Πάνος Καμμένος: «Θα εμπλακώ στις εκλογές για να μπλοκάρω το κόμμα Σαμαρά!»- Σε πανικό το «σύστημα Μητσοτάκη» επιστρατεύει ακόμη και τον «παροπλισμένο» πρόεδρο των ΑΝΕΛ για να ανακόψει την ορμή του Μεσσήνιου ηγέτη

Ανοιχτό άφησε το ενδεχόμενο επιστροφής του στην ενεργό πολιτική ο Πάνος Καμμένος, θέτοντας ως πιθανό σημείο καμπής τις κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά και ειδικότερα το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος.

Πάνος Καμμένος: «Θα εμπλακώ στις εκλογές για να μπλοκάρω το κόμμα Σαμαρά!»- Σε πανικό το «σύστημα Μητσοτάκη» επιστρατεύει ακόμη και τον «παροπλισμένο» πρόεδρο των ΑΝΕΛ για να ανακόψει την ορμή του Μεσσήνιου ηγέτη

Ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του πρώην πρωθυπουργού, αποκάλυψε ότι εξακολουθεί να διατηρεί επικοινωνία με τον Αλέξη Τσίπρα και προέβλεψε σημαντικές ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό μετά τις επόμενες εκλογές.

Με αιχμηρό λόγο και σαφείς πολιτικές αιχμές, ο πρώην πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων παρενέβη στη δημόσια συζήτηση για τις κυοφορούμενες ανακατατάξεις στον κομματικό χάρτη, κατά τη συνέντευξή του στην εκπομπή «Σαββατοκύριακο από τις 5» του ΕΡΤnews, το πρωί της Κυριακής 25 Οκτωβρίου 2026. Στο επίκεντρο των τοποθετήσεών του βρέθηκαν η προοπτική πολιτικής επανεμφάνισης του Αντώνη Σαμαρά, οι σχέσεις του με τον Αλέξη Τσίπρα, η πολιτική ταυτότητα της Δεξιάς και της Αριστεράς, αλλά και οι διεργασίες γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού.

Ο Πάνος Καμμένος εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι το σημερινό πολιτικό τοπίο δεν πρόκειται να παραμείνει αμετάβλητο, ιδίως εάν οι επόμενες κάλπες δεν αναδείξουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Σε αυτό το περιβάλλον, η πιθανότητα επανενεργοποίησής του φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την ενδεχόμενη ίδρυση νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά, εξέλιξη που, όπως άφησε να εννοηθεί, θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε νέα πολιτική παρέμβαση.

«Θα εμπλακώ στις εκλογές» – Το μήνυμα Καμμένου στον Αντώνη Σαμαρά

Ο Αντώνης Σαμαράς βρέθηκε στο στόχαστρο της κριτικής του Πάνου Καμμένου, ο οποίος αμφισβήτησε τις πολιτικές επιδιώξεις του πρώην πρωθυπουργού και άσκησε κριτική στην προσπάθειά του να εμφανιστεί ως ο κατεξοχήν εκφραστής και υπερασπιστής των εθνικών συμφερόντων. Η πιθανότητα δημιουργίας νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό αποτέλεσε τον βασικό άξονα της αντιπαράθεσης, με τον Καμμένο να αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι μια τέτοια κίνηση δεν θα τον αφήσει αμέτοχο.

Στην επιχειρηματολογία του, ο πρώην υπουργός συνέδεσε το ενδεχόμενο πολιτικής επιστροφής του Σαμαρά με την κρίση του 1993, όταν η αποχώρηση του τότε υπουργού Εξωτερικών από τη Νέα Δημοκρατία και η ίδρυση της Πολιτικής Άνοιξης συνέβαλαν στην απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Η ιστορική αυτή αναφορά αποτέλεσε το υπόβαθρο της κριτικής του, καθώς επιχείρησε να αναδείξει τις συνέπειες που μπορεί να έχει η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα σε μια περίοδο ήδη αυξημένης πολιτικής ρευστότητας.

Ο Πάνος Καμμένος υποστήριξε ότι δεν προτίθεται να παρακολουθήσει παθητικά μια ενδεχόμενη επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά με νέο κόμμα. Αντιθέτως, διαμήνυσε ότι θα κινηθεί πολιτικά, εφόσον ο πρώην πρωθυπουργός προχωρήσει στην ίδρυση νέου σχηματισμού, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι πίσω από μια τέτοια πρωτοβουλία βρίσκονται προσωπικές πολιτικές επιδιώξεις.

Η τοποθέτησή του αφήνει ανοιχτά τα ενδεχόμενα για τη μορφή που θα μπορούσε να λάβει μια πιθανή παρέμβασή του. Δεν διευκρίνισε εάν θα επιλέξει την επαναδραστηριοποίηση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, την ίδρυση ενός νέου πολιτικού φορέα ή τη συμμετοχή σε μια ευρύτερη συνεργασία με άλλες δυνάμεις. Εκείνο που κατέστησε σαφές είναι ότι θεωρεί πιθανή μια προσωπική εμπλοκή του στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, εφόσον διαμορφωθούν οι συνθήκες που περιέγραψε.

Παράλληλα, έδωσε έμφαση στην ανάγκη συνεννόησης μεταξύ πολιτικών προσώπων και σχηματισμών που μπορούν να βρουν κοινό έδαφος σε συγκεκριμένες θέσεις. Κατά την προσέγγισή του, ο κατακερματισμός τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς ενδέχεται να περιπλέξει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια σχηματισμού βιώσιμης κυβέρνησης, δημιουργώντας πρόσθετες δυσκολίες σε μια περίοδο κατά την οποία οι πολιτικές ισορροπίες εμφανίζονται εύθραυστες.

Οι επαφές με τον Αλέξη Τσίπρα και η πρόβλεψη για τη δεύτερη θέση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν οι αναφορές του Πάνου Καμμένου στον Αλέξη Τσίπρα, με τον οποίο συμπορεύτηκε κυβερνητικά από το 2015 έως το 2019. Ο πρώην πρόεδρος των ΑΝΕΛ επιβεβαίωσε ότι οι δύο άνδρες εξακολουθούν να συνομιλούν, δίνοντας νέα διάσταση στις εκτιμήσεις για τις πιθανές ανακατατάξεις στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς.

Η διατήρηση της επικοινωνίας τους αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς η προηγούμενη συνεργασία τους είχε οδηγήσει στη συγκρότηση μιας κυβέρνησης με διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, η οποία διαχειρίστηκε κρίσιμες εξελίξεις για τη χώρα. Ωστόσο, η αναφορά στις μεταξύ τους συνομιλίες δεν συνιστά ανακοίνωση νέας πολιτικής συμφωνίας, καθώς ο Καμμένος δεν παρουσίασε συγκεκριμένο σχέδιο συνεργασίας ούτε γνωστοποίησε κάποια σχετική απόφαση.

Αναφερόμενος στις προοπτικές του Αλέξη Τσίπρα, ο πρώην υπουργός εκτίμησε ότι ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει ακόμη σημαντικά πολιτικά περιθώρια και θα μπορούσε να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανασυγκρότηση του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Κατά την εκτίμησή του, μετά την πρώτη εκλογική αναμέτρηση θα μπορούσαν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη συνένωση διάσπαρτων πολιτικών δυνάμεων, με στόχο τη συγκρότηση ενός ισχυρότερου πόλου.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η πρόβλεψή του ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να καταλάβει τη δεύτερη θέση στις επόμενες εκλογές, αφήνοντας πίσω του το ΠΑΣΟΚ. Η εκτίμηση αυτή εντάσσεται στη συνολικότερη ανάγνωση του Καμμένου για τις επερχόμενες πολιτικές ανακατατάξεις και αποτυπώνει την πεποίθησή του ότι ο πρώην πρωθυπουργός διατηρεί τη δυνατότητα να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο.

Κατά τον ίδιο, η δυναμική που θα μπορούσε να αναπτύξει ο Τσίπρας δεν περιορίζεται στην εκλογική του επίδοση, αλλά συνδέεται και με την προοπτική ανάδειξής του σε κεντρικό παράγοντα για τις μετεκλογικές συνεργασίες. Σε περίπτωση που δεν προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση, η δυνατότητα συνεννόησης μεταξύ διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστική, μεταβάλλοντας τους συσχετισμούς και ανοίγοντας τον δρόμο για νέες πολιτικές συμφωνίες.

Η αντιπαράθεση με τον Νίκο Ανδρουλάκη και η πολιτική ταυτότητα του Καμμένου

Στο πλαίσιο της συνέντευξής του, ο Πάνος Καμμένος αναφέρθηκε και στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη, απαντώντας στην κριτική που έχει δεχθεί για τον ιδεολογικό και πολιτικό του προσανατολισμό.

Ο πρώην υπουργός απέρριψε τον χαρακτηρισμό του ακροδεξιού, επιμένοντας ότι η πολιτική του ταυτότητα τοποθετείται στον χώρο της Κεντροδεξιάς. Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να αποσαφηνίσει το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αντιλαμβάνεται τη δική του πολιτική παρουσία, σε μια περίοδο κατά την οποία οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των κομμάτων και οι πιθανές συνεργασίες αποτελούν αντικείμενο έντονης συζήτησης.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στο ΠΑΣΟΚ για τις προηγούμενες κυβερνητικές συνεργασίες του, επιχειρώντας να αναδείξει, κατά την άποψή του, αντιφάσεις ανάμεσα στην πολιτική ρητορική του κόμματος και στις επιλογές που έχει κάνει στο παρελθόν. Η συγκεκριμένη αναφορά εντάσσεται στην προσπάθειά του να αμφισβητήσει τη συνέπεια των πολιτικών επιχειρημάτων που διατυπώνονται από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ.

Πίσω από την αντιπαράθεση αυτή διακρίνεται η ευρύτερη θέση του Καμμένου ότι η αναζήτηση κυβερνητικών λύσεων δεν μπορεί να περιορίζεται αποκλειστικά στις παραδοσιακές ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές. Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι η συνεννόηση μεταξύ διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο σε περίπτωση που οι κάλπες δεν αναδείξουν σαφή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Πάνος Καμμένος: «Θα εμπλακώ στις εκλογές για να μπλοκάρω το κόμμα Σαμαρά!»- Σε πανικό το «σύστημα Μητσοτάκη» επιστρατεύει ακόμη και τον «παροπλισμένο» πρόεδρο των ΑΝΕΛ για να ανακόψει την ορμή του Μεσσήνιου ηγέτη

Οι αιχμές για τη Μαρία Καρυστιανού και οι καταγγελίες για το «σύστημα Σαμαρά»

Από τις πιο αιχμηρές αναφορές της συνέντευξης ήταν εκείνες που αφορούσαν τη Μαρία Καρυστιανού και τις πολιτικές διεργασίες γύρω από το πρόσωπό της. Ο Πάνος Καμμένος διατύπωσε ισχυρισμούς για τον ρόλο συγκεκριμένων προσώπων στο περιβάλλον της, συνδέοντας τις κινήσεις τους με ευρύτερες πολιτικές επιδιώξεις που, κατά την άποψή του, εξυπηρετούσαν τον Αντώνη Σαμαρά.

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στον επικοινωνιολόγο Νίκο Καραχάλιο και στον Νίκο Νικολόπουλο, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία τους στο περιβάλλον της Καρυστιανού συνέβαλε στην πολιτική αποδυνάμωσή της. Σύμφωνα με τη δική του εκτίμηση, οι συγκεκριμένοι χειρισμοί είχαν ως αποτέλεσμα να περιοριστεί η επιρροή της, προς όφελος του πρώην πρωθυπουργού.

Οι αναφορές αυτές προσέδωσαν πρόσθετη ένταση στην πολιτική παρέμβαση του πρώην υπουργού, καθώς μετέφεραν τη συζήτηση από τις γενικότερες διεργασίες στον χώρο της Δεξιάς σε συγκεκριμένα πρόσωπα και στις σχέσεις τους με την Καρυστιανού. Ο Καμμένος παρουσίασε τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα, αποδίδοντας πολιτικά κίνητρα σε ενέργειες και επαφές που, κατά την άποψή του, δεν ήταν άσχετες με τους ευρύτερους σχεδιασμούς του Αντώνη Σαμαρά.

Ωστόσο, οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν καταγγελίες και πολιτικές εκτιμήσεις του Πάνου Καμμένου. Με βάση το δημοσιευμένο ρεπορτάζ, δεν συνοδεύτηκαν από ανεξάρτητα αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του. Ως εκ τούτου, η αξιολόγησή τους απαιτεί διάκριση ανάμεσα στις πολιτικές αιτιάσεις του πρώην υπουργού και σε όσα μπορούν να επιβεβαιωθούν ανεξάρτητα.

Η απειλή της ακυβερνησίας και η ενίσχυση της ψήφου διαμαρτυρίας

Στο μέτωπο των επόμενων εκλογών, ο Πάνος Καμμένος εκτίμησε ότι το ενδεχόμενο να μην προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας. Η αδυναμία σχηματισμού σταθερής κυβέρνησης, σε συνδυασμό με τη δυσαρέσκεια που καταγράφεται για οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα, θα μπορούσε, σύμφωνα με την προσέγγισή του, να μεταβάλει ουσιαστικά την εκλογική συμπεριφορά.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στην οικονομική πίεση που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και η μεσαία τάξη. Κατά την εκτίμησή του, η συσσώρευση κοινωνικών προβλημάτων ενδέχεται να ενισχύσει την ψήφο διαμαρτυρίας, οδηγώντας σε ανατροπές που δεν θα αποτυπώνονται αποκλειστικά στα ποσοστά των κομμάτων, αλλά και στη συνολική διάταξη των πολιτικών δυνάμεων.

Το ενδεχόμενο δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης αποτελεί, σε αυτή την ανάγνωση, έναν πρόσθετο παράγοντα αβεβαιότητας. Εάν οι πρώτες κάλπες δεν οδηγήσουν σε σχηματισμό κυβέρνησης, οι πολιτικοί συσχετισμοί θα μπορούσαν να μεταβληθούν, καθώς οι κομματικές ηγεσίες θα αναγκάζονταν να επαναξιολογήσουν τις επιλογές τους και να αναζητήσουν νέες μορφές συνεννόησης.

Ο Καμμένος εκτίμησε ότι οι εσωκομματικές αντιθέσεις και η πίεση για την εξεύρεση κυβερνητικής λύσης θα μπορούσαν να επηρεάσουν ακόμη και τη σύνθεση ή τη διάταξη των πολιτικών σχηματισμών. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι σημερινές βεβαιότητες θα δοκιμάζονταν, ενώ η ανάγκη συγκρότησης βιώσιμων συμμαχιών θα μπορούσε να αναδείξει νέους πρωταγωνιστές.

Στο ίδιο πλαίσιο της κριτικής του για τη λειτουργία των θεσμών και τη γενικότερη κατάσταση στη χώρα, αναφέρθηκε επίσης σε πρόσφατες υποθέσεις που απασχολούν τη Δικαιοσύνη και τη δημόσια συζήτηση. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η υπόθεση των καταγγελλόμενων χειραγωγημένων αγώνων μπάσκετ και η υπόθεση εγκληματικής οργάνωσης που συνδέθηκε με καταστήματα της Pizza Fan. Οι αναφορές αυτές εντάχθηκαν στη συνολικότερη πολιτική του τοποθέτηση, χωρίς να μεταβάλλουν τον βασικό άξονα της παρέμβασής του, ο οποίος αφορά τις επερχόμενες εκλογές και τις πιθανές ανακατατάξεις.

Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, ενεργειακά συμφέροντα και ο ρόλος της Τουρκίας

Η συνέντευξη του Πάνου Καμμένου δεν περιορίστηκε στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, αλλά επεκτάθηκε και στη διεθνή σκηνή, με επίκεντρο τις αμερικανικές ενεργειακές επιδιώξεις και τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας. Ο πρώην υπουργός αναφέρθηκε στην απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία, συνδέοντας την εξέλιξη αυτή με ανταγωνισμούς μεταξύ επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με τη δική του ερμηνεία, οι αντιπαραθέσεις γύρω από τη μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ευρώπη διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις συγκεκριμένες εξελίξεις. Η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης και των ενεργειακών υποδομών της, βρίσκεται, όπως υποστήριξε, στο επίκεντρο αυτών των ανταγωνισμών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην Αλεξανδρούπολη και στον Κάθετο Διάδρομο, δύο παράγοντες που συνδέονται με τη μεταφορά φυσικού αερίου και τη διαφοροποίηση των ενεργειακών διαδρομών προς την ευρωπαϊκή αγορά. Κατά την προσέγγισή του, τα συγκεκριμένα έργα δεν έχουν μόνο οικονομική σημασία, αλλά αποκτούν και γεωπολιτική διάσταση, καθώς επηρεάζουν τις ισορροπίες μεταξύ διαφορετικών ενεργειακών και πολιτικών συμφερόντων.

Παράλληλα, άφησε αιχμές για τον ρόλο της αμερικανικής διπλωματικής εκπροσώπησης στην Τουρκία, εντάσσοντας τις αναφορές του σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αντιπαραθέσεων για τον έλεγχο και τη διαχείριση των ενεργειακών ροών στην περιοχή.

Οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις αποτυπώνουν την οπτική του πρώην υπουργού για τις διεθνείς εξελίξεις, χωρίς να συνιστούν από μόνες τους απόδειξη ότι η απομάκρυνση της Γκίλφοϊλ συνδέεται με τις αιτίες που εκείνος επικαλείται. Οι ισχυρισμοί αυτοί θα απαιτούσαν ανεξάρτητη τεκμηρίωση, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η σύνδεση που περιγράφει.

Σφοδρή κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τον πόλεμο στην Ουκρανία

Έντονα επικριτικός εμφανίστηκε ο Πάνος Καμμένος και απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφερόμενος στη στάση της απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία και στον τρόπο με τον οποίο οι ευρωπαϊκές ηγεσίες διαχειρίζονται τις οικονομικές συνέπειες των διεθνών κρίσεων.

Ο πρώην υπουργός αντιπαρέβαλε την αντιμετώπιση της Ελλάδας κατά την περίοδο των μνημονίων με τη χρηματοδοτική στήριξη που παρέχεται στην Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εφαρμόζουν διαφορετικά μέτρα και σταθμά όταν καλούνται να αντιμετωπίσουν κρίσεις διαφορετικής φύσης. Με αυτή τη σύγκριση επιχείρησε να αναδείξει, κατά την άποψή του, μια αντίφαση στον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αξιολογεί τις δημοσιονομικές ανάγκες και τις πολιτικές προτεραιότητες των κρατών.

Παράλληλα, παρουσίασε τη δική του ερμηνεία για τα ενεργειακά αίτια και τις οικονομικές συνέπειες της σύγκρουσης, αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στη διακοπή της ενεργειακής συνεργασίας με τη Ρωσία. Όπως υποστήριξε, η εξέλιξη αυτή επιβάρυνε τις ευρωπαϊκές οικονομίες, εντείνοντας τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν επιχειρήσεις και νοικοκυριά.