόπουλο, πρώην υπουργό Οικονομικών και μελλοντικό πρωθυπουργό, για τις τελευταίες 36 ημέρες της αιχμαλωσίας του.

Ο Σωτηρόπουλος είχε απαχθεί, με τη συνεργασία του ληστή Μήτσου Λαφαζάνη, στις 28 Ιουλίου 1866 από το κτήμα του στα Φιλιατρά.

Ο κόσμος συνέχισε για χρόνια να αναζητά τον θησαυρό στη Γκούρα. Πριν από χρόνια, ένας ηλικιωμένος ντόπιος αρχιτσέλιγκας ρωτήθηκε: «Πού είναι ο θησαυρός της Γκούρας, γέροντα;». Εκείνος απάντησε: «Ξέρω πού είναι, αλλά δεν θα το πω. Ο θησαυρός δεν πρέπει ποτέ να βγει».

Παρότι ο Γιώργης Λύγκος, ο «παππούς», έχει φύγει από τη ζωή, ο χρυσός της Γκούρας παραμένει κρυμμένος. Πριν από περίπου 40-45 χρόνια, στο μικρό χωριό Ψάρι της Πελοποννήσου, μια ομάδα χωριανών, αποτελούμενη από πέντε ή έξι άτομα, οργανώθηκε για να αναζητήσει τον θησαυρό. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο πού ακριβώς έψαξαν, είναι βέβαιο ότι εξερεύνησαν τις γύρω περιοχές. Για αρκετά χρόνια ερεύνησαν επίσης ρεματιές και την περιοχή της Γκούρας.

Σύγχρονες αποστολές για τον χρυσό των Λύγκων

Ο θρύλος παραμένει ζωντανός, με την περιοχή του Μαινάλου να αποτελεί έναν από τους βασικούς προορισμούς για κυνηγούς θησαυρών. Στη δυτική πλευρά του Μαινάλου, κοντά στη διαδρομή από τη Ζυγοβίστι προς την Ελάτη, βρίσκεται η σπηλιά του Λύγκου, κοντά στην πηγή Μπουρμπουλίστρα. Τα ερείπια τοίχων που υπάρχουν στο εσωτερικό της σπηλιάς υποδηλώνουν ότι κάποτε χρησιμοποιούνταν ως κρυψώνα.

Νοτιότερα, κοντά στα όρια με τη Βλαχέρνα, υπάρχει μια τοποθεσία που ονομάζεται Λύγκος. Εκεί είχε σημειωθεί αιματηρή συμπλοκή μεταξύ της χωροφυλακής και της συμμορίας του.

Η λογική υποδεικνύει —και ο θρύλος επιβεβαιώνει— ότι ο Λύγκος πρέπει να είχε κρύψει τεράστια ποσά χρημάτων, σε χρυσό μάλιστα, στις υπόγειες στοές του Μαινάλου.

Το καλοκαίρι του 2000, δύο Ελληνοαμερικανοί επιχειρηματίες, με καταγωγή από την Αρκαδία και τη Λακωνία, πραγματοποίησαν έρευνες στις σπηλιές και τις καταβόθρες του Μαινάλου. Αναζητούσαν τον θησαυρό των ληστών Λύγκου και Ηλιώτη. Ωστόσο, δεν βρήκαν απολύτως τίποτα.

Το μυστήριο του χρυσού των Λύγκων παραμένει άλυτο, συνεχίζοντας να γοητεύει τυχοδιώκτες και λάτρεις των θησαυρών, που εξακολουθούν να ονειρεύονται ότι κάποια μέρα θα ανακαλύψουν την κρυμμένη περιουσία.