Politico: Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ακόμα…συγχωρέσει τους νατοϊκούς του συμμάχους!-Ποιους θεωρεί πιστούς και ποιους δεν θέλει ούτε να βλέπει!-Οι… ανταμοιβές και οι κυρώσεις

Ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να διατηρεί ιδιαίτερα αυστηρή στάση απέναντι στους νατοϊκούς συμμάχους των ΗΠΑ, με τις σχέσεις του με ορισμένες χώρες να χαρακτηρίζονται από έντονη δυσπιστία και πολιτική «λογιστική» στήριξης.

Politico: Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ακόμα…συγχωρέσει τους νατοϊκούς του συμμάχους!-Ποιους θεωρεί πιστούς και ποιους δεν θέλει ούτε να βλέπει!-Οι… ανταμοιβές και οι κυρώσεις

Σύμφωνα με δημοσίευμα του POLITICO, ο Λευκός Οίκος φέρεται να έχει επεξεργαστεί ένα εσωτερικό σχέδιο αξιολόγησης των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, με βασικό κριτήριο τη στάση τους απέναντι στις αμερικανικές επιχειρήσεις και ειδικότερα στο ζήτημα που αφορά την ένταση με το Ιράν. Το σχέδιο, όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές και αξιωματούχος του Πενταγώνου, προβλέπει μια κατηγοριοποίηση των συμμάχων, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει τόσο τη μελλοντική συνεργασία όσο και την πιθανή επιβολή μέτρων ή κυρώσεων.

Στο πλαίσιο αυτής της ανεπίσημης «κατάταξης», χώρες όπως η Ρουμανία, η Φινλανδία και η Πολωνία εκτιμάται ότι αντιμετωπίζονται πιο θετικά από την αμερικανική πλευρά, καθώς θεωρείται πως επέδειξαν μεγαλύτερη διάθεση στήριξης των αμερικανικών θέσεων.

Politico: Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει ακόμα…συγχωρέσει τους νατοϊκούς του συμμάχους!-Ποιους θεωρεί πιστούς και ποιους δεν θέλει ούτε να βλέπει!-Οι… ανταμοιβές και οι κυρώσεις

Αντίθετα, κράτη όπως η Ισπανία, η Βρετανία, η Γερμανία και η Γαλλία φέρονται – σύμφωνα πάντα με τις ίδιες διαρροές – να μην ανταποκρίθηκαν στον βαθμό που επιθυμούσε η Ουάσινγκτον, γεγονός που τα τοποθετεί, ανεπίσημα, σε πιο «αρνητική» κατηγορία αξιολόγησης.

Παρά τα παραπάνω, παραμένει ασαφές ποια θα είναι στην πράξη τα πιθανά οφέλη για τους «πιστούς» συμμάχους ή οι συνέπειες για όσους θεωρούνται ότι κράτησαν αποστάσεις. Το συγκεκριμένο πλαίσιο προσέγγισης, ωστόσο, φαίνεται να προκαλεί ήδη έντονο προβληματισμό και αντιδράσεις τόσο εντός του ΝΑΤΟ όσο και στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς εγείρει ερωτήματα για τη συνοχή της Συμμαχίας και τη φύση των διατλαντικών σχέσεων.