Ο Τραμπ “ισοπέδωσε” τον Ζελένσκι: «Η Ουκρανία χρειάζεται νέο Πρόεδρο εάν θέλει να κλείσει συμφωνία» – Το μήνυμα της Ουάσινγκτον που προκάλεσε “σεισμό” στο Κίεβο

Σε ευθεία αμφισβήτηση της πολιτικής του Βολοντίμιρ Ζελένσκι προχώρησε ο Ντόναλντ Τραμπ, ανεβάζοντας κατακόρυφα τους τόνους στη διαμάχη για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να τερματιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι, εάν το Κίεβο επιθυμεί πραγματικά μια συμφωνία, θα πρέπει να εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο αλλαγής ηγεσίας.

Η παρέμβαση του Τραμπ δεν περιορίστηκε στην πολιτική αντιπαράθεση. Συνδέθηκε άμεσα με τις επιθέσεις της Ουκρανίας κατά ρωσικών διυλιστηρίων και με τις επιπτώσεις που, σύμφωνα με τον ίδιο, προκαλούν αυτές οι επιχειρήσεις στις διεθνείς αγορές καυσίμων.

Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί η στρατιωτική πίεση στη Ρωσία να συνεχίζεται χωρίς όρια, όταν οι συνέπειες επηρεάζουν την ενεργειακή ασφάλεια και την οικονομία άλλων χωρών;

ΤΡΑΜΠ: «Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΗΓΕΤΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ»

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι η Ουκρανία θα πρέπει να αναζητήσει νέα πολιτική ηγεσία, εφόσον ο στόχος της είναι να επιτευχθεί συμφωνία για τον τερματισμό των εχθροπραξιών.

Ο Αμερικανός πρόεδρος κατηγόρησε τον Ζελένσκι ότι επιμένει σε επιλογές που δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα, αντί να διευκολύνουν τις διπλωματικές προσπάθειες.

Η τοποθέτηση αυτή αποτυπώνει τη βασική διαφορά ανάμεσα στην προσέγγιση της Ουάσινγκτον και στη στρατηγική του Κιέβου. Ο Τραμπ δίνει προτεραιότητα στην επίτευξη μιας συμφωνίας, ενώ η ουκρανική πλευρά επιμένει ότι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση πρέπει να συνοδεύεται από ουσιαστικές εγγυήσεις ασφαλείας και να μην επιτρέπει στη Ρωσία να συνεχίσει τις επιθέσεις.

Η αμερικανική επιχειρηματολογία, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του προέδρου, είναι ότι η διπλωματία δεν μπορεί να προχωρήσει όταν οι στρατιωτικές ενέργειες επιβαρύνουν διαρκώς το κλίμα των διαπραγματεύσεων.

ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΝΤΙΖΕΛ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ

Σημαντικό μέρος της αντιπαράθεσης αφορά την απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να επιτρέψει, υπό συγκεκριμένους όρους και προσωρινό καθεστώς, τη διάθεση ρωσικού ντίζελ στην αγορά.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αναταράξεις στην προσφορά καυσίμων και να επιβαρύνουν τους καταναλωτές.

Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία του, η ενεργειακή επάρκεια δεν αποτελεί ένα δευτερεύον οικονομικό ζήτημα, αλλά παράγοντα που επηρεάζει άμεσα το κόστος παραγωγής, τις μεταφορές, τους αγρότες και τις επιχειρήσεις.

Η επιλογή της Ουάσινγκτον να επιδιώξει πρόσθετες ποσότητες ντίζελ από τη Ρωσία παρουσιάζεται από την πλευρά του Τραμπ ως προσπάθεια να αντιμετωπιστούν οι πιέσεις στην αγορά και να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για ευρύτερες διαπραγματεύσεις.

Η συγκεκριμένη πολιτική, ωστόσο, προκαλεί αντιδράσεις στην Ουκρανία και σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες προειδοποιούν ότι τα έσοδα από τις ενεργειακές εξαγωγές μπορούν να ενισχύσουν τη ρωσική οικονομία και, έμμεσα, τη δυνατότητα συνέχισης του πολέμου.

ΤΟ ΚΙΕΒΟ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΟΣΧΑ

Η ουκρανική ηγεσία απορρίπτει την ιδέα ότι η χαλάρωση των περιορισμών στις ρωσικές εξαγωγές ενέργειας αποτελεί ασφαλή δρόμο προς την ειρήνη.

Ο Ζελένσκι έχει υποστηρίξει ότι η Ρωσία πρέπει να δεχθεί πραγματική πίεση και να δεσμευτεί σε αμοιβαία αποκλιμάκωση. Έχει επίσης προειδοποιήσει ότι η διευκόλυνση των ρωσικών ενεργειακών εξαγωγών, χωρίς αντίστοιχες δεσμεύσεις από τη Μόσχα, ενδέχεται να παρατείνει τη σύγκρουση.

Από την πλευρά της Ουάσινγκτον, όμως, η συνέχιση των επιθέσεων στα διυλιστήρια δημιουργεί ένα επιπλέον εμπόδιο. Η αμερικανική κυβέρνηση επιδιώκει να περιορίσει τις ενεργειακές πιέσεις και να αποτρέψει ενέργειες που θεωρεί επιζήμιες για τους δικούς της καταναλωτές.

Εδώ βρίσκεται και ο πυρήνας της διαφωνίας: μέχρι ποιο σημείο μπορεί το Κίεβο να καθορίζει τη στρατιωτική του στρατηγική χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις οικονομικές και πολιτικές συνέπειες για τους συμμάχους του;

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΡΑΜΠ: ΠΡΩΤΑ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ, ΜΕΤΑ Η ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Η στάση του Αμερικανού προέδρου μπορεί να ιδωθεί ως προσπάθεια αλλαγής της μέχρι σήμερα προσέγγισης στη σύγκρουση.

Αντί να θεωρεί τη συνεχή κλιμάκωση τον βασικό μοχλό πίεσης, ο Τραμπ επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τις οικονομικές σχέσεις, την ενέργεια και τις απευθείας επαφές με τη Μόσχα ως εργαλεία διαπραγμάτευσης.

Οι υποστηρικτές αυτής της στρατηγικής εκτιμούν ότι η διατήρηση ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας με τη Ρωσία είναι απαραίτητη για να υπάρξει οποιαδήποτε συμφωνία. Επισημαίνουν επίσης ότι η ενεργειακή πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς και όχι να καθορίζεται αποκλειστικά από τη γεωπολιτική αντιπαράθεση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι μια συμφωνία θα είναι εύκολη ή ότι η Μόσχα θα αποδεχθεί όλες τις αμερικανικές προτάσεις. Άλλωστε, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν έχει ακόμη δεσμευτεί για την επανέναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών.

Η προσέγγιση του Τραμπ, επομένως, θα κριθεί από το κατά πόσο μπορεί να οδηγήσει σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και όχι απλώς σε προσωρινές ενεργειακές διευθετήσεις.

ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου αναμένεται να εντείνουν τη συζήτηση για το μέλλον της δυτικής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία.

Για το Κίεβο, το ζητούμενο είναι να μην οδηγηθεί σε μια συμφωνία που θα αφήνει τη χώρα εκτεθειμένη σε νέες επιθέσεις. Για την Ουάσινγκτον, η πρόκληση είναι να αποδείξει ότι η άμεση διαπραγμάτευση μπορεί να αποφέρει αποτελέσματα, χωρίς να υπονομεύσει τη σταθερότητα των ενεργειακών αγορών.

Η Ευρώπη, από την άλλη πλευρά, καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη στήριξη της Ουκρανίας, στη διατήρηση των κυρώσεων και στις ανάγκες της οικονομίας της.

Το βέβαιο είναι ότι ο Τραμπ επιλέγει να αμφισβητήσει ανοιχτά τη στρατηγική του Ζελένσκι και να θέσει στο επίκεντρο την ανάγκη μιας πολιτικής λύσης.

Το αν αυτή η πίεση θα οδηγήσει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις ή σε βαθύτερη ρήξη ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Κίεβο παραμένει το μεγάλο ερώτημα της επόμενης ημέρας.