Πολιτικός “σεισμός”: “Παρέλαση” Υπουργών και κορυφαίων στελεχών της «Κυβέρνησης των Αρίστων» δίπλα στον απατεώνα Βουγιουκλάκη

Σάλος έχει προκληθεί από τη δημοσιοποίηση φωτογραφιών που απεικονίζουν κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, γνωστής ως «Κυβέρνηση των Αρίστων», να ποζάρουν δίπλα στον Ευάγγελο Βουγιουκλάκη, κεντρική φιγούρα στην πρόσφατη υπόθεση της «σπείρας των καζίνο».

Οι εικόνες αυτές έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά από περιστατικά που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις «εκλεκτικές φιλίες» πολιτικών προσώπων με άτομα που εμπλέκονται σε σοβαρές απάτες.

Η Παρέλαση Υπουργών και Στελεχών

Στις φωτογραφίες εμφανίζεται σχεδόν η μισή σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου και υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη, μεταξύ των οποίων οι:

Κωστής Χατζηδάκης

Άδωνις Γεωργιάδης

Βασίλης Κικίλιας

Μάκης Βορίδης

Κωνσταντίνος Κυρανάκης

Ο Περιφερειάρχης Αττικής και πρώην υπουργός Νίκος Χαρδαλιάς

Ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Τσιόδρας

Σε μία κανονική πολιτεία, μια τέτοια οπτική σύνδεση ανάμεσα σε κορυφαίους πολιτικούς και έναν συλληφθέντα για απάτη θα προκαλούσε πολιτικό σεισμό και άμεσες παραιτήσεις. Στην Ελλάδα, ωστόσο, τίθενται απλώς ερωτήματα για το κατά πόσο «γνώριζαν» τον «επιχειρηματία» Βουγιουκλάκη.

Το Ερώτημα των Διασυνδέσεων

Το ζήτημα που ανακύπτει δεν είναι απλώς η ύπαρξη των φωτογραφιών, αλλά το «οικοσύστημα» των σχέσεων που επιτρέπουν σε άτομα με αμφισβητούμενη δράση να κινούνται με τόση άνεση στους υψηλότερους πολιτικούς κύκλους.

Πώς είναι δυνατόν κάποιος που βρίσκεται στο επίκεντρο μιας τόσο θορυβώδους υπόθεσης να διαθέτει ένα τόσο πλούσιο πολιτικό φωτογραφικό αρχείο;

Ο Τύπος ζητά πειστικές απαντήσεις:

Ποιος έκανε τις συστάσεις για αυτές τις συναντήσεις;

Ποιος φρόντιζε για την παρουσία του απατεώνα σε κομματικές και επίσημες εκδηλώσεις;

Τι ακριβώς συμβαίνει στη «ζώνη» όπου επιχειρηματικά συμφέροντα και πολιτική ισχύς συναντιούνται;

Η Φωτογραφία ως «Διαβατήριο»

Η υπόθεση καταδεικνύει για άλλη μια φορά την ελληνική πραγματικότητα, όπου η σωστή φωτογραφία και η κατάλληλη γνωριμία μπορούν να λειτουργήσουν ως διαβατήριο για κοινωνική επιρροή και εύκολη πρόσβαση στην πολιτική εξουσία.

Όταν τα πράγματα στραβώνουν, η αναμενόμενη αντίδραση είναι πάντα η ίδια: «Δεν ήξερα», «ήταν τυχαία γνωριμία», «ήθελε απλώς μια φωτογραφία». Ωστόσο, μια τέτοια φωτογραφία είναι μήνυμα και συμβολισμός, κάτι που γνωρίζουν καλά όσοι κινούνται σε αυτούς τους κύκλους.

Το χειρότερο, όπως σημειώνεται, δεν είναι οι ίδιες οι εικόνες, αλλά η υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών, καθώς οι κυβερνώντες ελπίζουν να περάσουν στο κοινωνικό σύνολο την εκδοχή της αφέλειας ή της τυχαίας συνάντησης.