Ποιά εκεχειρία για τους δασμούς; Ο «πόλεμος» της Κίνας με τις ΗΠΑ καλά κρατεί! – Τι κρύβει το άνοιγμα που κάνει το Πεκίνο στην ΕΕ;

Για τις επόμενες 27 ημέρες δεδομένα Κίνα και ΗΠΑ, έχοντας αμοιβαία συμφωνήσει σε κατάπαυση των «εμπορικών πυρών» που εκατέρωθεν ανταλλάσσουν από τις αρχές Απριλίου, δεν θα βρεθούν -σε αυτό και μόνο αυτό το επίπεδο- η μία απέναντι στην άλλη.

Ο τρόπος με τον οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ έφερε την Κίνα σε ένα πολύ συγκεκριμένο διπλωματικό τραπέζι, με πολύ συγκεκριμένο περίγραμμα, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει και κυρίως δεν εγγυάται πως το Πεκίνο θα σταματήσει να εφαρμόζει το δικό του σχέδιο, κυρίως αυτό που εδώ και μία πενταετία έχει θέσει σε εφαρμογή ειδικά στην περιοχή που το περιβάλλει -στην Ασία.

Το Πεκίνο, την δεύτερη φορά διακυβέρνησης Τραμπ, είναι δεδομένα πολύ καλύτερα προετοιμασμένο και το σημαντικότερο πολύ πιο έτοιμο να βρεθεί ανά πάσα στιγμή στην αντεπίθεση γνωρίζοντας τις προκλήσεις που μπορεί, με μία ανακοίνωση και χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση, να φέρει στο προσκήνιο ο Αμερικανός Πρόεδρος. Για την Κίνα, οι κινήσεις Τραμπ μοιάζουν «αναμενόμενες», παρά τον προβληματισμό και την μεγάλη κινητοποίηση που έχουν φέρει, αλλά σε κανένα σημείο σήμερα η Κίνα δεν δείχνει απροετοίμαστη και σε πανικό…

Για το Πεκίνο, οι αμερικανικοί δασμοί και το πρώτο κοινό βήμα με την Ουάσιγκτον είναι ένα μόνο από τα κεφάλαια και ένα από τα χαρτιά που έχει σκοπό ο Σι Τζινπίνγκ να «παίξει» το επόμενο διάστημα. Η στρατηγική του Πεκίνου, άλλωστε, την τελευταία δεκαετία έχει σταματήσει να είναι μονομερής και προβλέψιμη για την Δύση και αυτό γεννά περισσότερα ερωτηματικά στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, από αυτά που σε ανώτατο επίπεδο απαντώνται.

Το σημείο κλειδί σήμερα για την Κίνα φαντάζει -και σε μεγάλο βαθμό είναι- η οικονομική σταθερότητα, για την ακρίβεια οι σταθεροί -έστω και μικρότεροι σε εύρος- ρυθμοί ανάπτυξης. Το Πεκίνο γνωρίζει πως με τους δασμούς, ακόμη κι αν τελικώς αυτοί δεν εφαρμοστούν ποτέ, οι ισορροπίες έχουν διαταραχθεί, καθώς ο «φόβος» του ασύμμετρου δύσκολα απομακρύνεται από τις αγορές, αλλά και τους ίδιους τους καταναλωτές. Οι κοινές απώλειες σε κρίσιμους δείκτες είναι δεδομένες λοιπόν…

Παράλληλα, η Κίνα σε καμία περίπτωση δεν έχει μπει σε άλλου τύπου συζητήσεις ή και διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον και αυτό την αφήνει στη θέση που ήταν και πριν την κήρυξη του εμπορικού πολέμου από τις ΗΠΑ, ίσως μάλιστα να της δίνουν και ένα έξτρα διαπραγματευτικό «χαρτί»…

Η Κίνα σήμερα μπορεί, στα κενά που έχουν επιλέξει να αφήσουν οι ΗΠΑ βάζοντας τους πάντες στο ίδιο επίπεδο δασμολογικά, να επιχειρεί στοχευμένες «επιθέσεις φιλίας», κυρίως σε κομβικά κέντρα όπως η Ευρώπη. Το Πεκίνο και η Κομισιόν έχουν αποκτήσει πολύ στενότερες επαφές -έστω και σε εμπορικό επίπεδο- από αυτές που είχαν πριν τις αρχές Απριλίου.

Η Κίνα μοιάζει σήμερα διατεθειμένη να επενδύσει περισσότερο και να πληρώσει και μεγάλες υπεραξίες ή έξοδα, αν είναι να έχει μεγαλύτερη εμπορική δυναμική στην Ένωση. Δεν είναι καθόλου ασύνδετη, επίσης, για το Πεκίνο αυτή ακριβώς η στρατηγική με την διπλωματία, αλλά και τις θέσεις της Ευρώπης σε κρίσιμα γεωπολιτικά δρώμενα, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία. Το Πεκίνο δεν έχει πρόβλημα να διαρρεύσει πως στηρίζει την ειρηνευτική προσπάθεια και την δυτική πρόταση για κατάπαυση του πυρός που έχει ελάχιστο κόστος μπροστά στην εικόνα του «συμμάχου» -αν όχι «φίλου»- που το Πεκίνο θα επιχειρήσει πολύ δυναμικά πλέον να χτίσει.

Εκτός από τις «φιλικές» προθέσεις, όμως, το Πεκίνο μέσω του οικονομικού πολέμου τον οποίο εκκίνησε ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επιταχύνει ή καλύτερα εντείνει και τις όχι και τόσο «φιλικές» προσπάθειες να κυριαρχήσει στη ζώνη της Ασίας. Η Κίνα έχει μόνο τις τελευταίες ημέρες φροντίσει να φέρει αναστάτωση με υπερπτήσεις drones, αλλά και πολεμικών ελικοπτέρων τόσο στην Ιαπωνία όσο και στις Φιλιππίνες, ενώ κανένας δεν μπορεί να παραβλέψει την απόλυτη επιφυλακή στην οποία έχει θέσει εδώ και χρόνια τμήμα των ενόπλων δυνάμεών της, ειδικά για την Ταϊβάν.

Το Πεκίνο θα αξιοποιήσει το δικαίωμα και τις παραχωρήσεις που σε πρώτο χρόνο έχει κάνει στο πεδίο των σχέσεων με τις ΗΠΑ για να ξεκαθαρίσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα και με τον πλέον δυναμικό τρόπο πως ήταν και παραμένει ο απόλυτος ρυθμιστής των εξελίξεων στην ήπειρο. Η προετοιμασία και οι κινήσεις της Κίνας τα δύο τελευταία χρόνια δείχνουν σήμερα να την έχουν φέρει σε θέση ισχύος έναντι οποιουδήποτε στην περιοχή και αυτό το πλεονέκτημα δεν πρόκειται να το αφήσει να «εξανεμιστεί» επειδή η Ουάσιγκτον αποφάσισε να κινηθεί επιθετικά.