Ουκρανία: O Ζελένσκι θα χάσει την εξουσία από τους στρατηγούς!- Τα χρόνια ενός αδιέξοδου πολέμου και της κρατικής διαφθοράς αναδεικνύουν μια νέα πολιτική δύναμη στη χώρα!

Η Ουκρανία βιώνει μια ριζική ανατροπή, o πόλεμος δεν άλλαξε μόνο την οικονομία και την κοινωνία· έπληξε καίρια και τον πυρήνα της πολιτικής εξουσίας.

Ουκρανία: O Ζελένσκι θα χάσει την εξουσία από τους στρατηγούς!- Τα χρόνια ενός αδιέξοδου πολέμου και της κρατικής διαφθοράς αναδεικνύουν μια νέα πολιτική δύναμη στη χώρα!

Μετά από χρόνια διαφθοράς και απογοήτευσης από την παραδοσιακή πολιτική ελίτ, οι πολίτες στρέφουν τώρα την προσοχή τους σε όσους υπερασπίστηκαν τη χώρα τους στο μέτωπο: στους στρατιωτικούς και τους βετεράνους, όπως επισημαίνει το Carnegie Politika.

Ο ουκρανικός στρατός, αποτέλεσμα γενικευμένης κινητοποίησης, αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας: πολίτες από κάθε κοινωνική τάξη και επάγγελμα ενωμένοι κάτω από τον κοινό σκοπό της υπεράσπισης της πατρίδας. Οι άνδρες και γυναίκες που επιστρέφουν από το μέτωπο φέρνουν μαζί τους εμπειρίες, αξίες και προοπτικές που μπορούν να αναδιαμορφώσουν την πολιτική σκηνή.

Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της SOCIS δείχνει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι πλέον ο πιο αξιόπιστος θεσμός στην Ουκρανία. Ο πρώην αρχηγός του στρατού, Βαλέρι Ζαλούζνι, απολαμβάνει ποσοστό εμπιστοσύνης 70,9%, ενώ ο επικεφαλής της στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Κίριλο Μπουντάνοφ, φτάνει το 55,3%. Για σύγκριση, ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι συγκεντρώνει 49,1%.

Σε υποθετικά σενάρια εκλογών, ο Ζαλούζνι φαίνεται να υπερβαίνει τον Ζελένσκι στον δεύτερο γύρο (60,5% έναντι 39,5%). Δημοφιλείς διοικητές, όπως ο Μπουντάνοφ ή ο πρώην αρχηγός του Τάγματος Αζόφ, Αντρίι Μπιλέτσκι, εμφανίζουν επίσης αξιοσημείωτα ποσοστά υποστήριξης. Κόμματα με στρατιωτικά πρόσωπα ως επικεφαλής θα μπορούσαν εύκολα να ξεπεράσουν το εκλογικό όριο του 5%.

Ωστόσο, αυτοί οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν κυρίως την απογοήτευση του λαού απέναντι στους υπάρχοντες πολιτικούς και όχι μια μακροχρόνια τάση. Όπως το 2019, όταν ο Ζελένσκι ανέβηκε στην εξουσία μέσω ενός κύματος αντι-συστημικής ψήφου, έτσι και σήμερα οι πολίτες αναζητούν νέους ηγέτες, με την ελπίδα ότι όσοι πολέμησαν για τη χώρα θα είναι πιο έντιμοι και κοντά στον λαό.

Η είσοδος στρατιωτικών στην πολιτική δεν είναι πρωτοφανής. Το 2014, μετά την πρώτη φάση του πολέμου στο Ντονμπάς, αρκετοί διοικητές εθελοντικών ταγμάτων, όπως οι Μπιλέτσκι, Γιαρός και Σεμεντσένκο, εξελέγησαν στο Κοινοβούλιο, αλλά γρήγορα απομακρύνθηκαν χωρίς ουσιαστική πολιτική επιρροή.

Η επόμενη «γενιά» βετεράνων πολιτικών όμως αναμένεται πιο δυνατή: με εμπειρία, δημόσια αναγνώριση και ικανότητες επικοινωνίας που μπορούν να ενισχύσουν την πολιτική τους επιρροή.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ταξιαρχία Khartiia, που ιδρύθηκε το 2022 από εθελοντές και διαθέτει επαγγελματική ομάδα επικοινωνίας με τη δημοσιογράφο Ιβάννα Σκίμπα-Γιακούμποβα και τον ποιητή-μουσικό Σερχί Ζαντάν.

Ουκρανία: O Ζελένσκι θα χάσει την εξουσία από τους στρατηγούς!- Τα χρόνια ενός αδιέξοδου πολέμου και της κρατικής διαφθοράς αναδεικνύουν μια νέα πολιτική δύναμη στη χώρα!

Παράλληλα, διοικητές από την Ταξιαρχία Αζόφ, όπως ο συνταγματάρχης Ντένις Προκοπένκο –αιχμάλωτος στο Αζοφστάλ το 2022 και σήμερα διοικητής της Εθνοφρουράς– αξιοποιούν τα ΜΜΕ για να διαμορφώσουν δημόσια εικόνα και ασκούν κριτική τόσο στη στρατιωτική όσο και στην πολιτική ηγεσία. Ο Αντρίι Μπιλέτσκι, αν και απέτυχε στις εκλογές του 2019–2020, επιστρέφει στο προσκήνιο ως επικεφαλής του Τρίτου Σώματος Στρατού.

Η μορφή που θα πάρει η ειρήνη θα καθορίσει και το μέλλον των στρατηγών στην πολιτική. Αν επιστρέψουν ως νικητές, μπορεί να αποτελέσουν μοχλό ανασυγκρότησης και κοινωνικής επανένταξης. Αν όμως επικρατήσει η αίσθηση μιας «χαμένης γενιάς», η πολιτική σκηνή μπορεί να γίνει πιο σκληρή, στρατιωτικοποιημένη και διχαστική.

Πολλοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η δημιουργία ενός ενιαίου «στρατιωτικού κόμματος» θα μπορούσε να βλάψει την εικόνα του στρατού. Προτείνεται οι βετεράνοι να ενταχθούν σε διαφορετικά πολιτικά σχήματα, εξασφαλίζοντας πλουραλισμό και σταθερότητα της Δημοκρατίας.

Η ομάδα του Ζελένσκι αντιλαμβάνεται ήδη τη μαζική είσοδο στρατηγών ως πολιτική απειλή και προσπαθεί είτε να τους κρατήσει εκτός πολιτικής είτε να εντάξει δημοφιλή πρόσωπα, όπως τον Ζαλούζνι ή τον Μπουντάνοφ, στις γραμμές της. Η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο, προσπαθεί παράλληλα να προσελκύσει στρατιωτικούς συμμάχους.

Η Ουκρανία εισέρχεται σε μια νέα πολιτική εποχή. Οι βετεράνοι, άνθρωποι με κύρος, εμπειρία και συμβολικό χαρακτήρα, μπορούν είτε να ανανεώσουν τη δημοκρατία είτε να προκαλέσουν πολιτικές εντάσεις. Το επόμενο κεφάλαιο θα καθοριστεί από το πώς θα ολοκληρωθεί ο πόλεμος και από το αν οι ήρωες του μετώπου θα καταφέρουν να γίνουν υπεύθυνοι ηγέτες της ειρήνης.