Όλγα Κεφαλογιάννη: To Μαξίμου προσπαθεί να μετρήσει τη «ζημιά» από την τροπολογία της Υπουργού που «αμάρτησε για τα παιδιά της»!- Άνω κάτω η κυβέρνηση με τη λογική «κοτζαμπάσηδων» ορισμένων στελεχών

Μπορεί η επιλογή του «σιωπητηρίου» στα Μέσα Ενημέρωσης να λειτούργησε πρόσκαιρα, οδηγώντας στο να απουσιάζει πλήρως από τα κυριακάτικα φύλλα το ζήτημα της φωτογραφικής διάταξης για τη συνεπιμέλεια τέκνων,ωστόσο στο Μέγαρο Μαξίμου κανείς δεν δείχνει διατεθειμένος να εφησυχάσει.

Όλγα Κεφαλογιάννη: To Μαξίμου προσπαθεί να μετρήσει τη «ζημιά» από την τροπολογία της Υπουργού που «αμάρτησε για τα παιδιά της»!- Άνω κάτω η κυβέρνηση με τη λογική «κοτζαμπάσηδων» ορισμένων στελεχών

Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει δοθεί σαφής εντολή τόσο σε κομματικά στελέχη όσο και στις εταιρείες δημοσκοπήσεων που συνεργάζονται με την κυβέρνηση, στο πλαίσιο των κυλιόμενων ποιοτικών ερευνών, να καταγράψουν και να αξιολογήσουν τον κοινωνικό αντίκτυπο της υπόθεσης. Και τα πρώτα ευρήματα μόνο καθησυχαστικά δεν είναι για το κυβερνητικό επιτελείο, καθώς αποτυπώνουν έντονη και διάχυτη δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον οποίο η εξουσία φαίνεται να χειρίζεται το νομοθετικό πλαίσιο, προσαρμόζοντάς το –κατά την αντίληψη των πολιτών– σε προσωπικές ή ιδιοτελείς ανάγκες.

«Η ζημιά έγινε και είναι σοβαρή», λένε όσοι έχουν γνώση των μετρήσεων. Το αν αυτή η φθορά θα μεταφραστεί σε άμεσες πολιτικές συνέπειες για την υπουργό Τουρισμού παραμένει αβέβαιο. Πολλοί, πάντως, εκτιμούν ότι, αν όχι άμεσα, τότε σε έναν επόμενο ανασχηματισμό το θέμα θα επανέλθει στο τραπέζι. Και αυτό, βεβαίως, μένει να αποδειχθεί.

Όλγα Κεφαλογιάννη: To Μαξίμου προσπαθεί να μετρήσει τη «ζημιά» από την τροπολογία της Υπουργού που «αμάρτησε για τα παιδιά της»!- Άνω κάτω η κυβέρνηση με τη λογική «κοτζαμπάσηδων» ορισμένων στελεχών

Η νομοθέτηση της –κατά πολλούς– «αμαρτωλής» διάταξης, που προκάλεσε εσωτερικούς τριγμούς και έφερε την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση, ενίσχυσε την αίσθηση ότι η Όλγα Κεφαλογιάννη λειτούργησε με τη λογική του «το κράτος μάς ανήκει και το διαχειριζόμαστε όπως θέλουμε».

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που δεν στάθηκαν τόσο στην ουσία της ρύθμισης –η οποία υπό προϋποθέσεις μπορεί πράγματι να εξυπηρετεί το συμφέρον των παιδιών– όσο στον τρόπο επιβολής της και, κυρίως, στην αλαζονεία που εξέπεμψε η κυβερνητική διαχείριση του ζητήματος.

Στο κάδρο της κριτικής βρέθηκε και ο Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος επιχείρησε να υπερασπιστεί τα αδικαιολόγητα, καταφέρνοντας τελικά να επιδεινώσει την εικόνα.

Το επεισόδιο αυτό ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστικό για τη συνέχιση της υπουργικής θητείας της Όλγας Κεφαλογιάννη. Από την άλλη, δεν αποκλείεται να ακολουθηθεί και η γνώριμη τακτική του «πέρα βρέχει και θα ξεχαστεί». Μόνο που αυτή τη φορά, όπως εκτιμούν αρκετοί, το πολιτικό κόστος δύσκολα θα εξαφανιστεί.

Κακά τα ψέματα: η κοινωνία εμφανίζεται βαθιά καχύποπτη απέναντι στη Δικαιοσύνη, καθώς τη θεωρεί εγκλωβισμένη στο νομοθετικό πλαίσιο που διαμορφώνουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

Κανένας δικαστής, άλλωστε, δεν μπορεί να πράξει πέρα από όσα του επιβάλλουν οι νόμοι που ψηφίζονται.