Παρέδωσαν την εμβληματική Πλατεία Κοτζιά της Αθήνας σε πλήθος Πακιστανών για να γιορτάσουν την Ημέρα της Ανεξαρτησίας τους – Γέμισε σαρίκια και κελεμπίες το Κέντρο της Αθήνας , που θύμιζε περισσότερο Καράτσι και Λαχώρη παρά Ευρωπαϊκή μεγαλούπολη

Εκατοντάδες μέλη της πακιστανικής κοινότητας συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Κοτζιά στην Αθήνα για να γιορτάσουν την Ημέρα Ανεξαρτησίας του Πακιστάν, με τις σημαίες της χώρας να κυριαρχούν στον χώρο και τους συμμετέχοντες να πραγματοποιούν εορταστικές εκδηλώσεις.

Η 14η Αυγούστου αποτελεί εθνική επέτειο για το Πακιστάν, καθώς στις 14 Αυγούστου 1947 ιδρύθηκε το ανεξάρτητο κράτος του Πακιστάν, μετά τη διάλυση της Βρετανικής Ινδίας.

Η εικόνα από το κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας ήταν έντονη και αναμφίβολα προκάλεσε συζητήσεις, καθώς ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων συγκεντρώθηκε σε έναν από τους κεντρικούς δημόσιους χώρους της Αθήνας για να τιμήσει την εθνική του επέτειο.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΓΙΟΡΤΗ – ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗΣ

Κάθε κοινότητα που ζει νόμιμα στην Ελλάδα έχει δικαίωμα να διατηρεί τις παραδόσεις και τις πολιτιστικές της αναφορές, στο πλαίσιο της ελληνικής νομοθεσίας.

Το ζήτημα όμως που πρέπει να απασχολεί την κυβέρνηση είναι διαφορετικό: ποια πολιτική ένταξης εφαρμόζεται και ποιο είναι το σχέδιο για τη δημιουργία μιας κοινωνίας με κοινό πλαίσιο κανόνων και αμοιβαίου σεβασμού;

Η εικόνα μιας μεγάλης συγκέντρωσης μιας εθνικής κοινότητας στο κέντρο της Αθήνας δεν αποτελεί από μόνη της πρόβλημα. Πρόβλημα θα υπήρχε εάν το κράτος αδιαφορούσε για την τήρηση της νομιμότητας, την ασφάλεια, την ομαλή λειτουργία της πόλης ή την κοινωνική συνοχή.

Και εδώ η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις.

Η ΑΘΗΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Η αυστηρή κριτική προς την κυβέρνηση αφορά κυρίως τη συνολική μεταναστευτική πολιτική.

Η Ελλάδα έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε χώρα υποδοχής και διέλευσης μεγάλων μεταναστευτικών πληθυσμών. Αυτό δημιουργεί απαιτήσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με προσωρινές λύσεις.

Χρειάζεται σαφής πολιτική για το ποιος βρίσκεται νόμιμα στη χώρα, ποιος δικαιούται άδεια παραμονής, ποιος δεν δικαιούται και πρέπει να επιστρέφει στη χώρα προέλευσης, αλλά και πώς εντάσσονται όσοι παραμένουν μόνιμα στην ελληνική κοινωνία.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αφήνει το θέμα της κοινωνικής συνοχής να εξελίσσεται αυτόματα, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο.

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ

Η πολιτιστική διαφορετικότητα δεν σημαίνει ότι κάθε κοινότητα δημιουργεί παράλληλες κοινωνίες.

Ούτε όμως η παρουσία μιας ξένης σημαίας σε μια δημόσια πλατεία σημαίνει ότι «η Αθήνα έγινε άλλη χώρα».

Η ουσία βρίσκεται αλλού: όλοι όσοι ζουν στην Ελλάδα πρέπει να σέβονται τους ελληνικούς νόμους, τους θεσμούς και τους κανόνες που ισχύουν για όλους.

Αυτό ακριβώς πρέπει να απαιτεί μια σοβαρή κυβέρνηση.

Όχι να φοβάται να θέσει κανόνες, αλλά ούτε και να αντιμετωπίζει κάθε πολιτιστική εκδήλωση μεταναστευτικής κοινότητας ως απειλή.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΘΑΡΑ

Η μεγάλη συγκέντρωση στην πλατεία Κοτζιά θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για μια σοβαρή συζήτηση σχετικά με τη μετανάστευση και την ένταξη στην Ελλάδα.

Η κυβέρνηση πρέπει να απαντήσει χωρίς επικοινωνιακές υπεκφυγές:

Ποιος είναι ο αριθμός των νόμιμων μεταναστών;

Πόσοι παραμένουν χωρίς νόμιμο καθεστώς;

Ποια είναι η πολιτική επιστροφών;

Ποια είναι η πολιτική ένταξης;

Και κυρίως, πώς διασφαλίζεται ότι η Ελλάδα θα παραμείνει μια κοινωνία με κοινούς κανόνες για όλους;

Η Αθήνα ανήκει σε όλους όσοι ζουν νόμιμα σε αυτήν, αλλά οι κανόνες πρέπει να είναι ίδιοι για όλους.

Η κυβέρνηση δεν χρειάζεται ούτε φοβικά σύνδρομα ούτε εύκολες θριαμβολογίες. Χρειάζεται σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, έλεγχο της νομιμότητας, αποτελεσματική ένταξη και προστασία της κοινωνικής συνοχής.

Γιατί το πραγματικό στοίχημα δεν είναι ποια σημαία θα κυματίζει σε μια πλατεία για μία ημέρα.

Το πραγματικό στοίχημα είναι αν το ελληνικό κράτος έχει την πολιτική βούληση και την ικανότητα να διαχειριστεί με κανόνες, ισονομία και σχέδιο μια κοινωνία που αλλάζει.