Προκαλεί ο δολοφόνος του Τάσου Ισαάκ μιλώντας για τον Σολωμού: «Μια σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει»

Με νέα προκλητική τοποθέτηση επανέρχεται ο Ερχάν Αρικλί, ο οποίος καταζητείται από τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, τρεις δεκαετίες μετά τα αιματηρά γεγονότα της Δερύνειας, Ο ίδιος παρουσιάζει την απόπειρα υποστολής της σημαίας του ψευδοκράτους από τον Σολωμό Σολωμού ως θέμα «τιμής, αξιοπρέπειας και υπόληψης».

Με την ανάρτησή του, ο λεγόμενος υπουργός Δημοσίων Έργων και Μεταφορών της τουρκοκυπριακής διοίκησης επιτίθεται παράλληλα και σε όσους αμφισβητούν τη δική του ερμηνεία, κάνοντας λόγο για «ελληνοκυπριακή 5η Φάλαγγα». «Κοίτα, αγόρι μου! Η σημαία αντιπροσωπεύει την κυριαρχία ενός έθνους. (…) Το να κατεβάσει ένας εχθρός με τη βία τη σημαία μιας χώρας δεν θεωρείται απλώς αφαίρεση ενός υφάσματος από έναν ιστό».. γράφει μεταξύ άλλων.

Η ανάρτηση του Αρικλί έχει ως εξής:

ΣΗΜΑΙΑ…
Η απόπειρα υποστολής της σημαίας στη Δερύνεια το 1996, δυστυχώς, παρουσιάζεται διαστρεβλωμένα από ορισμένους κύκλους. Υπάρχουν κάποιοι που ρωτούν: «Άξιζε τον κόπο για ένα κομμάτι ύφασμα;»
Δεν καταλαβαίνουν. Και δεν θα καταλάβουν. Διότι αυτοί οι άνθρωποι είτε έχουν περάσει υπό τον έλεγχο της ελληνοκυπριακής «5ης Φάλαγγας» και κάνουν μαύρη προπαγάνδα, είτε είναι άτομα που δεν πιστεύουν στην ΤΔΒΚ, δεν εμπιστεύονται την Τουρκία και έχουν διεφθαρμένο μυαλό.
Δεν θα καταλάβουν, αλλά ας το εξηγήσουμε για άλλη μια φορά.
Κοίτα, αγόρι μου!
Η σημαία αντιπροσωπεύει την κυριαρχία ενός έθνους.
Είναι το σύμβολο της ανεξαρτησίας, αυτή η σημαία που εσύ αποκαλείς «ένα κομμάτι ύφασμα».
Είναι η ταυτότητα του κράτους στο διεθνές πεδίο.
Φέρει τη μνήμη των μαρτύρων και των προηγούμενων γενεών.
Αντιπροσωπεύει τις κοινές αξίες και την ιστορία του έθνους.
Στον πόλεμο, για τον στρατιώτη, συμβολίζει την «πατρίδα για την οποία αγωνίζεται».
Ιδιαίτερα στην τουρκική ιστορία, η έννοια της σημαίας έχει πολύ ισχυρή θέση. Για τους Τούρκους, το λάβαρο και η σημαία συνδέονται από πολύ παλιά με την παράδοση του κράτους και του στρατού. Η αντίληψη «Η σημαία να μην κατέβει, το λάβαρο να μην πέσει» δεν θεωρείται απλώς στρατιωτικό ζήτημα, αλλά ζήτημα που αφορά την τιμή του κράτους και του στρατού.
Το να κατεβάσει ένας εχθρός με τη βία τη σημαία μιας χώρας δεν θεωρείται απλώς αφαίρεση ενός υφάσματος από έναν ιστό. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, αυτή η κίνηση σημαίνει συνήθως:
«Δεν αναγνωρίζω την κυριαρχία σου· στη θέση σου βρίσκεται η δική μου κυριαρχία».