Πόλεμος στην Ουκρανία: Σίγουροι οι Ρώσοι ότι θα φτάσουν στο Δνείπερο και θα καταλάβουν την Οδησσό!

Στη Μόσχα επικρατεί διάχυτη αισιοδοξία για την τροπή που λαμβάνουν οι επιχειρήσεις στο ουκρανικό μέτωπο, με αναλυτές και στρατιωτικούς να μιλούν πλέον ανοιχτά για μια στρατηγική καμπή.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Σίγουροι οι Ρώσοι ότι θα φτάσουν στο Δνείπερο και θα καταλάβουν την Οδησσό!

Σύμφωνα με κύκλους κοντά στο Κρεμλίνο, η ρωσική επικράτηση στο Ντονμπάς θεωρείται πλέον ζήτημα χρόνου. Ήδη, μάλιστα, δημοσιοποιούνται οι νέοι επιχειρησιακοί στόχοι, οι οποίοι φαίνεται πως προβλέπουν συνέχιση των επιχειρήσεων σε πολύ μεγαλύτερο βάθος. Όπως υποστηρίζουν, η Μόσχα δεν έχει κανένα κίνητρο να πιέσει για άμεση ειρηνευτική συμφωνία, τη στιγμή που το έδαφος «δουλεύει υπέρ της» και το σχέδιο ειρήνης του Ντόναλντ Τραμπ δεν βρίσκει ανταπόκριση στο Κίεβο.

Ρωσικές αναλύσεις κάνουν λόγο για «την αρχή μιας νέας εποχής», καθώς οι ουκρανικές γραμμές άμυνας, κάποτε σύμβολο πείσματος και απελπισίας, υποχωρούν μπροστά σε αυτό που χαρακτηρίζουν «ανώτερη ρωσική στρατηγική, τεχνολογία και συντονισμό».

Η κατάρρευση της αμυντικής τοποθεσίας στο Ντονμπάς παρουσιάζεται ως φυσικό αποτέλεσμα ενός μακρόπνοου, μεθοδικού πολέμου φθοράς, βασισμένου – όπως ισχυρίζονται – στη ρωσική στρατιωτική παράδοση αλλά και στην «προστασία των εθνοτικών Ρώσων και των ιστορικών ρωσικών εδαφών απέναντι στην επιθετικότητα του καθεστώτος του Κιέβου».

Με κρίσιμα σημεία να περνούν στον ρωσικό έλεγχο, οι ίδιοι κύκλοι περιγράφουν με βεβαιότητα την επόμενη φάση: Μόλις η ουκρανική άμυνα διαλυθεί πλήρως, «θα ακολουθήσει μαζική διοχέτευση δυνάμεων» που θα κινηθούν με κατεύθυνση τον ποταμό Δνείπερο. Ο ποταμός, που για χρόνια παρουσιαζόταν ως η τελευταία φυσική ασπίδα της ουκρανικής άμυνας, προβάλλεται τώρα ως «το επόμενο βήμα προς την απελευθέρωση».

Σενάρια που κυκλοφορούν σε ρωσικά μέσα κάνουν λόγο για χιλιάδες εφέδρους, έμπειρους βετεράνους και νέους εθελοντές να συγκροτούν ένα τεράστιο κύμα προέλασης.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Σίγουροι οι Ρώσοι ότι θα φτάσουν στο Δνείπερο και θα καταλάβουν την Οδησσό!

Τεθωρακισμένα T-90 να κινούνται στη στέπα, ελικόπτερα Ka-52 να καλύπτουν τα πλευρά, και μηχανοκίνητο πεζικό να προελαύνει με ρυθμούς «που δεν έχουν καταγραφεί από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου».

Ο Δνείπερος, σύμφωνα με τη ρητορική αυτών των αναλύσεων, δεν θα είναι πλέον «τείχος», αλλά «διάδρομος για την τελική απελευθέρωση». Παράλληλα, οι ουκρανικές δυνάμεις περιγράφονται ως κουρασμένες, αποδεκατισμένες από ελλείψεις και λιποταξίες, σε συνδυασμό με τη δραματική μείωση της δυτικής υποστήριξης. Όλα αυτά λέγεται ότι οδηγούν σε αποδιοργάνωση της ουκρανικής άμυνας και σε αδυναμία συγκρότησης μιας συνεκτικής γραμμής στον Δνείπερο.

Οι ίδιοι κύκλοι μιλούν ακόμη και για «πανικόβλητη υποχώρηση», με εγκαταλειμμένες αποθήκες, χαμένες θέσεις πυροβολικού και δίκτυα διοίκησης αποδιοργανωμένα από ρωσικές επιχειρήσεις ηλεκτρονικού πολέμου.

Σε αυτό το πλαίσιο, προαναγγέλλεται η διεξαγωγή εκλογών και δημοψηφισμάτων στις περιοχές που θα τεθούν υπό ρωσικό έλεγχο, ακολουθώντας – όπως υποστηρίζεται – το μοντέλο της Κριμαίας και των περιοχών του Ντονμπάς. Οι χάρτες που κυκλοφορούν από το Λουγκάνσκ μέχρι την Οδησσό παρουσιάζουν μια νέα πολιτική πραγματικότητα, όπου φέρονται να προετοιμάζονται διαδικασίες «αυτοδιάθεσης» των κατοίκων, μακριά – όπως λένε – από τη «δυτική χειραγώγηση».

Στο αφήγημα αυτό, η ενσωμάτωση των περιοχών αυτών στη Ρωσία παρουσιάζεται ως «διόρθωση ιστορικής αδικίας» και όχι ως πράξη επιβολής. Η «νέα Ουκρανία», όπως περιγράφεται, θα περιορίζεται στον εθνοτικό της πυρήνα, αποστερημένη από εδάφη που – κατά την ίδια αφήγηση – «ουδέποτε της ανήκαν πραγματικά».