Ώρες αγωνίας για τη Σία Κοσιώνη: «Το παιδί μου…» – Ο άγνωστος ‘εφιάλτης’ της δημοσιογράφου!

Η Σία Κοσιώνη παραχώρησε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο περιοδικό GG, όπου μεταξύ άλλων μίλησε για την οικογένεια και το ίδιο της το παιδί.

Η παρουσιάστρια, στις δηλώσεις της, αναφέρθηκε στην μέχρι τώρα πορεία της στη δημοσιογραφία καθώς και στα σχέδια που κάνει για το μέλλον.

Η δημοσιογράφος ξεκαθάρισε πως το μόνο που θέλει είναι να είναι το παιδί της καλά και όλα τα άλλα θα έρθουν.

H εξομολόγηση της Σίας Κοσιώνη
Τι χρειάζεται όμως για να ηγείται κάποιος μιας θρυλικής ομάδας ειδησεογραφίας, όπως αυτής πίσω και δίπλα της; «Ψυχραιμία, διαρκή εγρήγορση, ισορροπία., πειθαρχία και πειθώ. Οι μιντιακοί οργανισμοί είναι πολύπλοκα συστήματα, που αποτελούνται από αλυσίδες ανθρώπων με σκοπό να δώσουν ένα αποτέλεσμα. Αν ένας κρίκος της αλυσίδας σπάσει, καταρρέει όλο το οικοδόμημα. Η πίεση και η ένταση είναι μεγάλη, οπότε θέλει σύνεση, καθαρό μυαλό και διαρκή προσπάθεια».

Έχει καλύψει την ιστορία των τελευταίων χρόνων, έχει συνομιλήσει με ‘τέρατα’ της πολιτικής και της ζωής.

«Αξιζε κάθε θυσία και δυσκολία, είμαι εκεί που πάντα ήθελα να είμαι. Πολλές φορές έχω νιώσει αυτό το συναίσθημα. Σε συνεντεύξεις που με μεγάλη προσπάθεια εξασφάλισα, σε αποκαλυπτικές έρευνες που έχουμε κάνει, σε μεγάλα γεγονότα για τον τρόπο με τον οποίο τα καλύψαμε. Όλα αυτά αποτελούν το κίνητρο για να μπορούμε να αντέχουμε και να συνεχίζουμε.

Κάτι πρόσφατο που ειλικρινά δεν θα ξεχάσω, ήταν τις πρώτες εβδομάδες της καραντίνας όταν 1,2 εκατομμύρια κόσμος παρακολουθούσε καθημερινά το δίωρο, τότε, δελτίο του καναλιού, την πλημμύρα των μηνυμάτων και των ερωτημάτων για τα οποία δημιουργήσαμε ειδική ομάδα, ώστε να απαντάμε με ταχύτητα, άμεσα. Μου έλεγαν φίλοι πως και να μην ήθελαν ενδεχομένως να παρακολουθήσουν δελτίο, με άκουγαν surround από τα υπόλοιπα διαμερίσματα της πολυκατοικίας.

Και δεν έχω καλύτερο από το να παίρνω feedback από τους ανθρώπους που συναντώ καθημερινά. Στην πλειοψηφία τους είναι πολύ ζεστοί μαζί μου και μου αρέσει ιδιαίτερα, όταν κάποιοι μου απευθύνονται αμέσως στον ενικό και με φωνάζουν με το μικρό μου όνομα. Ειδικά τα νέα κορίτσια, τα οποία, όσο σκληρό και αν ακούγεται στα αυτιά μου, ως πλέον μεγαλύτερης σε ηλικία γυναίκας, έχουν μεγαλώσει μαζί μου».

Οπωσδήποτε ακούει και κριτική. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά πια. «Αλλά έχω πάντα τα αυτιά μου ανοιχτά σε αυτήν», πρόσθεσε.

Την φοβίζουν όμως οι ερωτήσεις για το μέλλον. «Όταν ο άνθρωπος αποφασίζει, ο θεός γελάει. Εύχομαι τα επόμενα είκοσι χρόνια να είμαι ένας άνθρωπος υγιής και πλήρης, χωρίς απωθημένα. Να είναι το παιδί μου γερό και να το καμαρώνω σε ό,τι επιλέξει να κάνει. Σίγουρα δεν θα βρίσκομαι ακόμη στην καρέκλα του κεντρικού δελτίου, αλλά εύχομαι να περιτριγυρίζομαι από νέους και ικανούς ανθρώπους στους οποίους θα μπορώ να μεταλαμπαδεύσω τη γνώση και την εμπειρία μου».

Πηγή: Περιοδικό «GG»