Πέθανε για 11 λεπτά και επέστρεψε στη ζωή – Το συναίσθημα που ένιωθε όσο δεν ζούσε

Ένας νοσηλευτής που πέθανε για περισσότερα από 11 λεπτά αποκάλυψε την «ήρεμη» εμπειρία του κοντά στο θάνατο.

Ο Adam Tapp από το Λονδίνο εμφανίστηκε πρόσφατα στο κανάλι του YouTube Beyond the Veil και θυμήθηκε ότι βρισκόταν σε «μια κατάσταση απόλυτης ηρεμίας» ενώ ήταν νεκρός για 11,5 λεπτά το 2018.

Ο Tapp, παραϊατρικός επί 20 χρόνια, εργαζόταν σε ένα έργο ξυλουργείου, όταν μια συσκευή ξύλου για χάραξη τρύπησε το χέρι του και τον σκότωσε βάναυσα με ηλεκτροπληξία, για λίγο.

«Μετακινούσα τα ηλεκτρόδια ένα προς ένα και τα τόξα έπεφταν στα χέρια μου. Και ήταν σαν να ξέφυγα από την πραγματικότητα», θυμήθηκε ο Tapp.

«Και ήταν σχεδόν συγκλονιστικό. Ήταν σαν αυτό το έντονο, έντονο επίπεδο απόλυτου πόνου, σαν κάθε κύτταρο του σώματός μου να γινόταν κομμάτια».

Αφού το «άκρως επικίνδυνο μηχάνημα» τον συγκλόνισε θανάσιμα, ένας φίλος του, ο Mark Wilson, αποσύνδεσε γρήγορα το εργαλείο και κάλεσε τη σύζυγο του Tapp, Stephanie, καρδιολόγο νοσοκόμα. Άρχισε αμέσως καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση στον σύζυγό της και ο Wilson κάλεσε το 100, ενώ ο Tapp μεταφέρθηκε στο ταξίδι του με την εμπειρία του παρ’ ολίγον θανάτου.

Παρά τον αφόρητο πόνο από το σοκ, ο Tapp, οικοδεσπότης του podcast «Tapped into Psychedelics», δήλωσε ότι ενώ ήταν νεκρός, ένιωθε σαν να «έβλεπε σφαιρικά από ένα μόνο σημείο προς τα έξω».

«Και δεν ήμουν ο Αδάμ. Δεν ήμουν νεκρός. Δεν ήμουν τίποτα. Ήμουν απλά τέλειος, σαν απόλυτη ικανοποίηση», είπε, προσθέτοντας ότι παρόλο που “δεν υπήρχε καμία αίσθηση συνέπειας με τίποτα”, “απλά υπήρχε ως επίγνωση”.

«Και τότε ένιωσα να με πλημμυρίζει αυτή η συχνότητα, και ήταν, ήταν σαν αυτά τα μοτίβα φράκταλ. Και ήταν σαν βενζίνη στο νερό, αυτό το φαινόμενο του ουράνιου τόξου που ήταν ιριδίζον σε κάποιο βαθμό.Και ήταν απλώς η αντιπαράθεση των σκέψεων, των συναισθημάτων και των συναισθημάτων του», εξήγησε ο Tapp, προσθέτοντας ότι ένιωσε τον εαυτό του «να τραβιέται σε κομμάτια και να εναποτίθεται στα πάντα».

«Ήταν σαν να γινόταν βασικά ο ιστός του σύμπαντος. Και ήταν απολύτως τέλειο. Σαν να μην υπήρχε φόβος και να μην ήταν τίποτα. Αυτό ήταν απλώς η φυσική εξέλιξη αυτού που θα κάνει ο καθένας από εμάς», πρόσθεσε.

Ενώ η εμπειρία του συνεχιζόταν, ο Tapp είπε ότι ένιωσε σαν να τον έκαναν ξανά ηλεκτροπληξία, αλλά αυτή τη φορά ήταν οι συνάδελφοί του τραυματιοφορείς που προσπαθούσαν να τον επαναφέρουν στη ζωή.

«Εκείνη τη στιγμή, δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε. Αλλά εκ των υστέρων, ήταν εγώ που μου έκαναν απινίδωση. Μου έκαναν απινίδωση δύο φορές. Βρισκόμουν σε αρρυθμία με μαρμαρυγή κοιλίας, η οποία είναι ουσιαστικά σπασμός της καρδιάς», ανέφερε λεπτομερώς.

Μόλις σταμάτησε το αίσθημα της ηλεκτροπληξίας, ο Tapp είπε ότι σύντομα συνειδητοποίησε τι συνέβαινε.

«Και τώρα συνειδητοποιώ ότι είμαι ο Αδάμ, ότι είμαι νεκρός, ότι μόλις έπαθα ηλεκτροπληξία», είπε, προσθέτοντας ότι στη συνέχεια βρισκόταν σε ένα «κενό ύπαρξης” για “πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα».

Θυμήθηκε επίσης τη ‘μυρωδιά καμένης σάρκας’, καθώς έδειξε το δάχτυλο που του λείπει και το οποίο κάηκε από το ατύχημα, καθώς και το άλλο του χέρι, το οποίο υπέστη εγκαύματα τρίτου βαθμού ως αποτέλεσμα.

Στο νοσοκομείο, ο Tapp ήταν σε κώμα για περίπου οκτώ ώρες πριν ξυπνήσει διασωληνωμένος στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

Μη γνωρίζοντας πόσο καιρό είχε εισαχθεί, ο Tapp δήλωσε ότι έμεινε έκπληκτος όταν έμαθε ότι βρισκόταν εκεί για μόλις λίγες ώρες.

‘Όπως αν κάποιος μου έλεγε ότι είχαν περάσει πέντε χρόνια ή μια δεκαετία, θα ήμουν απόλυτα σύμφωνος με αυτό’, δήλωσε ο Tapp.

Αφού βγήκε από το νοσοκομείο, ο Tapp είπε ότι άρχισε να έχει «υπερ-γνωσία» για τον εαυτό του, συμπεριλαμβανομένης της «φυσικής του φερομονικής μυρωδιάς» και «της υφής του δέρματός μου».

Με την πάροδο του χρόνου, ο Tapp τελικά «επέστρεψε στην αποδοχή του να βρίσκομαι στο σώμα μου», αλλά εξακολουθούσε «να έχει αυτή τη συντριπτική αίσθηση ότι αυτό είναι απλώς το στάδιο. Είναι απλώς μια εξέλιξη της συνείδησης.

«Αυτό είναι απλώς παροδικό, εκεί που υπάρχουμε αυτή τη στιγμή», συνέχισε.
Μετά το τρομακτικό περιστατικό, ο Tapp είπε ότι άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για τα ψυχεδελικά.

‘Αισθάνομαι ότι η ίδια η φύση των εμπειριών θανάτου είναι τόσο αναπόσπαστα συνδεδεμένη με αυτές τις κοσμικές ενώσεις και η διμεθυλοτρυπταμίνη στο σώμα μας και στον εγκέφαλό μας ήταν υπεύθυνη για τα όνειρα και τον θάνατο’, εξήγησε.

Πρόσθεσε ότι η εμπειρία τον έκανε επίσης «τόσο βαθιά πνευματικό» αφού ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με την «άπειρη συνείδηση».

Ο Tapp παρατήρησε επίσης πώς άλλαξε προσωπικά, προσθέτοντας ότι συντονίστηκε περισσότερο με το να απολαμβάνει την κάθε στιγμή, ‘σε αντίθεση με το να δίνει νόημα σε όλα’.

«Και νομίζω ότι στο τέλος της ημέρας, το μόνο πράγμα που θα έλεγα σε κάποιον, αν με ρωτούσε τι πήρα από αυτό, ή τη συμβουλή που σχετίζεται με αυτό, είναι ότι ο θάνατος είναι πιθανότατα το πιο φυσικό πράγμα που συμβαίνει», είπε.

«Το να είσαι νεκρός ήταν εύκολο. Ήταν τέλειο, ήταν όμορφο. Ξέρετε, το να είσαι ζωντανός είναι δύσκολο και σκληρό», κατέληξε.