Πόλεμος στην Ουκρανία: Ο Μακρόν «τρέχει» να συνδράμει τον Ζελένσκι- Η Γαλλία θέλει να ενισχύσει επειγόντως την ουκρανική «ασπίδα» απέναντι στους ρωσικούς πυραύλους

Η Γαλλία επισπεύδει την αποστολή πυραύλων και προηγμένων συστημάτων αεράμυνας στην Ουκρανία, σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία για το Κίεβο, καθώς τα αποθέματα αναχαιτιστών Patriot μειώνονται και η ανάγκη για αποτελεσματικότερη προστασία απέναντι στους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους γίνεται ολοένα πιο επιτακτική.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Ο Μακρόν «τρέχει» να συνδράμει τον Ζελένσκι- Η Γαλλία θέλει να ενισχύσει επειγόντως την ουκρανική «ασπίδα» απέναντι στους ρωσικούς πυραύλους

Το Παρίσι επιχειρεί να καλύψει μέρος του κενού, επιταχύνοντας τις παραδόσεις στρατιωτικού εξοπλισμού και ενισχύοντας παράλληλα τη συνεργασία με την Ουκρανία στον τομέα της παραγωγής πυραύλων. Πρόκειται για μια κίνηση που αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η ρωσική αεροπορική και πυραυλική εκστρατεία ασκεί διαρκώς μεγαλύτερη πίεση στις ουκρανικές δυνατότητες αεράμυνας.

Όπως μετέδωσε το Reuters, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανακοίνωσε ότι είχε σχεδόν δίωρη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Εμανουέλ Μακρόν. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο Γάλλος πρόεδρος δεσμεύθηκε να επισπεύσει την παράδοση γαλλικού στρατιωτικού εξοπλισμού και πυραύλων προς την Ουκρανία.

«Συμφωνήσαμε να επιταχύνουμε την παράδοση του τελευταίου γαλλικού εξοπλισμού και πυραύλων», ανέφερε ο Ζελένσκι, ευχαριστώντας παράλληλα το Παρίσι για την ετοιμότητά του να προχωρήσει στην αδειοδότηση παραγωγής πυραύλων στην Ουκρανία.

Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η γαλλοουκρανική αμυντική συνεργασία περνά πλέον σε ένα ακόμη πιο φιλόδοξο στάδιο, με στόχο όχι μόνο την άμεση ενίσχυση του ουκρανικού οπλοστασίου, αλλά και τη δημιουργία παραγωγικής δυνατότητας μέσα στην ίδια την Ουκρανία.

Το SAMP/T-NG και οι Aster 30 στην πρώτη γραμμή

Κεντρικό ρόλο στη νέα γαλλική προσπάθεια αναμένεται να διαδραματίσει το γαλλοϊταλικό πρόγραμμα SAMP/T-NG, ένα προηγμένο σύστημα αεράμυνας που σχεδιάζεται να προσφέρει στην Ουκρανία μεγαλύτερες δυνατότητες αντιμετώπισης και βαλλιστικών απειλών.

Η συμφωνία Παρισιού και Κιέβου προβλέπει ότι η Ουκρανία σκοπεύει να αποκτήσει τέσσερα συστήματα SAMP/T-NG. Μέχρι όμως να ολοκληρωθεί η παραγωγή τους, η Γαλλία έχει δεσμευθεί να διαθέσει προσωρινά δύο υφιστάμενα συστήματα SAMP/T, ώστε να περιοριστεί το κενό που υπάρχει σήμερα στην ουκρανική αεράμυνα.

Παράλληλα, Γαλλία και Ιταλία έχουν αποφασίσει να επιταχύνουν τις παραδόσεις πυραύλων Aster 30 έως τον Οκτώβριο του 2026. Πρόκειται για ένα κρίσιμο στοιχείο της νέας αμυντικής αρχιτεκτονικής, καθώς οι Aster 30 αποτελούν το βασικό όπλο αναχαίτισης του συστήματος SAMP/T.

Η συνεργασία δεν περιορίζεται, ωστόσο, στις παραδόσεις έτοιμου υλικού. Έχει συμφωνηθεί η αδειοδότηση παραγωγής Aster 30 σε ουκρανικό έδαφος πριν από το τέλος του 2026, εξέλιξη που θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα σε βάθος χρόνου, μειώνοντας την εξάρτηση του Κιέβου από τις εισαγωγές πυραύλων.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανάπτυξη του πρώτου τμήματος της νέας αρχιτεκτονικής SAMP/T-NG στην Ουκρανία. Πρόκειται για ένα ραντάρ GF300, το οποίο προβλέπεται να αναπτυχθεί στη χώρα πριν από το τέλος του 2026.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Ο Μακρόν «τρέχει» να συνδράμει τον Ζελένσκι- Η Γαλλία θέλει να ενισχύσει επειγόντως την ουκρανική «ασπίδα» απέναντι στους ρωσικούς πυραύλους

Η «τρύπα» στους Patriot μεγαλώνει

Πίσω από την επίσπευση των γαλλικών παραδόσεων βρίσκεται ένα ολοένα πιο πιεστικό πρόβλημα: η έλλειψη αναχαιτιστών Patriot.

Η ουκρανική αεράμυνα έχει στηριχθεί σε μεγάλο βαθμό στα αμερικανικά συστήματα, ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση βαλλιστικών πυραύλων. Ωστόσο, τα διαθέσιμα αποθέματα αναχαιτιστών δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες που δημιουργεί η ένταση και η συχνότητα των ρωσικών επιθέσεων.

Στις αρχές Αυγούστου, η Ουκρανία απέτυχε να καταρρίψει βαλλιστικούς πυραύλους κατά τη διάρκεια μεγάλης ρωσικής επίθεσης. Ο Ζελένσκι προειδοποίησε τότε ότι οι παραδόσεις αντιβαλλιστικών αναχαιτιστών από τους συμμάχους έχουν μειωθεί δραστικά, αναδεικνύοντας το μέγεθος του προβλήματος.

Την ίδια στιγμή, περιορισμένη εμφανίζεται και η δυνατότητα των ΗΠΑ να καλύψουν άμεσα τις ουκρανικές ανάγκες. Η σύγκρουση με το Ιράν επιβάρυνε σημαντικά τα αμερικανικά αποθέματα, προκαλώντας πρόσθετη πίεση στην ήδη αυξημένη ζήτηση για προηγμένα συστήματα αναχαίτισης.

Το Πεντάγωνο προωθεί πλέον σχέδιο για τον τριπλασιασμό της παραγωγής αναχαιτιστών Patriot και τον τετραπλασιασμό της παραγωγής αναχαιτιστών THAAD, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα που έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια της ουκρανικής κρίσης.

Γιατί το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο πόσα συστήματα διαθέτει η Ουκρανία. Είναι πόσο γρήγορα μπορεί συνολικά η Δύση να παράγει τα προηγμένα πυρομαχικά που απαιτούνται για να διατηρηθούν σε λειτουργία οι «ομπρέλες» αεράμυνας απέναντι σε μια μακρά και υψηλής έντασης σύγκρουση.

Το Παρίσι επιχειρεί να καλύψει το κενό

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η γαλλική πρωτοβουλία αποκτά ευρύτερη στρατηγική διάσταση. Το Παρίσι επιχειρεί να διαμορφώσει μια περισσότερο ευρωπαϊκή απάντηση στις ανάγκες της ουκρανικής αεράμυνας, μειώνοντας την απόλυτη εξάρτηση από τα αμερικανικά συστήματα και τις αμερικανικές αποθήκες αναχαιτιστών.

Ο Μακρόν έχει ήδη τοποθετήσει την αεράμυνα και την αντιβαλλιστική προστασία στον πυρήνα της γαλλοουκρανικής αμυντικής συνεργασίας. Παράλληλα, στηρίζει την ανάπτυξη του ουκρανικού προγράμματος αναχαιτιστή FREYA, επιδιώκοντας να ενισχυθεί σταδιακά και η ίδια η δυνατότητα της Ουκρανίας να παράγει τα μέσα που χρειάζεται για την άμυνά της.

Το μεγάλο στοίχημα, ωστόσο, παραμένει ο χρόνος.

Μέχρι να αρχίσουν να φτάνουν σε επαρκείς αριθμούς τα νέα συστήματα SAMP/T-NG και οι πύραυλοι Aster 30, η Ουκρανία εξακολουθεί να βρίσκεται εκτεθειμένη απέναντι στις ρωσικές βαλλιστικές επιθέσεις. Κάθε καθυστέρηση στις παραδόσεις μεταφράζεται σε ένα ακόμη κενό στην αμυντική «ομπρέλα» του Κιέβου.

Αυτό εξηγεί και την αυξανόμενη πίεση του Ζελένσκι προς το Παρίσι, την Ουάσιγκτον και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για άμεσες παραδόσεις αναχαιτιστών.

Η Γαλλία επιχειρεί να απαντήσει επιταχύνοντας τις δικές της κινήσεις, όμως η πραγματική δοκιμασία θα είναι αν η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία μπορεί να κινηθεί αρκετά γρήγορα ώστε να καλύψει το κενό πριν αυτό γίνει ακόμη μεγαλύτερο.