Οι Τούρκοι στήνουν σκηνικό πολέμου στο Αιγαίο και παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια με τις λέξεις: Η Άγκυρα επιχειρεί να «βαφτίσει» ελληνικά νησιά ως περιοχές υπό αμφισβήτηση, επαναφέρει τη «Γαλάζια Πατρίδα» και καλλιεργεί κλίμα έντασης που – προάγγελο νέας Ελληνοτουρκικής κρίσης

Την ώρα που η Τουρκία κλιμακώνει τη ρητορική της απέναντι στην Ελλάδα, αυξάνονται οι ανησυχίες ότι η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει το κατάλληλο πολιτικό και επικοινωνιακό υπόβαθρο για νέες διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Μέσα από αναλύσεις, δημοσιεύματα και εκπαιδευτικού τύπου παρουσιάσεις, τουρκικοί κύκλοι προωθούν μια διαφορετική ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας, επιχειρώντας να προσδώσουν νομικό μανδύα στις πάγιες αναθεωρητικές θέσεις τους.

Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών έχουν προκαλέσει έντονο προβληματισμό. Από τις μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις που προσομοιάζουν αποβατικές επιχειρήσεις σε νησιωτικό περιβάλλον, μέχρι την προβολή νέων οπλικών συστημάτων και τις συνεχείς αναφορές στη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», η τουρκική πλευρά εμφανίζεται να εντείνει τις πιέσεις σε πολλαπλά επίπεδα.

Στο πλαίσιο αυτό, τουρκικά μέσα ενημέρωσης και αναλυτές επιχειρούν να μεταφέρουν τη συζήτηση από το πεδίο της στρατιωτικής ισχύος στο πεδίο της νομικής ορολογίας. Υποστηρίζουν ότι η διατύπωση που χρησιμοποιείται για νησιά, νησίδες και βραχονησίδες μπορεί να επηρεάσει την ερμηνεία ζητημάτων κυριαρχίας, υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διάκριση μεταξύ περιοχών των οποίων η κυριαρχία, κατά τους τουρκικούς ισχυρισμούς, «δεν έχει μεταβιβαστεί» και περιοχών με «απροσδιόριστο καθεστώς». Σύμφωνα με τη συλλογιστική αυτή, η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει ορισμένα νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου ως αντικείμενο νομικής διαμάχης, παρά το γεγονός ότι το καθεστώς τους έχει καθοριστεί από διεθνείς συνθήκες.

Αναλυτές εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη στρατηγική δεν αποτελεί απλώς θεωρητική άσκηση, αλλά μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας διαμόρφωσης αφηγήματος τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στη διεθνή κοινότητα. Μέσω της συστηματικής προβολής των θέσεων αυτών, η Άγκυρα επιδιώκει να δημιουργήσει εντυπώσεις περί «γκρίζων ζωνών» και να ενισχύσει τη νομιμοποίηση των διεκδικήσεών της.

Την ίδια στιγμή, η τουρκική ηγεσία συνεχίζει να προβάλλει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» ως βασικό πυλώνα της στρατηγικής της στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, συνδέοντάς το με ζητήματα χωρικών υδάτων, θαλάσσιων πάρκων, θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού και ενεργειακών πόρων.

Για πολλούς παρατηρητές, η συστηματική αυτή προσπάθεια αναθεώρησης της πραγματικότητας μέσω της γλώσσας και της νομικής ορολογίας συνιστά ένα ακόμη βήμα στην προσπάθεια της Άγκυρας να αμφισβητήσει υφιστάμενα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και να μεταφέρει τη σύγκρουση από το διπλωματικό πεδίο σε μια πιο επικίνδυνη φάση έντασης στην περιοχή.