‘Περίεργες’ εμμονές του ΣΥΡΙΖΑ σε κρίσιμες στιγμές: Οι επικίνδυνες θέσεις για τη Θράκη, τις μειονότητες, την Τουρκία και την Ορθοδοξία στο νέο πρόγραμμα του Τσίπρα!

Το προσπαθούσαν μήνες, το επεξεργάζονταν (πάντα θεωρητικά), το αναμόρφωναν (όπως οι ίδιοι διέδιδαν) και τελικά το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που τίθεται σε δημόσια διαβούλευση εν όψει της τηλεδιάσκεψης -αν η πανδημία επιμείνει- της προσεχούς άνοιξης, περιέχει τις ίδιες απαράδεκτες γενικολογίες και εμμονικά επικίνδυνες θέσεις που εκφράζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μπορεί σε κάποια σημεία να παρουσιάζει ορισμένες πρακτικές προτάσεις (π.χ. έστω για την υποτυπώδη προστασία των εργαζομένων), για να δικαιολογήσει ένα αριστερό και φιλολαϊκό πρόσημο, αλλά πολλά σημεία είναι θολά και παραπέμπουν σε κρυφή ατζέντα, την οποία δεν μπορούν να παρουσιάσουν στον ελληνικό λαό, ενώ αλλού «γέρνει» επικίνδυνα σε αντεθνικές θέσεις.

Κάποια σημεία, πάντως, προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Επιμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ να θέλουν τον διαχωρισμό Εκκλησίας και κράτους, αν και θα έπρεπε να έχουν καταλάβει ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει, διότι το 95% του ελληνικού λαού είναι χριστιανοί
ορθόδοξοι. Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ υπαινίσσεται τον διαχωρισμό Εκκλησίας – κράτους, αλλά το
κάνει με έναν τρόπο απολογητικό (για κόμμα που διεκδικεί να λέγεται «αριστερό – ριζοσπαστικό»), σαν να δείχνει ότι πιέζεται εκ των πραγμάτων ή εκ των τάσεων να συρθεί
σε αυτή τη ρύθμιση.

Φαίνεται πως ο Α. Τσίπρας, ο οποίος απομονώθηκε επί 15 λεπτά προεκλογικά με την εικόνα του Αξιον Εστί στον Αγιον Ορος, συγκρούεται ακόμα με τον «επαναστάτη» – καταληψία. Οι προθέσεις του, βέβαια, όπως σπεύδει ενοχικά να ξεκαθαρίσει, δεν είναι επείγουσες, αλλά… μεσομακροπρόθεσμες και αφού θα έχει προηγηθεί «εξαντλητικός διάλογος» μες στην Εκκλησία. Ρίχνει, όμως, το δόλωμα για τους αφελείς που τυχόν θα τσιμπήσουν, λέγοντας αόριστα: «Πέρα από τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ κράτους και Εκκλησίας, είναι απαραίτητη και η ίδια η ενίσχυση των διαδικασιών εκκοσμίκευσης του ελληνικού κράτους, ώστε να προσφέρει εχέγγυα ισονομίας σε όλους τους πολίτες του ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις».

Στο πλαίσιο της εκκοσμίκευσης προκρίνει «την απόλυτη πρωτοκαθεδρία του πολιτικού όρκου, ως πίστη στους νόμους και στο Σύνταγμα της χώρας, την άρση της υποχρεωτικής προσευχής στα σχολεία και τη μη ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιες υπηρεσίες». Και την ίδια στιγμή εισηγείται «την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος με κατάργηση της διάταξης περί επικρατούσας θρησκείας, ώστε να διασφαλίζονται ουσιαστικά η ουδετεροθρησκεία και η προστασία της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης που τελεί υπό την εγγύηση της αρχής της ανεξιθρησκίας. Δεν θέλουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι αλλοιώνεται η ίδια συνεκτική ουσία του Ελληνισμού με όσα προτείνουν. Επίσης. θέλουν την αναθεώρηση του άρθρου 16, παρ. 2., με κατάργηση της διάταξης που ορίζει ότι αποστολή της παιδείας είναι η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης. Τέλος, υποστηρίζεται η τροποποίηση του προοιμίου του Συντάγματος στην κατεύθυνση της ευρύτερης εκκοσμίκευσης του κράτους, ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών».

Ποιο είναι το κερασάκι; Οτι η Κουμουνδούρου ζητεί ανερυθρίαστα εμπλοκή του Πατριαρχείου για τη ρύθμιση του «νέου καθεστώτος». Απαρατήρητο δεν περνά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται υπέρ του δικαιώματος συλλογικού αυτοπροσδιορισμού των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, με τρόπο όμως που ανοίγει κερκόπορτα. Μελλοντικά, δηλαδή, να μπορεί να χαρακτηρίζεται «τουρκική», ενώ σε μια νέα επίδειξη γενναιοδωρίας ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την καθιέρωση της τουρκικής γλώσσας ως γλώσσας επιλογής και μάλιστα με προτεραιότητα, έναντι της πομακικής, στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης.

Με αυτές τις θέσεις που υπάρχουν στο (υπό διαβούλευση) πρόγραμμά του, εμπράκτως ο
ΣΥΡΙΖΑ διάκειται θετικά στην αναγνώριση «τουρκικών» συλλόγων στην ακριτική περιοχή,
την ώρα μάλιστα που στον Αρειο Πάγιο εκκρεμεί η εκδίκαση της αίτησης αναιρέσεως του
σωματείου που αυτοκαλείται Τουρκική Ενωση Ξάνθης και έχει ύποπτους χρηματοδοτικούς
πόρους.

Υπενθυμίζεται ότι επί υπουργίας Σταύρου Κοντονή κρίθηκε ανεπίτρεπτη η λειτουργία
τέτοιων εμπρηστικών συλλόγων – φερέφωνων της Αγκυρας. Πολύ περισσότερο, αφού προ ημερών το μειονοτικό κόμμα Θράκης με τον παραπειστικό τίτλο Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ), με δημόσια παρέμβασή του, προκάλεσε ανοιχτά τις αντοχές του επίσημου κράτους. Το ΚΙΕΦ στήριξε το αίτημα αυτοπροσδιορισμού ως «Μακεδόνων»
ενός… εξωτικού συλλόγου στον νομό Σερρών, που ονομάζονται «Αδελφότητα γηγενών
ντόπιων Κύριλλος και Μεθόδιος» και του οποίου το καταστατικό απορρίφθηκε από το
Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης. Διόλου τυχαία είχαν προηγηθεί οι δηλώσεις του
Σκοπιανού προέδρου Πενταρόφσκι για μειονοτικούς «Μακεδόνες» εν Ελλάδι. Πώς το
σχολίασε (θρασύτατα, μάλιστα) το ΚΙΕΦ; «Η απόφαση αυτή ενάντια στη μακεδονική
μειονότητα είναι ένα παράδειγμα όλων των αποφάσεων που έχουν δοθεί ενάντια στη
μουσουλμανική τουρκική μειονότητα της Θράκης παρά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού
Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που δικαιώνουν τη μειονότητά μας»!

Εχει, επίσης, ειδικότερο ενδιαφέρον ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να μιλά για ενεργητική και
πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, όταν μετέτρεψε τη χώρα σε απέραντη αμερικανική βάση με μια συμφωνία που ο ίδιος επεξεργάστηκε και υπέγραψε πρόθυμα η κυβέρνηση της Ν.Δ. χωρίς καμία εγγύηση ασφάλειας.

Οπως αναφέρεται στο κείμενο, σε αυτό το διεθνές περιβάλλον παγκόσμιων ανταγωνισμών, μεγάλων εστιών περιφερειακής αποσταθεροποίησης, κλιματικής κρίσης, πολλαπλών εντάσεων που επιφέρουν η πανδημία και η μαζική μετακίνηση πληθυσμών, η ανάγκη για ενίσχυση της πολυμερούς διπλωματίας και των παγκόσμιων, περιφερειακών και ευρωπαϊκών θεσμών συνεργασίας, διαχείρισης κρίσεων και επίλυσης διαφορών καθίσταται ολοένα και πιο επιτακτική.

Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνεται, μεταξύ άλλων, η πάγια, απλοϊκή και εκτός πραγματικότητας θέση του ΣΥΡΙΖΑ για ελληνοτουρκικό διάλογο βασισμένο στο Διεθνές
Δίκαιο «απέναντι στις εθνικιστικές κορόνες και στην επιστροφή σε κούρσα εξοπλισμών».
Στην ίδια εθνοπροδοτική γραμμή (το κόμμα που πρόδωσε τη Μακεδονία) κι ενώ η εχθρική Τουρκία δεν κρύβει τις προθέσεις της, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει στη «στήριξη στην επανεκκίνηση των διερευνητικών συνομιλιών και την εξεύρεση έντιμης συμφωνίας διμερώς ή με παραπομπή της διαφοράς για υφαλοκρηπίδα / ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης».

Ταυτόχρονα, επαναλαμβάνει τη συγκατάθεσή του «στην άμεση επανεκκίνηση των συνομιλιών για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού -προς όφελος του συνόλου του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων- στη βάση της διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας, καθώς και στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΟΗΕ και του πλαισίου Γκουτέρες που περιλαμβάνει την κατάργηση των εγγυήσεων και την αποχώρηση κατοχικών στρατευμάτων».

Φύλο… και φτερό τα δικαιώματα…
Σε ό,τι αφορά τα ζητήματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι αγωνίζεται «για την προστασία των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων μέσα από την αναθεώρηση του Συντάγματος, με ρητή πρόβλεψη απαγόρευσης των διακρίσεων βάσει σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας και χαρακτηριστικών φύλου. Παράλληλα επιδιώκουμε τη σαφή ποινικοποίηση της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας. Τέλος, σε συνέχεια των προηγούμενων παρεμβάσεων για την αλλαγή φύλου, προτείνεται η περαιτέρω απλοποίηση της διοικητικής διαδικασίας στα επίσημα έγγραφα αλλαγής φύλου για τα διεμφυλικά άτομα με ληξιαρχική πράξη και όχι μέσω δικαστικής διαδικασίας».