Ουκρανία: «Άδικο για εμάς να είμαστε παρόντες στην ΕΕ αλλά να μην έχουμε λόγο» – Μετά τα 90 δις των Ευρωπαίων ο Ζελένσκι θέλει να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως ισότιμος εταίρος

Η πρόταση του Βερολίνου προβλέπει ότι το Κίεβο θα μπορούσε να συμμετέχει σε συνεδριάσεις και θεσμικές διαδικασίες της ΕΕ, αποκτώντας πιο ενεργό παρουσία στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, χωρίς όμως να διαθέτει αποφασιστικό ρόλο στις ψηφοφορίες.

Κατά τον Φρίντριχ Μερτς, η συγκεκριμένη φόρμουλα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ένα ενδιάμεσο βήμα πολιτικής και θεσμικής ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στην ευρωπαϊκή οικογένεια, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία οι διαδικασίες διεύρυνσης παραμένουν εξαιρετικά περίπλοκες και χρονοβόρες.

Ωστόσο, η ουκρανική πλευρά αντιμετώπισε με εμφανή δυσφορία την πρόταση αυτή. Ο Ουκρανός πρόεδρος φέρεται να θεωρεί πως μια τέτοια συμμετοχή δημιουργεί μια «δεύτερη ταχύτητα» κρατών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς πραγματική πολιτική ισοτιμία.

Ουκρανία: «Άδικο για εμάς να είμαστε παρόντες στην ΕΕ αλλά να μην έχουμε λόγο» – Μετά τα 90 δις των Ευρωπαίων ο Ζελένσκι θέλει να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως ισότιμος εταίρος

Ο Β.Ζελένσκι, σε επιστολή του προς κορυφαίους Ευρωπαίους αξιωματούχους, υπογράμμισε ότι η Ουκρανία «υπερασπίζεται την Ευρώπη απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα» και ζήτησε μια δίκαιη και πλήρη ενταξιακή διαδικασία χωρίς ημίμετρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το Κίεβο θεωρεί ότι η συμμετοχή χωρίς δικαίωμα ψήφου δεν ανταποκρίνεται στις θυσίες που έχει υποστεί η χώρα τα τελευταία χρόνια, ούτε συνάδει με την ευρωπαϊκή προοπτική που έχει κατ’ επανάληψη υποστηριχθεί από τις Βρυξέλλες.

Παράλληλα, ο Ουκρανός πρόεδρος στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη επιτάχυνσης των διαπραγματεύσεων ένταξης, εκτιμώντας ότι οι πολιτικές μεταβολές σε ορισμένα κράτη-μέλη της ΕΕ ενδέχεται να δημιουργήσουν ευνοϊκότερες συνθήκες για την πρόοδο της ουκρανικής υποψηφιότητας.

Η συζήτηση πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, με τον πόλεμο στην Ουκρανία να συνεχίζει να επηρεάζει τις ισορροπίες ασφαλείας στην Ευρώπη και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αναζητούν τρόπους ενίσχυσης της σχέσης τους με το Κίεβο χωρίς να ανοίξουν άμεσα το ζήτημα της πλήρους ένταξης.