Πένθος στην Κούβα: Τελευταίο “αντίο” στον ιστορικό «κομαντάντε» Ραμίρο Βαλντές Μενέντες

NewsRoom

Η Κούβα βυθίστηκε στο πένθος για τον θάνατο του ιστορικού «κομαντάντε» Ραμίρο Βαλντές Μενέντες, ενός από τους τελευταίους εν ζωή πρωταγωνιστές της επανάστασης του 1959 και στενού συνεργάτη των αδελφών Κάστρο.

Στην Αβάνα, ο ιστορικός ηγέτης της χώρας, ο 95χρονος πλέον Ραούλ Κάστρο, εμφανίστηκε δημόσια για να αποτίσει φόρο τιμής στον παλιό του σύντροφο, ενώ χιλιάδες πολίτες συνέρρευσαν στις τελετές μνήμης που πραγματοποιήθηκαν στην πρωτεύουσα και σε όλες τις επαρχιακές πρωτεύουσες της χώρας.

Η σορός του Βαλντές εκτέθηκε στο υπουργείο των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κούβας, με την κυβέρνηση να κηρύσσει επίσημο πένθος και τις σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες σε δημόσια κτίρια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Ο πρόεδρος της χώρας, Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, έκανε λόγο για μια προσωπική απώλεια, χαρακτηρίζοντας τον εκλιπόντα «πατρική μορφή» και άνθρωπο που υπηρέτησε το κράτος με «υποδειγματική αφοσίωση».

Ο θάνατος του Ραμίρο Βαλντές, σε ηλικία 94 ετών, σηματοδοτεί ακόμη ένα κεφάλαιο στο τέλος της λεγόμενης «ιστορικής γενιάς» της κουβανικής επανάστασης.

Ραμίρο Βαλντές: Ο επαναστάτης που έγινε ο αρχιτέκτονας των μηχανισμών ασφαλείας

Ο Βαλντές υπήρξε μία μορφή που προκαλούσε εντελώς αντίθετες αναγνώσεις. Για το επίσημο κουβανικό αφήγημα ήταν ένας ήρωας της επανάστασης, βραβευμένος ως «Ήρωας της Δημοκρατίας της Κούβας» και «Ήρωας της Εργασίας».

Διοικητής, δύο φορές Υπουργός Εσωτερικών, σε δύο περιόδους έντονης αντιπαράθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, που σημαδεύτηκαν από πάνω από 600 σχέδια δολοφονίας εναντίον του Φιντέλ Κάστρο και άλλων ηγετών της Επανάστασης. Αργότερα Υπουργός Επικοινωνιών και νυν Αντιπρόεδρος των Συμβουλίων Επικρατείας και Υπουργών.

Για τους επικριτές του, όμως, ήταν ο αρχιτέκτονας του μηχανισμού ασφαλείας και επιτήρησης του κράτους, ένας από τους ανθρώπους που συνέδεσαν το όνομά τους με τις πιο σκληρές πλευρές του καθεστώτος.

Ποιος ήταν ο Ραμίρο Βαλντές
Ο Ραμίρο Βαλντές Μενέντες γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1932 στην επαρχία Αρτεμίσα της Κούβας.

Από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στον επαναστατικό πυρήνα του Φιντέλ Κάστρο και συμμετείχε στην επίθεση κατά των στρατώνων Μονκάδα στις 26 Ιουλίου 1953, γεγονός που θεωρείται η απαρχή της κουβανικής επανάστασης.

Μετά τη σύλληψη και φυλάκισή του, εξορίστηκε στο Μεξικό, όπου συναντήθηκε ξανά με τον Φιντέλ και τον Ραούλ Κάστρο.

Το 1956 επιβιβάστηκε στο θρυλικό πλοιάριο «Γκράνμα» μαζί με τους αντάρτες που επέστρεφαν στην Κούβα για να ανατρέψουν τον δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα. Πολέμησε στη Σιέρα Μαέστρα, συνεργάστηκε στενά με τον Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα και συμμετείχε στη μάχη της Σάντα Κλάρα, η οποία ουσιαστικά σφράγισε τη νίκη των επαναστατών.

Μετά την επικράτηση της επανάστασης το 1959, ο Βαλντές ανέλαβε καίριους ρόλους στο νέο καθεστώς.

Υπήρξε ιδρυτής και οργανωτής των υπηρεσιών πληροφοριών και αντικατασκοπείας της χώρας, ενώ διετέλεσε επί δεκαετίες υπουργός Εσωτερικών, επιβλέποντας τον μηχανισμό κρατικής ασφάλειας.

Αργότερα υπηρέτησε ως αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, υπουργός Πληροφορικής και Επικοινωνιών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Παρά την προσωρινή απομάκρυνσή του από τον στενό κύκλο εξουσίας στα μέσα της δεκαετίας του 1980, επέστρεψε στην πολιτική σκηνή τη δεκαετία του 1990 και παρέμεινε μέχρι τα τελευταία χρόνια ένας από τους ισχυρότερους παράγοντες του κουβανικού συστήματος.

Ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία συμμετείχε στην επίβλεψη οικονομικών και ενεργειακών προγραμμάτων της χώρας.

Λιγομίλητος, με τη χαρακτηριστική γενειάδα και σχεδόν πάντα ντυμένος με στρατιωτική στολή, ο Ραμίρο Βαλντές δεν έγραψε ποτέ απομνημονεύματα ούτε επιδίωξε τη δημοσιότητα.

Ωστόσο, για περισσότερες από έξι δεκαετίες βρέθηκε στον πυρήνα της εξουσίας στην Αβάνα, αποτελώντας έναν από τους τελευταίους ζωντανούς συνδετικούς κρίκους ανάμεσα στη θρυλική επανάσταση του 1959 και τη σημερινή Κούβα.

Περισσότερα Νέα
↑
Exit mobile version