Πλησιάζει η 28η Φεβρουαρίου: Όλη η Ελλάδα θα βγει στον δρόμο ζητώντας “Δικαιοσύνη” – Παραλύει η χώρα για το “οξυγόνο” που αφαίρεσαν από τα παιδιά της και την ίδια – “Δικαιοσύνη” και για τον θάνατο του Βασίλη Καλογήρου

Η συγκέντρωση της Παρασκευής 28ης Φεβρουαρίου δεν αφορά μόνο τα Τέμπη, αλλά έχει ευρύτερο χαρακτήρα. Είναι μια συγκέντρωση για την Ελλάδα. Πρόκειται ξεκάθαρα για μία αντικυβερνητική διαμαρτυρία.

28η Φεβρουαρίου: Όλη η Ελλάδα στο δρόμο ζητάει “Δικαιοσύνη”

Μήπως δεν μας αγγίζει το γεγονός που συνέβη στα Τέμπη; Μήπως δεν μας αφορά το τι αντιπροσωπεύει το τραγικό αυτό περιστατικό; Σίγουρα, αντικατοπτρίζει την εικόνα ενός κράτους που λειτουργεί με την λογική «προχωράμε και βλέπουμε», για να καταλήξει σε μια συντριβή…

Σε αυτό το τρένο, είμαστε όλοι εμείς.

Παραθέτουμε ένα ενδεικτικό απόσπασμα μιας ανάρτησης που αποτυπώνει τον σφυγμό της επικείμενης συγκέντρωσης:

«Κλείνουν για πρώτη φορά τα μπουζουξίδικα. Αναβάλλονται συναυλίες.
Ακυρώνονται καρναβαλικές εκδηλώσεις.
Κλείνουν σχολεία, κλείνουν σχολές, κλείνει η εστίαση.
Δένουν τα πλοία στα λιμάνια.
Απεργούν μέχρι και οι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας.
Όλη η Ελλάδα στο πόδι.
Όλη η Ελλάδα μια κραυγή: Δικαίωση.
Για τα παιδιά που δεν είχαν οξυγόνο.
Για τα παιδιά που κάηκαν ζωντανοί.
Για τους 57 που έκαναν το τελευταίο τους ταξίδι.
Όλη η Ελλάδα στο πόδι.
Χωρίς ταμπέλες.
Χωρίς κομματικές ταυτότητες.

Την 1η Μαρτίου, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο».

28η Φεβρουαρίου: Όλη η Ελλάδα στο δρόμο ζητάει “Δικαιοσύνη”

Με μια συγκλονιστική ανάρτηση, ο Νίκος Πλακιάς, πατέρας των διδύμων κοριτσιών και θείος της νεαρής φοιτήτριας που χάθηκαν στην τραγωδία των Τεμπών, καλεί τον κόσμο να βρεθεί στις 28 Φεβρουαρίου στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Καλαμπάκας. Στο σημείο όπου, δύο χρόνια πριν, «έσβησαν» 57 άνθρωποι, οι οικογένειες ζητούν να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη τους και να ακουστεί δυνατά το αίτημα για δικαιοσύνη.

«Το δεν ΞΕΧΝΩ! Το μέχρι ΤΕΛΟΥΣ!» γράφει στην ανάρτησή του, δίνοντας το στίγμα μιας συγκέντρωσης που δεν είναι μόνο μνημόσυνο, αλλά και μια κραυγή αγανάκτησης, αποφασιστικότητας και διεκδίκησης.

«28/02/25
Δύο χρόνια μετά. 
Δυο χρονιά μετά σας περιμένουμε στον σιδηροδρομικό Σταθμό Καλαμπακας .
Εκεί όπου χαιρετίσαμε για τελευταία φορά τα παιδιά μας .
Τα παιδιά μας που στην πορεία γίνανε και δικά σας παιδιά και παιδιά όλης της Ελλάδας .
Σας περιμένουμε όλους εκεί για το ΟΞΥΓΟΝΟ που στέρησαν από τα παιδιά μας και για να καταφέρουμε πλέον να μην στερηθεί ποτέ από κανένα παιδί το ΟΞΥΓΟΝΟ για οποιοδήποτε λόγο .
Το δεν ΞΕΧΝΩ !!!
Το μέχρι ΤΕΛΟΥΣ!!!
Να γίνει πραγματικότητα»,