Ποιά είναι η «μαύρη χήρα» του Gucci?… Πως οργάνωσε την δολοφονία του άντρα της και από ποιό λάθος της έπεσε στα χέρια της Αστυνομίας

Μια και μόνη λέξη αναγραφόταν στο Cartier ημερολόγιο της Πατρίτσια Ρετζιάνι, την ημέρα που αποφάσισε να δολοφονήσει τον διάδοχο της οικογένειας Gucci: Παράδεισος.
Ο κόσμος της μόδας φέρνει συχνά στο νου φώτα, λάμψη, όμορφους ανθρώπους και μεγάλη έπαρση. Υπάρχουν όμως ορισμένες ιστορίες από τα άδυτα των οικογενειών που έγραψαν το όνομά τους με ολόχρυσα γράμματα στην ιστορία του στιλ, που περιλαμβάνουν πάθη, αντιζηλίες, δολοπλοκίες και αίμα.
Μια τέτοια ιστορία είναι εκείνη της «Μαύρης Χήρας» της πρώην συζύγου του Maurizio Gucci πριν από 22 ολόκληρα χρόνια, όταν ο εγγονός του Guccio Gucci, ιδρυτή του θρυλικού οίκου, έπεφτε νεκρός στην είσοδο του γραφείου του στο Μιλάνο. Μια ιστορία που θα βρει τον δρόμο για την μεγάλη οθόνη, με την Lady Gaga, στο ρόλο της εκδικητικής χήρας και υπό την σκηνοθετική ματιά του Ρίντλεϊ Σκοτ.
Το όνομα Gucci αποτελεί κλειδί για τα πιο γκλάμουρ σαλόνια του Μιλάνο, αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Η Πατρίτσια δεν είχε ανάγκη από πλούτη. Κόρη μιας σερβιτόρας και ενός επιχειρηματία που ασχολούνταν με τις μεταφορές, η Ρετζιάνι μεγάλωσε μέσα στη χλιδή, με τον πατέρα της να της προσφέρει ό, τι λαχταρούσε. Ακριβά, σπορ αυτοκίνητα, πολυτελείς γούνες και ταξίδια σε όλο τον κόσμο. Της έλειπε όμως το όνομα που θα την έβαζε στα μεγάλα σαλόνια της Ιταλίας.
Ο Gucci και ο παράφορος έρωτας για την Ρετζιάνι
«Γνώρισα τον Maurizio σε ένα πάρτι και με ερωτεύτηκε παράφορα. Ήμουν ενδιαφέρουσα και διαφορετική» λέει σήμερα η Πατρίσια Ρετζιάνι για την εποχή, στις αρχές του ‘70 που έπεσε στο δρόμο της, ο γιος του Ροδόλφο και εγγονός του Guccio Gucci. Η γυναίκα που δυο δεκαετίες αργότερα θα ενορχήστρωνε τη δολοφονία του, ισχυρίζεται πως απέφευγε τον νεαρό διάδοχο του οίκου, όμως εκείνος ήταν ιδιαίτερα επίμονος και την κυνήγησε μέχρις εσχάτων. «Δεν τον θεωρούσα κάτι σημαντικό στην αρχή. Ήταν ένα ήσυχο παιδί με στραβά μπροστινά δόντια» λέει.

Το 1972, σε ηλικία 24 ετών και παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του Gucci, Ροδόφλο, το ζευγάρι παντρεύτηκε και έζησε περισσότερο από μια δεκαετία μια ζωή σαν παραμύθι. Όταν μάλιστα ήρθε και η πρώτη τους κόρη, ακόμη και ο επιφυλακτικός πατέρας άλλαξε γνώμη για την Πατρίτσια και πλημμύρισε το ζευγάρι με πλούτη και πολυτελή σπίτια στη Νέα Υόρκη και αλλού.
Όλα άλλαξαν, σύμφωνα με την Ρετζιάνι, όταν ο Maurizio Gucci, κληρονόμησε το 50% του διάσημου οίκου από τον πατέρα του που έφυγε από τη ζωή. Η φήμη του οίκου είχε αρχίσει να φθίνει και εκείνος πίστευε πως θα άλλαζε την κατάσταση. Σε μια ιταλική βεντέτα με τον θείο και τα ξαδέρφια του, που κατείχαν το υπόλοιπο 50% των μετοχών της Gucci, ο εγγονός του ιδρυτή του οίκου βγαίνει νικητής και γίνεται ο μοναδικός ιδιοκτήτης. Ωστόσο, τα επιχειρηματικά του βήματα δεν είναι καλά μελετημένα και ο οίκος Gucci συνεχίζει την φθίνουσα πορεία του, ώσπου το 1993, ο Maurizio αποφασίζει να πουλήσει την εταιρία, που για πρώτη φορά δεν έχει κάποιον Gucci στο τιμόνι.
Το διαζύγιο και το ναυάγιο του οίκου Gucci
Στο μεσοδιάστημα, η μανία του να κερδίσει το στοίχημα της επιχείρησης οδηγεί στο διαζύγιο. Μια μέρα του 1985, ο Maurizio μαζεύει μερικά ρούχα σε μια βαλίτσα και φεύγει από το σπίτι. Λίγα χρόνια αργότερα στη ζωή του μπαίνει μια άλλη γυναικά, η Πάολα Φράντσι. Όσο η Πατρίτσια Ρετζιάνι ήταν αναγκασμένη να βρίσκεται αντιμέτωπη με τα δημοσιεύματα που την περιέγραφαν ως πικρόχολη πρώην, η Φράντσι διάβαζε στις εφημερίδες πως υπήρξε η «προικοθήρας» που παντρεύτηκε τον Gucci για την αμύθητη περιουσία του. Κι ας ήταν προηγουμένως παντρεμένη με έναν άνδρα πιο πλούσιο από τον μετέπειτα σύντροφό της, όπως η ίδια ισχυρίζεται σήμερα.

Η Πατρίτσια Ρετζιάνι δεν αποδέχτηκε ποτέ το γεγονός πως ο Gucci την είχε χωρίσει, πολύ περισσότερο πως με τους χειρισμούς του, η οικογένεια έμενε εκτός του διάσημου οίκου. Επί χρόνια παρακολουθούσε τον πρώτην άντρα της και όπως αποδείχτηκε αργότερα, οι απειλές κατά της ζωής του, ήταν μόνιμη επωδός των καυγάδων τους. Ακόμη κι όταν εκείνος αρνούνταν πεισματικά να απαντήσει στις κλήσεις της, εκείνη του έστελνε ηχογραφημένες κασέτες γεμάτες οργή. Τον αποκαλούσε τέρας και ορκιζόταν πως «η κόλαση» για εκείνον «δεν έχει έρθει ακόμη».
Η αποκάλυψη του δολοφόνου του Gucci
Τον Μάρτιο του 1995, ένας ψυχρός εκτελεστής εισέβαλε στο γραφείο του Gucci στο Μιλάνο και τον πυροβόλησε τρεις φορές στην πλάτη και μία στο κεφάλι. Ο θάνατός του προκάλεσε σάλο στους κύκλους της μόδας και απασχόλησε έντονα τις εφημερίδες της εποχής. Η Πατρίτσια Ρετζιάνι είχε πετύχει τον σκοπό της. Ο πρώην σύζυγός της δεν θα παντρευόταν την επί έξι έτη σύντροφό του και έτσι οι δύο κόρες που είχαν μαζί θα παρέμεναν οι μοναδικές κληρονόμοι της περιουσίας του Gucci.

Φρόντισε μάλιστα να πετάξει την σύντροφο του Maurizio έξω από το σπίτι όπου έμενε μαζί του και με τον 11χρονο γιο της, από τον πρώτο της γάμο, την ίδια κιόλας μέρα. Τα χαρτιά του εξώδικου συμπληρώθηκαν σύμφωνα με την Φράντσι, μόλις τρεις ώρες από την δολοφονική επίθεση σε βάρος του Gucci. Κι όμως, η Πατρίτσια Ρετζιάνι είχε ακλόνητο άλλοθι και για δύο ολόκληρα χρόνια απολάμβανε τον «παράδεισο» στον οποίον δεν υπήρχε ο πρώην σύζυγός της.
Ήταν το 1997, όταν μια από τους συνεργούς της αναφέρθηκε στον φόνο εκεί που δεν έπρεπε. Η Πίνα Οριέμα έλαβε από την πάλαι ποτέ φιλενάδα της Πατρίτσια 200.000 δολάρια για να οργανώσει κάθε λεπτομέρεια της δολοφονίας. Ένας ακόμη συνεργός ανέλαβε να προσλάβει τον εκτελεστή, ενώ στο «κόλπο» μπήκε και ένας ακόμη άνθρωπος που έμεινε στο τιμόνι του οχήματος διαφυγής μετά τη δολοφονία.
Η «Μαύρη Χήρα» ζούσε στον παράδεισο μετά τη δολοφονία του Gucci
Η πληροφορία έφτασε στις αστυνομικές αρχές που βρήκαν τα στοιχεία που χρειάζονταν προκειμένου να καθίσουν στο εδώλιο την Μαύρη Χήρα για τη δολοφονία του Gucci. Μεταξύ των στοιχείων της υπόθεσης ήρθε στο φως και το ημερολόγιο της Πατρίτσια Ρετζιάνι. Σε αυτό, στην σελίδα με την ημερομηνία 27 Μαρτίου 1995 – ημέρα της δολοφονίας του Gucci – η «Μαύρη Χήρα» έγραφε μια λέξη στα ελληνικά: «Παράδεισος».
Καταδικάστηκε σε 26 χρόνια φυλάκιση με δικαίωμα έφεσης. Η χήρα του Gucci αφέθηκε ελεύθερη το 2014, έχοντας εκτίσει 18 χρόνια και με την υποχρέωση από τις ιταλικές αρχές να βρει δουλειά. Την πρώτη δουλειά που χρειάστηκε να κάνει στη ζωή της.