Πόλεμος στην Ουκρανία: «Μόνο έτσι θα τελειώσουν όλα»- Το τελεσίγραφο του Πούτιν στoν Ζελένσκι και το παρασκήνιο με τον Τραμπ

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, από το βήμα του ρωσικού «Νταβός», διαμήνυσε με σαφήνεια ότι η προοπτική ειρήνευσης περνά αποκλειστικά μέσα από εδαφικές υποχωρήσεις της Ουκρανίας, στο πλαίσιο των συνομιλιών που έχουν διαμορφωθεί με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Πόλεμος στην Ουκρανία: «Μόνο έτσι θα τελειώσουν όλα»- Το τελεσίγραφο του Πούτιν στoν Ζελένσκι και το παρασκήνιο με τον Τραμπ

Την ίδια στιγμή, δεν δίστασε να συνοδεύσει τις πολιτικές του θέσεις με στρατιωτικά μηνύματα αποτροπής, αναφερόμενος στον υπερηχητικό πύραυλο «Ορέσνικ», ενώ άφησε να ανοιχτό το ενδεχόμενο παραμονής του στην εξουσία έως το 2036.

Το ετήσιο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης, γνωστό διεθνώς ως το ρωσικό «Νταβός», αποτέλεσε και φέτος το κεντρικό βήμα δημόσιας παρέμβασης του Ρώσου προέδρου.

Με σταθερά αμετάβλητη τη γραμμή που ακολουθεί από την έναρξη των εχθροπραξιών, ο Πούτιν αξιοποίησε την παγκόσμια προβολή της διοργάνωσης για να εκπέμψει μηνύματα πολλαπλών κατευθύνσεων προς τη Δύση, την Ουκρανία αλλά και το εσωτερικό της Ρωσίας.

Κατά τη διάρκεια εκτεταμένων συζητήσεων με εκπροσώπους διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων, ο επικεφαλής του Κρεμλίνου κατέστησε σαφές ότι η παύση των εχθροπραξιών και η επίτευξη μιας «βιώσιμης ειρήνης» συνδέονται άμεσα με δύσκολες και επώδυνες παραχωρήσεις από την πλευρά του Κιέβου. Παράλληλα, αναφέρθηκε στο διαπραγματευτικό πλαίσιο που έχει τεθεί από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ενώ απάντησε εμμέσως και στις δηλώσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Η τοποθέτησή του συνδυάστηκε με στρατιωτικές προειδοποιήσεις για τις δυνατότητες προηγμένων υπερηχητικών οπλικών συστημάτων, αλλά και με μια σπάνια αναφορά στις προσωπικές του πολιτικές προοπτικές μετά το 2030.

Οι εδαφικές αξιώσεις και ο «παράγοντας Τραμπ»

Καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται πλέον σε μια παρατεταμένη και εξαντλητική φάση, η Μόσχα επιχειρεί να παρουσιάσει την εικόνα μιας σταδιακής υπεροχής στο πεδίο. Παρότι οι αρχικές εκτιμήσεις για μια γρήγορη και αποφασιστική εξέλιξη δεν επιβεβαιώθηκαν, ο Πούτιν εμφανίστηκε βέβαιος ότι η Ρωσία διατηρεί στρατηγικό πλεονέκτημα, επικαλούμενος το ανθρώπινο δυναμικό, τη βιομηχανική της βάση και την αντοχή της κοινωνίας.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, οι ρωσικές δυνάμεις καταγράφουν καθημερινές προωθήσεις, με τον έλεγχο εδαφών να έχει αυξηθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες. Ο ίδιος παρουσίασε συγκεκριμένα ποσοστά για περιοχές που βρίσκονται στο επίκεντρο της σύγκρουσης:

• Η Λαϊκή Δημοκρατία του Λουχάνσκ βρίσκεται πλέον υπό τον απόλυτο έλεγχο της Μόσχας (100%).
• Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ, ο έλεγχος υπερβαίνει το 85%.
• Στη Ζαπορίζια, το ποσοστό φτάνει περίπου το 80%.

Οι περιοχές αυτές, μαζί με τη Χερσώνα, εντάχθηκαν μονομερώς από τη Ρωσία το 2022, σε μια κίνηση που η Ουκρανία και η Δύση έχουν χαρακτηρίσει παράνομη και μη αναγνωρισμένη διεθνώς. Ο Πούτιν, με εμφανή έμφαση, υποστήριξε ότι η μόνη ρεαλιστική οδός τερματισμού της σύγκρουσης είναι η αποδοχή των συμβιβασμών που –όπως είπε– είχαν συζητηθεί στο Άνκορατζ της Αλάσκας, στη συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Το δίλημμα του Ντονμπάς και η ευρωπαϊκή διάσταση

Η αναφορά στο πλαίσιο του Άνκορατζ μεταφράζεται, στην πράξη, σε μια ξεκάθαρη απαίτηση για πλήρη ρωσικό έλεγχο στο Ντονμπάς. Η θέση αυτή απορρίπτεται κατηγορηματικά από το Κίεβο. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει επανειλημμένα τονίσει ότι μια τέτοια παραχώρηση θα ισοδυναμούσε με στρατηγική αποδυνάμωση της χώρας και θα άνοιγε τον δρόμο για νέες μελλοντικές απειλές.

Ο Πούτιν, από την πλευρά του, φάνηκε να αναζητά διπλωματικά ερείσματα και στην Ευρώπη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να ασκήσει πίεση προς το Κίεβο για έναν συμβιβασμό.

Την ίδια στιγμή, ο Ουκρανός πρόεδρος παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική ανάγνωση της κατάστασης, υποστηρίζοντας ότι η ευθύνη για τον τερματισμό της σύγκρουσης βαραίνει αποκλειστικά τη ρωσική ηγεσία.

Πόλεμος στην Ουκρανία: «Μόνο έτσι θα τελειώσουν όλα»- Το τελεσίγραφο του Πούτιν στoν Ζελένσκι και το παρασκήνιο με τον Τραμπ

Ο ίδιος επικαλείται αναφορές για αυξανόμενη πίεση στο εσωτερικό της Ρωσίας λόγω επιθέσεων με drones, οικονομικών δυσκολιών και πληθωριστικών πιέσεων, προειδοποιώντας εμμέσως για πολιτικό κόστος αν δεν υπάρξει αλλαγή πορείας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Πούτιν επανέλαβε τη θέση του, επιμένοντας:

«Είμαστε απόλυτα έτοιμοι και διατεθειμένοι να βρούμε μια ειρηνική λύση με την Ουκρανία, βασισμένη αποκλειστικά στο πλαίσιο που καθορίσαμε με τον Πρόεδρο Τραμπ στο Άνκορατζ. Εάν το Κίεβο συναινέσει σε αυτούς τους συμβιβασμούς, η κρίση θα οδηγηθεί γρήγορα σε ένα φυσικό τέλος.»

Ο «Ορέσνικ» και το μήνυμα ισχύος

Πέρα από τις διπλωματικές αναφορές, ο Ρώσος πρόεδρος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη στρατιωτική ισχύ της χώρας του, αναφερόμενος στον υπερηχητικό πύραυλο «Ορέσνικ». Το οπλικό αυτό σύστημα, που παρουσιάστηκε το 2024, φέρεται να έχει δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών κεφαλών σε αποστάσεις άνω των 5.000 χιλιομέτρων.

Ο Πούτιν σημείωσε ότι το σύστημα δεν έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη σε πλήρη επιχειρησιακή κλίμακα στην Ουκρανία, καθώς οι μέχρι τώρα δοκιμές είχαν καθαρά αξιολογικό χαρακτήρα. Ωστόσο, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο περαιτέρω αξιοποίησής του στο μέλλον, γεγονός που –όπως είναι αναμενόμενο– προσέθεσε νέο επίπεδο ανησυχίας στις διεθνείς αντιδράσεις. Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι και η Ρωσία χρειάζεται συνεχή αναβάθμιση των αμυντικών της συστημάτων, ώστε να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τα ουκρανικά πλήγματα.

Το πολιτικό μέλλον έως το 2036

Στο περιθώριο των εξελίξεων στο πεδίο της σύγκρουσης, το ενδιαφέρον στράφηκε και στο εσωτερικό πολιτικό μέλλον του ίδιου του Πούτιν. Ο Ρώσος πρόεδρος, που βρίσκεται στην κορυφή της ρωσικής εξουσίας από το 1999, είτε ως πρόεδρος είτε ως πρωθυπουργός, ρωτήθηκε ευθέως για τις προθέσεις του μετά τη λήξη της θητείας του το 2030.

Αποφεύγοντας μια άμεση δέσμευση, προτίμησε έναν πιο υπαινικτικό τόνο, λέγοντας ότι η πορεία της ζωής του εξαρτάται από τον Θεό. Ωστόσο, υπενθύμισε ότι το ισχύον συνταγματικό πλαίσιο της Ρωσίας του επιτρέπει να διεκδικήσει νέα θητεία, κάτι που θα μπορούσε να τον διατηρήσει στην εξουσία έως το 2036.

Παρά τις σχετικές εικασίες, ο ίδιος επιχείρησε να υποβαθμίσει τη συζήτηση γύρω από το πολιτικό του μέλλον, επιμένοντας ότι οι τρέχουσες προκλήσεις της χώρας έχουν απόλυτη προτεραιότητα και ότι η ηγεσία οφείλει να επικεντρώνεται στην επίλυσή τους, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τις προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες.