Περιγραφές σοκ για φρικτά βασανιστήρια και βιασμούς στους δήθεν ‘πραξικοπηματίες’, από όργανα του Ερντογάν στις Τουρκικές φυλακές!

Άκουσα κραυγές γυναικών που βιάστηκαν σε τουρκικό κέντρο κράτησης, λέει θύμα βασανιστηρίων… Ο Ερχάν Ντογάν, ο οποίος βασανίστηκε σε ένα γυμνάσιο που μετατράπηκε σε κέντρο κράτησης στην Τουρκία, διηγήθηκε για πρώτη φορά τα βασανιστήρια που υπέστη και μίλησε γι’ αυτά στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Bold Medya.

Ο καθηγητής ιστορίας Ντογάν συνελήφθη εννέα ημέρες μετά το αποτυχόν πραξικόπημα της 15 Ιουλίου 2016 και μεταφέρθηκε σε γυμναστήριο που διοικείται από το αστυνομικό τμήμα της Άγκυρας. Αυτό χρησιμοποιήθηκε ως κέντρο κράτησης από το τμήμα αντιτρομοκρατίας (ΤΕΜ) μετά την απόπειρα πραξικοπήματος.

……
Δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη πλήρως αυτό που συνέβη στο κτίριο που ονομάζεται «στρατόπεδο συγκέντρωσης» σε μια έκθεση του Ιατρικού Επιμελητηρίου της Άγκυρας, αν και ορισμένα θύματα έχουν αναφέρει λεπτομερώς στο δικαστήριο τα βασανιστήρια που υπέστησαν εκεί. Ο Ντογάν, θύμα των βασανιστηρίων από το προσωπικό ασφαλείας στο γυμναστήριο, μίλησε για τα βασανιστήρια που υπέστη και για αυτά που είδε με τα μάτια του εκεί.

Δύο περιοχές στην Άγκυρα χρησιμοποιήθηκαν ως κέντρα βασανιστηρίων σε μαζική κλίμακα: το γυμναστήριο δίπλα στο αστυνομικό τμήμα της Άγκυρας και το ιππικό αθλητικό σωματείο στην περιοχή Μπέστεπε της Άγκυρας.

……..
Όταν έκλεισε το ιδιωτικό σχολείο του από την κυβέρνηση, ο Ντογάν ξεκίνησε ένα κέντρο μελέτης με μερικούς από τους συναδέλφους του. Το απόγευμα της 24ης Ιουλίου 2016, το κέντρο μελέτης του υπέστη επίθεση από την αστυνομία.

«Μας κράτησαν και μας χτύπησαν στο κέντρο μελέτης μέχρι νωρίς το πρωί. Το πρωί, πήγαμε για πρώτη φορά στην Αντιτρομοκρατική. Εκεί άρχισαν να μας γρονθοκοπούν και να μας κλωτσούν. Ρώτησαν ποιος ήταν ο διευθυντής του κέντρου μελέτης. Όταν απάντησα, «Εγώ», με χώρισαν και μετά με πήγαν σε έναν σκοτεινό διάδρομο ενώ με γρονθοκοπούσαν και με κλωτσούσαν. Όπως αποδείχθηκε, ήταν μόνο ένας εισαγωγικός ξυλοδαρμός που ακολουθούνταν από άλλους, πιο σκληρούς. Στη συνέχεια με πήγαν στο γυμναστήριο της Αστυνομικής Υπηρεσίας της Άγκυρας, μια μεγάλη εσωτερική αθλητική εγκατάσταση. Είχαν βάλει όλους να φορούν πορτοκαλί μπλούζες στο γυμναστήριο. Άνθρωποι σε σειρές, με τα χέρια τους δεμένα πίσω, στραμμένοι προς τον τοίχο. Μου θύμισε το Γκουαντάναμο. Υπήρχαν ίχνη αίματος στους τοίχους τόσο ψηλά όσο ένας άνθρωπος. Αργότερα έμαθα ότι το αίμα ανήκε σε βασανισμένους στρατιώτες που τους είχαν μαζέψει αμέσως μετά την απόπειρα πραξικοπήματος. Τότε μου έβαλαν πορτοκαλί ρούχα. Τα χέρια μας ήταν δεμένα πίσω. Όποιος άκουγε το όνομά του, τρομοκρατούνταν. Πήγαιναν το άτομο που καλούσαν, σε ένα χώρο φτιαγμένο με πτυσσόμενα διαχωριστικά για να τον βασανίσουν εκεί. Με πήραν και εμένα, το πρώτο βράδυ. Γενειοφόροι, περίεργοι στην όψη, απλοί αστυνομικοί.»

Ο Ντογάν χτυπήθηκε σοβαρά εκεί. «Με άρπαξαν από τα μαλλιά και χτύπησαν το κεφάλι μου στον τοίχο. Έβγαλαν τα ρούχα μου, μέχρι και το εσώρουχό μου και μετά μου έριχναν νερό και με χτυπούσαν με τα κλομπ. Αλλά η ομάδα που φοβόμασταν πραγματικά ήταν αυτή που έκανε τη νυχτερινή βάρδια. Υπήρχε μια ομάδα που ήρθε γύρω στις 11 ή 12 το βράδυ και έφευγε στις 4 το πρωί. Τα βασανιστήρια τους ήταν αφόρητα. Με κρέμασαν ψηλά από το έδαφος για δυόμιση ώρες. Όταν με κατέβασαν στο έδαφος, νόμιζα ότι όλα τα κόκαλά μου ήταν σπασμένα. Δεν μπορούσα να περπατήσω.Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, ξαφνικά θα μας χτυπούσαν βίαια ενώ μιλούσαμε με την αστυνομία χωρίς κανένα προφανή λόγο ή πρόκληση, στοχεύοντας ιδιαίτερα τις κνήμες και τη βουβωνική χώρα. Μόλις απαντούσα μια ερώτηση, αισθάνθηκα ένα δυνατό χτύπημα στο γόνατο μου. Ολόκληρο το σώμα μου είχε συσπάσεις από τον πόνο. Άκουσα ένα σπάσιμο. Έμαθα ότι ο χιαστός σύνδεσμος μου έσπασε όταν πήγα σε έναν γιατρό μετά την απελευθέρωσή μου από εκεί. Έχασα τρία δόντια καθώς και τα γυαλιά μου κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων. Όταν επιστρέψαμε από τα βασανιστήρια, δεν μπορούσαμε να καθίσουμε στα γόνατά μας. Κυλούσαμε στη δεξιά και την αριστερή μας πλευρά. Στη συνέχεια, μας κλωτσούσαν· η αστυνομία μας προειδοποιούσε να σταθούμε όρθιοι. Δεν μας επιτρεπόταν να κοιμηθούμε. Το βράδυ, η αστυνομία έπαιζε μπάσκετ στο γυμναστήριο για να μας κρατήσει ξύπνιους. Όποιος έπεφτε, ξυλοκοπούνταν.

Χάσαμε όλοι την αίσθηση του χρόνου, αλλά πρέπει να ήταν 28 Ιουλίου περίπου στις 11 το βράδυ όταν ακούστηκε το όνομά μου. Με πήγαν στον ξεχωριστό χώρο. Τα μπροστινά παραπετάσματα αφέθηκαν ανοιχτά.

Όταν η αστυνομία άρχισε να με χτυπά, είδα τρεις νέες γυναίκες με μαντίλα να οδηγούνται μπροστά από το χώρο στο οποίο ήμουν. Ήταν 20 έως 25 ετών. Μεταφέρθηκαν σε έναν παρακείμενο χώρο. Άρχισαν να τις βασανίζουν. Τα κορίτσια φώναζαν. Εκείνη τη στιγμή, με βασάνιζαν αλλά ξέχασα την αγωνία μου. Βρίζοντας, η αστυνομία μου έλεγε ότι θα βίαζαν τις γυναίκες. Οι γυναίκες τους ικέτευαν: «Μην το κάνεις, μην μας βιάσεις». Συνειδητοποίησα από τις επακόλουθες αντιδράσεις τους ότι τις βίαζαν. Χρειάστηκαν περίπου 45 λεπτά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις κραυγές αυτών των κοριτσιών.

«Η αστυνομία που με βασάνισε, απείλησε να φέρει την κόρη μου και τη γυναίκα μου και να τις βιάσει αν δεν έλεγα αυτά που ήθελαν. Δεν με νοιάζει πλέον για τα βασανιστήρια που υπέστην εκείνο το βράδυ.
«Χρειάστηκαν περίπου 45 λεπτά. Τότε με απομάκρυναν αλλά τα βασανιστήρια των γυναικών στο διπλανό δωμάτιο συνεχίστηκαν. Κρίνοντας από τις κραυγές και τα ουρλιαχτά τους, είμαι απόλυτα σίγουρος ότι βιάστηκαν.

«Εν τω μεταξύ, οι αντιδράσεις της αστυνομίας δίπλα μου ήταν πολύ φυσιολογικές, σαν να έκαναν κάτι που είχαν συνηθίσει να κάνουν.

«Τότε με πήγαν πίσω στο γυμναστήριο, άρχισα να σκέφτομαι να αυτοκτονήσω. Το πρωί, πήγα στην τουαλέτα για να δω αν θα μπορούσα να αυτοκτονήσω. Άρχισα να έχω αμφιβολίες για την πίστη μου η οποία απαγορεύει την αυτοκτονία. Τα παράτησα. Στη συνέχεια, κάλεσαν τα ονόματα αυτών που θα κατηγορούνταν. Όταν άκουσα το όνομά μου, ήμουν χαρούμενος. Το να συλληφθώ και να μπω στη φυλακή ακούστηκε σαν βραβείο.”
…
Τέσσερα άλλα άτομα που κρατούνταν στο γυμναστήριο ταυτόχρονα, επικοινώνησαν με το Bold Medya και επιβεβαίωσαν τους λογαριασμούς του Ντογάν για τις γυναίκες.

Τέσσερα άτομα δήλωσαν ότι οι κραυγές των βασανισμένων γυναικών ακούγονταν καθαρά στο γυμναστήριο, σοκαρίζοντας όλους που ήταν υπό κράτηση, ανέφερε το Bold Medya.

Τρεις από τους μάρτυρες κατάλαβαν από τις κραυγές των γυναικών ότι βιάζονταν. Ο τέταρτος μάρτυρας είπε ότι ήταν πιο εξοικειωμένος με το θέμα λόγω του επαγγέλματός του και ότι οι γυναίκες βιάστηκαν με ξένο αντικείμενο. Όλοι οι μάρτυρες δήλωσαν ότι μπορούσαν να αναγνωρίσουν τους εν λόγω αστυνομικούς.

Ο Ντογάν είπε ότι όλα τα βασανιστήρια στο γυμναστήριο είχαν γίνει μπροστά σε μία γυναίκα γιατρό που ήταν παρούσα αλλά αυτή δεν ανέφερε τίποτα:

«Όταν με πήγαν στην γιατρό, αυτή με ρώτησε αν είχα παράπονα. Ήμουν γεμάτος αίματα, ήταν προφανές ότι με βασάνιζαν. Είπα ακούσια, «Δεν βλέπεις;» Η αστυνομία με απομάκρυνε, λέγοντας στη γιατρό ότι θα με φέρουν πίσω. Ξυλοκοπήθηκα ξανά. «Δεν θα μιλήσεις εσύ, εμείς θα μιλήσουμε», είπαν. Με έφεραν πίσω στη γιατρό, η οποία με ρώτησε ξανά αν είχα κάτι να πω. Ο αστυνομικός δίπλα μου απάντησε: «όλα καλά».

«Δεν μπορούσα να μιλήσω για τα βασανιστήρια στην αίθουσα του δικαστηρίου»

Ο Ντογάν δήλωσε ότι οι αστυνομικοί που τον βασάνισαν ήταν παρόντες όταν παραπέμφθηκε στο δικαστήριο για δίκη. «Δεν μπορούσα να πω στον δικαστή για τα βασανιστήρια που υπέστη, μήπως με βασανίσουν ξανά. Έμεινα σιωπηλός κατά την ακρόαση, ώστε να με συλλάβουν και να με στείλουν στη φυλακή το συντομότερο δυνατό.”
……………..
Πηγή: tourkikanea.gr