Η πιπεράτη εξομολόγηση της ημέρας: «Πολύ φοβάμαι ότι το μωρό δεν είναι δικό του και ο σύντροφός μου πετάει στα σύννεφα…»

Πρόσφατα ανακάλυψα ότι είμαι έγκυος και ο σύντροφός μου έχει τέτοια χαρά και ενθουσιασμό, άλλο πράγμα σας λέω. Αφενός ήθελε πολύ να γίνει πατέρας αφετέρου είχε αγχωθεί ότι μπορεί να είναι στείρος και τώρα που αποδείχθηκε ότι δεν είναι, πετάει στον έβδομο ουρανό. Το θέμα είναι… αποδείχθηκε όντως ή τζάμπα χαίρεται; Πολύ φοβάμαι ότι το μωρό δεν είναι δικό του και εκείνος πετάει στα σύννεφα άδικα.

Φταίω γιατί έκανα τη βλακεία και είχα ένα ανούσιο one night stand με έναν πρώην μου που συνάντησα τυχαία σε ένα μαγαζί που είχα βγει για ποτό με τις φίλες μου. Είχαμε χρόνια να βρεθούμε και για να είμαι ειλικρινής μόλις τον είδα, έπαθα. Ήταν πιο ωραίος από ποτέ. Πριν προλάβω να το καταλάβω βρεθήκαμε στις τουαλέτες. Ξέρω ότι δεν είχε νόημα αυτό που έκανα, αλλά εκείνη τη στιγμή ήθελα τόσο πολύ να το κάνω.

Είμαι 30 χρονών και ο σύντροφός μου 37. Είναι φοβερό παιδί, είμαστε μαζί πολλά χρόνια και πέρυσι που το συζητήσαμε είπαμε να ξεκινήσουμε προσπάθειες για παιδάκι. Ένα χρόνο παλεύαμε και δεν τα καταφέρναμε.

Όταν έμεινα έγκυος ανακουφίστηκε τόσο πολύ και του έφυγε κάθε υποψία ότι μπορεί να είχε μείνει στείρος, δεν ξέρει όμως ότι το βράδυ εκείνο που είχα βγει με τις φίλες μου πήγα με τον πρώην μου. Λίγες εβδομάδες μετά είχα καθυστέρηση και να σου το θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Το ίδιο βράδυ έκανα σεξ και με το σύντροφό μου και τώρα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα γιατί δεν ξέρω ποιανού είναι το παιδί.

Τι κάνουμε τώρα; Πώς βγάζουμε άκρη; Πρέπει με κάποιο τρόπο να μάθω. Ο σύντροφός μου είναι εξαιρετικό παιδί και δεν μου φταίει σε τίποτα να του φορτώσω ένα παιδί που μπορεί να μην είναι δικό του. Πρέπει να μάθω και για εκείνον για να μην τον κοροϊδεύω και τρέφει αυταπάτες ότι μπορεί να κάνει παιδιά αλλά και για μένα. Δεν μπορώ να ζω με την αμφιβολία. Μπορώ άραγε να κάνω κάτι τώρα ή πρέπει να περιμένω να γεννηθεί το παιδί; Αν ισχύει το δεύτερο, πώς θα περιμένω να περάσουν 9 μήνες;

Φαίη