“Πάμε κι όπου βγει”: Παρά λίγο τραγωδία στο αεροδρόμιο “Ελ. Βενιζέλος” με δύο αεροπλάνα που βρέθηκαν στον ίδιο διάδρομο προσγείωσης – Πως γλιτώσαμε το αεροπορικό δυστύχημα από τους χειρισμούς του ενός πιλότου

Συναγερμός σήμανε στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» μετά από σοβαρό περιστατικό που σημειώθηκε κατά τη διαδικασία προσγείωσης πτήσης από το Ηράκλειο.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το περιστατικό αφορούσε την πτήση GQ213 της SKY express, η οποία έφτανε στην Αθήνα το μεσημέρι της Κυριακής 16 Αυγούστου. Το αεροσκάφος βρισκόταν ήδη στο τελικό στάδιο της προσέγγισης και σε χαμηλό ύψος, όταν ο κυβερνήτης φέρεται να διέκοψε αιφνιδίως την προσγείωση και να πήρε ξανά ύψος.

Η αντίδραση του πληρώματος απέτρεψε τα χειρότερα, όμως το περιστατικό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πώς δύο αεροσκάφη βρέθηκαν σε κατάσταση που απαιτούσε τόσο απότομη παρέμβαση.

ΤΡΟΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ

Για τους επιβάτες, η στιγμή θα πρέπει να ήταν ιδιαίτερα έντονη.

Όταν ένα αεροσκάφος βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα πάνω από το έδαφος και ξαφνικά επιταχύνει και ανεβαίνει ξανά, η αίσθηση μέσα στην καμπίνα είναι αναμφίβολα σοκαριστική.

Το σημαντικότερο, βέβαια, είναι ότι η διαδικασία διακόπηκε εγκαίρως και δεν υπήρξε σύγκρουση.

Όμως ένα τέτοιο περιστατικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς ως μια δυσάρεστη στιγμή για τους επιβάτες.

Όταν τίθεται ζήτημα διαχωρισμού αεροσκαφών κατά την προσέγγιση, η ασφάλεια των πτήσεων βρίσκεται στο επίκεντρο.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: ΠΩΣ ΕΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΚΕΙ;

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί ο πιλότος χρειάστηκε να κάνει go-around.

Είναι τι προηγήθηκε.

Ποια ήταν η ακριβής εικόνα στον διάδρομο;

Ποια ήταν η επικοινωνία μεταξύ ελεγκτών και πληρώματος;

Πώς εξελίχθηκε η κίνηση των δύο αεροσκαφών;

Και κυρίως, υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια τα οποία θα μπορούσαν να είχαν εντοπιστεί νωρίτερα;

Σε ένα μεγάλο διεθνές αεροδρόμιο, όπου καθημερινά πραγματοποιείται τεράστιος αριθμός πτήσεων, τα περιθώρια λάθους πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μικρότερα.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ: Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΤΥΧΗΣ

Το περιστατικό αναδεικνύει και μια ευρύτερη συζήτηση για την κατάσταση των υποδομών και των συστημάτων αεροναυτιλίας στην Ελλάδα.

Τον Ιούνιο είχαν καταγραφεί δημοσιεύματα σχετικά με προβλήματα σε εξοπλισμό της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, μεταξύ άλλων και για αεροσκάφος ελέγχου ραδιοβοηθημάτων που φερόταν να παραμένει καθηλωμένο λόγω έλλειψης ανταλλακτικών.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το συγκεκριμένο περιστατικό στο «Ελ. Βενιζέλος» οφείλεται σε τεχνική ανεπάρκεια ή σε έλλειψη ανταλλακτικών. Για κάτι τέτοιο απαιτείται επίσημη διερεύνηση.

Όμως δημιουργεί ένα εύλογο πολιτικό ερώτημα:

Είναι οι υποδομές και τα συστήματα ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας επαρκώς στελεχωμένα, συντηρημένα και εκσυγχρονισμένα ώστε να ανταποκρίνονται με απόλυτη ασφάλεια στην αυξανόμενη αεροπορική κίνηση;

ΤΟ «ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΓΙΑ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ

Το αεροδρόμιο της Αθήνας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πύλες εισόδου και εξόδου της χώρας και η ομαλή λειτουργία του είναι κρίσιμη για τον ελληνικό τουρισμό και την οικονομία.

Με δύο διαδρόμους και πολύ υψηλή καθημερινή αεροπορική δραστηριότητα, η αποτελεσματική διαχείριση της κυκλοφορίας αποτελεί ζήτημα πρώτης προτεραιότητας.

Γι’ αυτό και κάθε περιστατικό που δημιουργεί έστω και προσωρινά κίνδυνο σύγκρουσης πρέπει να διερευνάται σε βάθος.

Όχι για να αναζητηθεί ένας εύκολος ένοχος.

Αλλά για να εντοπιστεί τι πήγε στραβά και να διασφαλιστεί ότι δεν θα επαναληφθεί.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τέτοια περιστατικά μόνο ως μεμονωμένα συμβάντα.

Η ασφάλεια των αερομεταφορών απαιτεί συνεχή επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό, τεχνολογία, εκπαίδευση, συντήρηση και συστήματα ελέγχου.

Και κυρίως απαιτεί πρόληψη.

Το γεγονός ότι αυτή τη φορά δεν υπήρξε τραγωδία δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες ή να εξεταστεί κάθε παράμετρος του περιστατικού.

Η λογική «ευτυχώς δεν έγινε τίποτα» δεν μπορεί να αποτελεί πολιτική ασφάλειας.

ΕΝΑ «ΠΑΡΑΛΙΓΟ» ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ

Το περιστατικό στο «Ελ. Βενιζέλος» είχε ευτυχή κατάληξη. Η απόφαση του πληρώματος να εγκαταλείψει την προσέγγιση απέτρεψε μια δυνητικά πολύ σοβαρή εξέλιξη, σύμφωνα με τις διαθέσιμες αναφορές.

Αυτό όμως δεν πρέπει να οδηγήσει σε εφησυχασμό.

Αντίθετα, πρέπει να αποτελέσει αφορμή για πλήρη διερεύνηση.

Γιατί στην αεροπορία η ασφάλεια δεν μετριέται από το πόσες φορές αποφεύχθηκε ένα ατύχημα.

Μετριέται από το πόσο αποτελεσματικά λειτουργούν οι μηχανισμοί ώστε ένα επικίνδυνο περιστατικό να μην φτάσει ποτέ στο σημείο να απειλήσει ανθρώπινες ζωές.

Και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να πάρει η κυβέρνηση από το σημερινό περιστατικό:

Στον αέρα δεν υπάρχει χώρος για εφησυχασμό, καθυστερήσεις ή υποτίμηση των κινδύνων. Η ασφάλεια εκατομμυρίων επιβατών απαιτεί απόλυτη ετοιμότητα – κάθε ώρα, κάθε ημέρα, σε κάθε προσγείωση.