Ποιος Μπαχτσελί; Ο επίσημος χάρτης στο Υπουργείο Εσωτερικών της Τουρκίας «κόβει» την Ελλάδα στη μέση! Οι Τούρκοι έτοιμοι να εισβάλουν στη χώρα μας! Τι κάνει η κυβέρνηση;

Πολύς λόγος έγινε για τον επαίσχυντο χάρτη που ανάρτησε ο Μπαχτσελί λες και ήταν κάποια εξαίρεση στην λογική της Τουρκίας η οποία πλέον δεν κρύβει την πρόθεση της για εισβολή και κατάκτηση Eλληνικού εδάφους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο χάρτης στην επίσημη σελίδα του υπουργείου εσωτερικών της Τουρκίας, αναφορικά με την ζώνη ευθύνης της τουρκικής ακτοφυλακής.

Ο χάρτης όπως εμφανίζεται στην σελίδα του υπουργείου εξωτερικών της Τουρκίας αναφορικά με την ζώνη ευθύνης της Τουρκικής Ακτοφυλακής.

Όπως φαίνεται, ο χάρτης κόβει κυριολεκτικά την Ελλάδα στη μέση, αφαιρώντας τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, φτάνοντας μέχρι την Κρήτη.

‘Καταπίνει’ «φυσικά» το Καστελλόριζο και το σύμπλεγμα της Στρογγύλης, ενώ κόβει την Κύπρο στη μέση.

Ο συγκεκριμένος χάρτης που έχει αναρτήσει το επίσημο Τουρκικό Κράτος, αποδεικνύει ότι η πρόθεση για εισβολή και εθνικό ακρωτηριασμό της πατρίδας μας δεν είναι κάποια μεμονωμένη πρόκληση του φασίστα Μπαχτσελί, αλλά επίσημη πολιτική του τουρκικού κράτους.

Η Ελλάδα οφείλει άμεσα να αντιδράσει με όλους τους τρόπους και να απαιτήσει την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και των αμυντικών συνθηκών τις οποίες έχει υπογράψει.

Βάζει το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, τόσο η ενέργεια Μπαχτσελί όσο και η συγκεκριμένη ανάρτηση του τουρκικού υπουργείου εσωτερικών, δικαιολογούν προληπτική δράση κατά της επικείμενης απειλής.

Η Ελλάδα λοιπόν οφείλει να απαιτήσει άμεσα την ενεργοποίηση του άρθρου 42 παράγραφος 7 της συνθήκης της ΕΕ. Ήτοι να ζητήσει από τα Κράτη της ΕΕ να αποστείλουν στρατιωτικές δυνάμεις στα Ανατολικά σύνορα της πατρίδας μας.

Να ζητήσει επίσης την ενεργοποίηση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ και την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων της συμμαχίας σε όλο το εύρος των συνόρων με την Τουρκία.

Να ζητήσει την ενεργοποίηση της αμυντικής συμφωνίας με την Γαλλία.

Να ζητήσει την άμεση αποπομπή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ.

Δεν μπορεί η κυβέρνηση να επικαλείται συνεχώς το διεθνές δίκαιο, ενώ αρνείται να το εφαρμόσει.