Πλησιάζει η κατάρρευση του χρυσού: Πότε θα σκάσει η «φούσκα»

Ο χρυσός, αυτό το αρχαίο φάντασμα της ανθρώπινης απληστίας, εκτοξεύεται στα 4.000 δολάρια ανά ουγγιά, στέλνοντας ένα δυσοίωνο μήνυμα: η ανθρωπότητα παραμένει αιχμάλωτη μιας φούσκας 6.000 ετών, όπου η εγγενής αξία του μετάλλου είναι ελάχιστη, και η τιμή του μια ψευδαίσθηση που απειλεί να σαρώσει οικονομίες, όπως αναφέρουν οι Financial Times.

Από τα 1.109 δολάρια το 2009, η άνοδος άνω του 50% φέτος αποκαλύπτει την ευθραυστότητα των fiat νομισμάτων, ενώ ο κόσμος, βυθισμένος σε χρέη και αβεβαιότητα, προσκολλάται σε ένα μέταλλο χωρίς πραγματική βάση.

Ο χρυσός συγκρίνεται συχνά με το bitcoin, ως καταφύγιο από την υποτίμηση fiat νομισμάτων, μοιράζοντας την αστάθεια που πνίγει επενδυτές . Το bitcoin, από 20 σεντς το 2009 στα 122.000 δολάρια, υπερβαίνει τον χρυσό σε θεαματικές ανόδους, αλλά και πτώσεις – 74% από το 2021 έως το 2022, έναντι 44% για τον χρυσό μεταξύ 2011-2015 (CoinDesk). Το bitcoin, ψηφιακό και περιορισμένο στα 21 εκατομμύρια, μπορεί να γίνει μηδέν ή εκατομμύρια, ενώ ο χρυσός, φυσικός, δεν προσφέρει καν μέσο πληρωμής έναντι stablecoins .

Από τους 216.265 τόνους υπέργειου χρυσού το 2024, τα κοσμήματα (45%) κρύβουν επενδυτική ζήτηση, ενώ ράβδοι και νομίσματα (22%), κεντρικές τράπεζες (17%) και τεχνολογία (15%) συνθέτουν μια πυραμίδα χωρίς βάση . Η AI και η οδοντιατρική μπορεί να δικαιολογούν ελάχιστη ζήτηση, αλλά το κόστος εξόρυξης στα 1.500 δολάρια ανά ουγγιά υπερβαίνει κάθε λογική, με 4.975 τόνους νέας παραγωγής το 2024 να σπαταλούν πόρους. Τα αποθέματα (54.770 τόνοι) και πόροι (132.110 τόνοι) θα έπρεπε να μείνουν στο έδαφος – μια στρατηγική που η ιστορία αγνοεί.

Ο κόσμος είναι ένας απερίσκεπτος δέσμιος της ιστορίας όταν αντιμετωπίζει τον χρυσό ως μέσο αποθήκευσης αξίας, ιδίως οι κεντρικές τράπεζες, οι οποίες έχουν αυξήσει σημαντικά τα αποθέματά τους σε χρυσό από το 2022 — κατά περισσότερους από 1.000 τόνους ετησίως, σύμφωνα με το WGC. Αυτή η εμμονή, χωρίς εγγενή αξία, εκθέτει σε κινδύνους – καμία τράπεζα δεν πρέπει να επενδύει σε εμπόρευμα . Η Ελλάδα, με χρέος 170% του ΑΕΠ βλέπει τον χρυσό ως ψεύτικη σωτηρία σε έναν κόσμο fiat που λυγίζει.

Τα άτομα και οι επενδυτικές εταιρείες που εξετάζουν το ενδεχόμενο επένδυσης σε χρυσό θα πρέπει να το κάνουν μόνο εάν έχουν την οικονομική δυνατότητα να χάσουν το μεγαλύτερο μέρος ή το σύνολο αυτής της επένδυσης. Οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να πωλούν όσο το δυνατόν περισσότερο σε οποιονδήποτε τέτοιο ιδιωτικό πράκτορα που πληροί αυτό το κριτήριο.

Ο χρυσός, δέσμιος ιστορίας, θα σκάσει σαν φούσκα όταν η εμπιστοσύνη εξανεμιστεί. Επενδυτές και τράπεζες πρέπει να πουλήσουν, αφήνοντας πίσω μια κληρονομιά σπατάλης . Σε εποχές κρίσης, η αλήθεια είναι σκληρή, η αξία είναι ψευδαίσθηση, και η κατάρρευση πλησιάζει.