Ουκρανία: Πώς θα συμμετέχουν οι ΗΠΑ στις εγγυήσεις ασφάλειας – Τα 4 σενάρια

Ένα από τα βασικά, αν όχι το βασικότερο κομμάτι των συζητήσεων, στον Λευκό Οίκο, ήταν να πειστούν οι ΗΠΑ να συμμετάσχουν σε σταθερές και διαχρονικές εγγυήσεις ασφαλείας προς την Ουκρανία, με τον Ντόναλντ Τραμπ να φέρεται διατεθειμένος να κάνει αυτό το βήμα, για το οποίο είχε εκφράσει αντιρρήσεις στο παρελθόν.

Μετά από τις συνομιλίες της Δευτέρας ο Τραμπ δήλωσε ότι αυτές οι εγγυήσεις ασφάλειας θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν από τα ευρωπαϊκά έθνη σε «συντονισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες». Και η μορφή των αμερικανικών εγγυήσεων ασφαλείας, είναι το μεγάλο ερώτημα της επόμενη μέρας καθώς το τοπίο παραμένει θολό.

Ουκρανία: Τα 4 σενάρια για τις εγγυήσεις ασφάλειας
Σε ανάλυση του BBC, παρουσιάζονται 4 σενάρια για τη συμμετοχή των ΗΠΑ στις εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία:

-Χερσαία στρατεύματα. Αυτό θεωρείται το λιγότερο πιθανό σενάριο. Ο Ντόναλντ Τραμπ θεωρεί αυτόν τον πόλεμο ως πρόβλημα της Ευρώπης. Το να δεσμεύσει στρατιωτικές δυνάμεις, ακόμη και σε ρόλο ειρηνευτικής αποστολής, σε μια σύγκρουση που αντιπαθεί βαθιά, θα σήμαινε μια σημαντική αλλαγή στάσης.

-Αεροπορικές και θαλάσσιες περιπολίες: Αυτό είναι πιο πιθανό σενάριο. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη πραγματοποιήσει πτήσεις επιτήρησης για την παρακολούθηση της πορείας του πολέμου. Υπάρχει όμως τεράστια διαφορά μεταξύ μιας πτήσης αναγνώρισης ή μιας θαλάσσιας περιπολίας χωρίς αντιπαράθεση και μιας ένοπλης σύγκρουσης με μια πυρηνική δύναμη όπως η Ρωσία.

-Πληροφορίες: Οι δορυφορικές και εναέριες πληροφορίες των ΗΠΑ έχουν αποδειχθεί ζωτικής σημασίας για να βοηθήσουν την Ουκρανία να αναχαιτίσει την προέλαση των ρωσικών δυνάμεων. Σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας, αυτός είναι ένας τομέας στον οποίο οι ΗΠΑ θα ήταν πιθανώς πρόθυμες να βοηθήσουν.

-Logistics: Όποια μορφή κι αν λάβει τελικά η «δύναμη ασφάλειας» στην Ουκρανία υπό την ηγεσία του Ηνωμένου Βασιλείου/Γαλλίας, σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας, τότε θα χρειαστεί μεγάλη υποστήριξη από πλευράς logistics – και αυτός είναι ένας τομέας στον οποίο η Ουάσινγκτον θα ήταν πιθανώς πρόθυμη να βοηθήσει.

Ο Ζελένσκι κέρδισε χρόνο
Το βρετανικό μέσο, διαπιστώνει ότι ο Ζελένσκι αποχώρησε από τη συνάντηση «αλώβητος και με πίστωση χρόνου και μαζί με την Ευρώπη επιχαίρει για τις εγγυήσεις ασφαλείας του Τραμπ».

Σε αντίθεση με την έντονα κακή διάθεση που απέπνεε η προηγούμενη συνάντηση, Τραμπ και Ζελένσκι φαίνονταν αποφασισμένοι να μην δείξουν αντιπαλότητα – παρά τις υπαρκτές διαφορές τους, οι οποίες φάνηκαν αργότερα, όταν οι πρόεδροι των ΗΠΑ και Ουκρανίας εμφανίστηκαν μπροστά στους δημοσιογράφους μαζί με Ευρωπαίους ηγέτες.

Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς και ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν είπαν και οι δύο ότι η εκεχειρία στην Ουκρανία θα έπρεπε να είναι το επόμενο βήμα, παρόλο που ο Τραμπ είχε υποστηρίξει ότι δεν είναι αναγκαία μια κατάπαυση του πυρός πριν προχωρήσουν οι συνομιλίες.

Ο Ζελένσκι έμεινε χαρακτηριστικά σιωπηλός για το θέμα, όπως τονίζει το BBC, που εκτιμά ότι ίσως το βασικότερο αποτέλεσμα των συνομιλιών ήταν ότι βοήθησε την Ουκρανία να κερδίσει χρόνο.

Η συνομιλία που είχε ο Τραμπ με τον Πούτιν μετά την πρώτη του συνάντηση με τους Ευρωπαίους ηγέτες δείχνει ότι η Ρωσία κατάφερε να κάνει ακριβώς το ίδιο.

Παρά τους ευρέως διαδεδομένους φόβους, δεν σημειώθηκε κάποια καταστροφή στις συνόδους στην Αλάσκα και στην Ουάσινγκτον – τουλάχιστον με βάση όσα έχουν δημοσιοποιηθεί.

«Τα δύσκολα ξεκινούν τώρα»
Από την άλλη πλευρά το Sky News σημειώνει ότι παρά την εγκαρδιότητα που έδειξε ο Τραμπ προς τον Ζελένσκι και τις πολλά υποσχόμενες συζητήσεις για τον ρόλο των ΗΠΑ στις εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία και τις συζητήσεις για μελλοντικές συναντήσεις, τα εμπόδια παραμένουν.

«Ο Τραμπ έχει προχωρήσει τις ειρηνευτικές συζητήσεις σε ένα επίπεδο που δεν είχε επιτευχθεί από την αρχή του πολέμου, αλλά είναι ένας δρόμος που διανύει ένας πρόεδρος που παίζει και στις δύο πλευρές και έχει αλλάξει γνώμη σχετικά με βασικές προτεραιότητες», αναφέρει, προσθέτοντας ότι για την Ευρώπη, η μεγαλύτερη «επιτυχία» ήταν η υπόσχεση των ΗΠΑ για εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία.

Σημειώνει ωστόσο ότι «η σκληρή δουλειά ξεκινά τώρα για να καταλάβουμε τι σημαίνουν αυτές οι εγγυήσεις».