Πολιτικός “σεισμός” στην Κύπρο από την πρώην υπουργό Εμιλυ Γιολίτη: «Θα ψήφιζα Τουρκοκύπριο Πρόεδρο» – Σάλος με τις δηλώσεις στον Φειδία Παναγιώτου για τον Εθνικό Ύμνο, την… “ανεξαρτησία” από την Ελλάδα και το μέλλον του Κυπριακού

Έντονη συζήτηση γύρω από το Κυπριακό και την ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας πυροδότησαν οι δημόσιες τοποθετήσεις της πρώην υπουργού Δικαιοσύνης, Έμιλυς Γιολίτη, σε συνέντευξή της στον ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου. Οι αναφορές της για το ενδεχόμενο εκλογής Τουρκοκύπριου προέδρου, τον Εθνικό ύμνο και τις σχέσεις της Κύπρου με την Ελλάδα έφεραν στο προσκήνιο ζητήματα που παραμένουν ιδιαίτερα ευαίσθητα για την κυπριακή κοινωνία.

Η Έμιλυ Γιολίτη δήλωσε ότι θα μπορούσε να ψηφίσει έναν Τουρκοκύπριο για την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, εφόσον θεωρούσε ότι διαθέτει περισσότερες ικανότητες από έναν Ελληνοκύπριο υποψήφιο.

«Αν είναι πιο ικανός από τον Ελληνοκύπριο, γιατί να μην τον ψηφίσω;», ήταν το νόημα της χαρακτηριστικής τοποθέτησής της, η οποία αναζωπύρωσε τη δημόσια συζήτηση για τη μορφή μιας ενδεχόμενης επανενωμένης Κύπρου.

Η δήλωση συνδέεται με τη γενικότερη θέση της υπέρ μιας πολιτικής προσέγγισης που θα επιτρέπει τη συνύπαρξη των δύο κοινοτήτων. Ωστόσο, σε μια χώρα που εξακολουθεί να βιώνει τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης διαίρεσης, τέτοιες αναφορές αγγίζουν ζητήματα ιστορικής μνήμης, ασφάλειας και πολιτικής εκπροσώπησης.

ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στο ίδιο πλαίσιο, η πρώην υπουργός εξέφρασε τη διαφωνία της με τη χρήση του ελληνικού εθνικού ύμνου στην Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι σε περίπτωση επανένωσης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι ευαισθησίες της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Παράλληλα, τόνισε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει, κατά την άποψή της, να είναι ανεξάρτητη τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Τουρκία.

Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις ανοίγουν μια ευρύτερη συζήτηση για τη σχέση της Κύπρου με τον Ελληνισμό, αλλά και για το πώς θα μπορούσαν να διαμορφωθούν οι θεσμοί και τα σύμβολα ενός ενδεχόμενου ομοσπονδιακού κράτους. Πρόκειται για ζητήματα που συνδέονται άμεσα με τις διαφορετικές προσεγγίσεις γύρω από τη λύση του Κυπριακού.

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΔΙΑΦΩΝΙΩΝ

Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στα σύμβολα και στην πολιτική εκπροσώπηση. Η Γιολίτη αναφέρθηκε και στην ανάγκη να αντιμετωπίζεται η Κύπρος ως ανεξάρτητο κράτος, ενώ παράλληλα έκανε λόγο για την τουρκική απειλή και έθεσε ζητήματα σχετικά με την αμυντική ετοιμότητα της χώρας.

Οι αναφορές αυτές αναδεικνύουν τις διαφορετικές προτεραιότητες που υπάρχουν στον δημόσιο διάλογο: από τη μία πλευρά, η αναζήτηση τρόπων συνεννόησης μεταξύ των δύο κοινοτήτων και, από την άλλη, η ανάγκη διασφάλισης της κυριαρχίας και της ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει πώς μπορεί να επιτευχθεί μια βιώσιμη λύση, χωρίς να παραγνωρίζονται οι ιστορικές εμπειρίες, οι ανησυχίες και τα δικαιώματα των κατοίκων του νησιού.

ΑΙΧΜΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

Στη συνέντευξη, η πρώην υπουργός αναφέρθηκε και στην περίοδο κατά την οποία βρισκόταν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, περιγράφοντας πιέσεις που, όπως είπε, είχε δεχθεί σχετικά με προαγωγές στη δημόσια διοίκηση.

Η ίδια είχε αναλάβει το χαρτοφυλάκιο το 2020 και αποχώρησε από την κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2021, έπειτα από διαφωνία με τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη.

Παράλληλα, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να επιστρέψει στο μέλλον στην ενεργό πολιτική, αφήνοντας ανοιχτά τα επόμενα βήματά της.

ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Οι δηλώσεις της Έμιλυς Γιολίτη επαναφέρουν στο προσκήνιο δύσκολα ερωτήματα για το Κυπριακό: ποια θα είναι η πολιτική δομή μιας ενδεχόμενης επανενωμένης χώρας, ποιος θα είναι ο ρόλος των δύο κοινοτήτων και πώς θα διαφυλαχθούν ταυτόχρονα η ανεξαρτησία και η ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο το πρόσωπο που θα μπορούσε να αναλάβει την Προεδρία, αλλά και το ευρύτερο πλαίσιο μιας συμφωνίας που θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις εκκρεμότητες δεκαετιών.

Σε κάθε περίπτωση, οι τοποθετήσεις της πρώην υπουργού αποτελούν προσωπικές πολιτικές θέσεις και όχι συμφωνημένη λύση για το Κυπριακό. Το κατά πόσο θα αποκτήσουν μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα θα εξαρτηθεί από τη δημόσια συζήτηση που θα ακολουθήσει και από τις εξελίξεις στο ίδιο το Κυπριακό.