Πόρισμα-“βόμβα” από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο για την τραγωδία στη Βιολάντα: Η υπόγεια «διαδρομή» των 7,5 μέτρων, η αργή διάβρωση και οι έλεγχοι που δεν έγιναν – «Το δυστύχημα θα είχε αποφευχθεί»

Με τεχνική ακρίβεια και λεπτομερή επιστημονική τεκμηρίωση αποτυπώνεται πλέον η αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα, μέσα από το πόρισμα που συνέταξαν ειδικοί του Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται ένα κρίσιμο τμήμα υπόγειου αγωγού προπανίου μήκους 7,5 μέτρων. Η εργαστηριακή διερεύνηση, με μικροσκοπική εξέταση του υλικού, ανέδειξε εκτεταμένη διάβρωση και πολλαπλές οπές σε διαφορετικά βάθη κατά μήκος του σωλήνα. Αν και ο χάλυβας κρίθηκε κατάλληλος ως υλικό κατασκευής, η εγκατάστασή του χωρίς τις προβλεπόμενες προδιαγραφές αποδείχθηκε καθοριστική για την εξέλιξη της τραγωδίας.

Σύμφωνα με τα ευρήματα:

• Ο αγωγός είχε τοποθετηθεί κάτω από το έδαφος χωρίς προστατευτικό στρώμα άμμου ή επικάλυψη πίσσας.

• Δεν διέθετε την απαραίτητη αντιδιαβρωτική θωράκιση.

• Η φθορά του μετάλλου υπολογίστηκε σε περίπου 0,3 χιλιοστά ετησίως.

Με αρχικό πάχος 2,7 χιλιοστών, η σταδιακή απομείωση ξεκίνησε από την πρώτη ημέρα λειτουργίας, οδηγώντας με την πάροδο του χρόνου σε διάτρηση της σωλήνωσης σε περισσότερα από ένα σημεία και, τελικά, στη διαρροή προπανίου που προκάλεσε την καταστροφική έκρηξη.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στο ζήτημα της πρόληψης. Το ισχύον πλαίσιο για υπόγειες εγκαταστάσεις τέτοιου τύπου προβλέπει περιοδικούς ελέγχους και δοκιμές ανά πενταετία. Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο πόρισμα, εάν είχαν εφαρμοστεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες επιθεώρησης, η διαρροή θα μπορούσε να είχε εντοπιστεί εγκαίρως και το δυστύχημα να είχε αποτραπεί.

Το επίσημο έγγραφο έχει πλέον διαβιβαστεί στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού καθώς και στον αρμόδιο ανακριτή στα Τρίκαλα, προκειμένου να ενταχθεί στη δικογραφία και να αξιολογηθεί στο πλαίσιο της διερεύνησης ευθυνών.

Το πόρισμα δεν περιορίζεται σε μια τεχνική αποτύπωση· λειτουργεί και ως ηχηρή υπενθύμιση για τη σημασία της τήρησης των κανόνων ασφαλείας, όταν η αμέλεια μετριέται τελικά σε ανθρώπινες ζωές.