Πολεμικό τελεσίγραφο από το Τελ Αβίβ: «Θα χτυπήσουμε το Ιράν μόνοι μας, δεν έχουμε ανάγκη τους Αμερικανούς- Δεν δεχόμαστε καμία συμφωνία!»

Σε μια κίνηση που ισορροπεί επικίνδυνα ανάμεσα στον πολιτικό υπολογισμό και την απόλυτη στρατιωτική ρήξη, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζεται να τραβάει το σχοινί στα άκρα, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: το Ισραήλ δεν προτίθεται να αφήσει τον πόλεμο με το Ιράν, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές πρωτοβουλίες και τις διεθνείς πιέσεις.

Πολεμικό τελεσίγραφο από το Τελ Αβίβ: «Θα χτυπήσουμε το Ιράν μόνοι μας, δεν έχουμε ανάγκη τους Αμερικανούς- Δεν δεχόμαστε καμία συμφωνία!»

Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να προωθήσει μια συμφωνία-ορόσημο με την Τεχεράνη, με στόχο την αποκλιμάκωση και το οριστικό κλείσιμο ενός μετώπου που απειλεί να αποσταθεροποιήσει ευρύτερα τη Μέση Ανατολή, η ισραηλινή στρατιωτική απάντηση ήρθε με εκκωφαντικό τρόπο: βομβαρδισμοί στην καρδιά της Βηρυτού, που, σύμφωνα με αναλυτές, λειτούργησαν ως ευθεία πολιτική και στρατηγική αμφισβήτηση της εν εξελίξει διπλωματίας.

Η χρονική συγκυρία των επιθέσεων δεν πέρασε απαρατήρητη. Σύμφωνα με διαρροές που επικαλείται το Axios, ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος φέρεται να αποκάλυψε ότι ο Τραμπ είχε ήδη ενημερώσει τον Ισραηλινό πρωθυπουργό πως η συμφωνία με το Ιράν βρίσκεται στο τελικό της στάδιο και ότι η υπογραφή της επίκειται άμεσα. «Αυτή είναι η συμφωνία. Είναι μια εξαιρετική συμφωνία και ήρθε η ώρα να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος», φέρεται να του ξεκαθάρισε.

Λίγο μετά από αυτή την επικοινωνία, το Τελ Αβίβ κινήθηκε με τρόπο που ερμηνεύεται ως άμεση και ακραία απάντηση. Παρά το γεγονός ότι, όπως αναφέρεται, ο Τραμπ είχε προσωπικά αποτρέψει προηγούμενα σχέδια επίθεσης στον Λίβανο, ο Νετανιάχου φέρεται να έδωσε το πράσινο φως για τα πλήγματα στη Βηρυτό, προκαλώντας έντονη διεθνή ανησυχία και πολιτικό σεισμό.

Μέσα σε αυτό το ήδη εκρηκτικό περιβάλλον, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συγκάλεσε εκτάκτως το Συμβούλιο Ασφαλείας, ενώ τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, όπως το Channel 12, μετέδωσαν εικόνα έντασης και οξείας εσωτερικής κινητοποίησης στην ηγεσία της χώρας.

Πολεμικό τελεσίγραφο από το Τελ Αβίβ: «Θα χτυπήσουμε το Ιράν μόνοι μας, δεν έχουμε ανάγκη τους Αμερικανούς- Δεν δεχόμαστε καμία συμφωνία!»

Το κατηγορώ του Τελ Αβίβ κατά των ΗΠΑ

Κορυφαίοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι εμφανίζονται να απορρίπτουν κατηγορηματικά το πλαίσιο της υπό διαμόρφωση συμφωνίας, υποστηρίζοντας ότι οι όροι της «παραδίδουν γη και ύδωρ» στην Τεχεράνη. Κατά την εκτίμησή τους, η Ουάσιγκτον έχει υιοθετήσει θέσεις που εξυπηρετούν μονομερώς το Ιράν, παραγνωρίζοντας πλήρως τις ισορροπίες ασφαλείας και τις στρατηγικές ανησυχίες του Ισραήλ.

Οι εκρήξεις που συγκλόνισαν τα νότια προάστια της Βηρυτού παρουσιάστηκαν επισήμως από το Ισραήλ ως στοχευμένα πλήγματα κατά θέσεων της Χεζμπολάχ, σε απάντηση σε εχθρικές ενέργειες. Ωστόσο, για μεγάλο μέρος της διεθνούς αναλυτικής κοινότητας, το μήνυμα των βομβαρδισμών ξεπερνά το επιχειρησιακό επίπεδο και αγγίζει ευθέως τον πυρήνα της αμερικανοϊρανικής διπλωματικής προσπάθειας.

Ο Νετανιάχου δείχνει να έχει χαράξει μια αδιαπραγμάτευτη στρατηγική γραμμή: την πλήρη ανατροπή του καθεστώτος της Τεχεράνης. Στο πλαίσιο αυτό, οι επιχειρήσεις κατά ιρανικών στόχων και των περιφερειακών τους συμμάχων θεωρούνται συνεχείς και κλιμακούμενες, χωρίς χρονικό ορίζοντα αποκλιμάκωσης.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατς υιοθέτησε σκληρή ρητορική, υπογραμμίζοντας ότι το Ισραήλ διατηρεί την επιχειρησιακή του αυτονομία και την ικανότητα να δράσει μονομερώς, ανεξάρτητα από τις αμερικανικές επιλογές, με στόχο την εξουδετέρωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.

Για τον Νετανιάχου, μια συμφωνία που θα διατηρούσε το Ιράν στρατηγικά όρθιο θα συνιστούσε όχι απλώς διπλωματική υποχώρηση, αλλά εσωτερική πολιτική απειλή ενόψει των επόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.

Το ερώτημα που πλέον αιωρείται πάνω από την περιοχή είναι αν η κλιμάκωση αυτή αποτελεί προσωρινή έκρηξη έντασης ή την απαρχή μιας νέας, πιο ευρείας σύγκρουσης, ικανής να ανατρέψει πλήρως τα διπλωματικά δεδομένα.

Το μόνο βέβαιο είναι πως το Τελ Αβίβ έχει ήδη επιλέξει τη δική του πορεία και αυτή φαίνεται να συγκρούεται ευθέως με το σχέδιο της Ουάσιγκτον.